अनलाइन कक्षा पनि बन्द !- सुदूरपश्चिम - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

अनलाइन कक्षा पनि बन्द !

‘कोरोनाको प्रभाव कम भएन भने हाम्रो भविष्य नै अन्योल हुन्छ’
मेनुका ढुंगाना

अछाम — मंगलसेन नगरपालिका–५ की अन्सा ढुंगाना धनगढीमा नर्सिङ पढिरहेकी छन् । कोरोना संक्रमणले कैलालीमा निषेधाज्ञा भएपछि उनी अछाम घर आइन् । उनको अनलाइन कक्षा निरन्तर नै चलिरह्यो । पढाइलाई निरन्तरता दिन जसरी पनि उनी इन्टरनेटको पहुँचमा पुग्छिन् । कक्षामा सहभागी हुन्छिन् ।

लकडाउनमा पढाइ नभएपछि खेल्न जम्मा भएका मंगलसेनका बालबालिका । तस्बिर : मेनुका ढुंगाना /कान्तिपुर

‘पढाइ भइरहेको छ । खासै फरक परेको छैन । अनलाइनमा पहिलो पटक पढेकी हुँ,’ उनले भनिन्, ‘अब कलेज सुरु हुँदा पनि नपढेको विषय पढ्ने कुरा भएको छ । अहिले पढेको दोहोरिँदैन ।’ भौतिक रूपमा कक्षामा सहभागी नहुँदा पनि अनलाइन पढाइ भइरहेकाले अन्सा खुसी छिन् ।

तर, अछाममै पढ्ने विद्यार्थी भने अनलाइन कक्षाबाट वञ्चित छन् । मंगलसेन ५ की आइशा र अन्साले एउटै स्कुलबाट सँगै एसईई दिएका थिए । आइशा साँफेबगरस्थित जनकल्याण माविमा सर्भे विषय पढ्छिन् । उस्तै प्राविधिक विषय पढिरहे पनि आइशाको भने अनलाइन पढाइ छैन । यसले अछाममा पढ्ने विद्यार्थी भने आफ्नो कोर्स पूरा हुनबाट वञ्चित छन् । ‘धनगढी र काठमाडौं पढ्ने विद्यार्थी अछामबाट अनलाइन कक्षा लिन्छन् । हामी भने कलेज सुरु हुने दिनको पर्खाइमा छौ,ं’ आइशाले भनिन्, ‘यहाँका प्राविधिक विषय पढाउने विद्यालयले पनि यसरी कक्षा सञ्चालन गरेको भए अलि राहत मिल्थ्यो होला । कोरोनाको प्रभाव कम भएन भने हाम्रो भविष्य नै अन्योल हुन्छ ।’

मंगलसेन–५ का बिस्नु ढुंगाना शोडषा मावि मंगलसेनमा ८ कक्षामा पढ्छन् । गत वर्ष ७ कक्षाको परीक्षा दिएपछि लकडाउन भयो । बीचमा ७ कक्षाको नतिजा आयो । ८ कक्षाको पढाइ पुसबाट नियमित भयो । ४ महिना नियमित विद्यालय सञ्चालन भए पनि कुनै पनि विषय पूरा पढाइ भएका छैनन् । ‘जेठ २ गतेबाट दोस्रो चरणको परीक्षा हुने कुरा थियो । लकडाउनले वैशाख १३ गते नै विद्यालय बन्द भए । अब के हुन्छ भन्ने थाहा छैन,’ उनले भने, ‘लकडाउन भयो । ३ वटा परीक्षा हुनुपर्थ्यो । एउटा मात्रै भएको छ । अहिले घरमा त्यत्तिकै बसिरहेका छौं । आफैं पढ्छौं ।’

अघिल्लो शैक्षिक सत्र जस्तो यो शैक्षिक सत्रमा शिक्षकले मनोमानी ढंगले नतिजा सार्वजनिक गर्न नसक्ने शोडषा मावि मंगलसेनका प्रधानाध्यापक देवेन्द्र दुवे बताउँछन् । उनका अनुसार शोडषा माविका कुनै पनि विषयको पूरा पढाइ भएको छैन । ‘अहिले नियमित ३ महिना पढाइ भएको छ । पूरा कोर्स हुनलाई कम्तीमा ७ महिना पढाइ हुनुपर्छ । अहिलेसम्म विद्यार्थी उत्तीर्ण हुनेसम्मको पढाइ भएको छैन,’ उनले भने, ‘यस्तै अवस्थामा परीक्षा लिन र मूल्यांकन गर्न गाह्रो हुन्छ । अर्धवार्षिक परीक्षाले सबै मूल्यांकन हुँदैन ।’ जिल्लामा कोरोना संक्रमणको बढेपछि ७८ हजार विद्यार्थीको पढाइ अन्योल भएको शिक्षा विकास तथा समन्वय इकाइ अछामका प्रमुख लक्ष्मण गिरी बताउँछन् । सामुदायिक विद्यालय ४ सय ८५ र संस्थागत १९ मा पढ्ने विद्यार्थी तनावमा रहेको उनले बताए ।

‘अहिलेसम्म अछामका कुनै विद्यालयले अनलाइन कक्षा सञ्चालन गर्न सकेका छैनन् । सबै एकै ठाउँमा बसेर छलफल गर्न पाएका छैनौं । धेरैजसो शिक्षक विद्यार्थी पनि संक्रमित छन्,’ उनले भने ।

प्रकाशित : जेष्ठ २, २०७८ ०९:४५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

दुर्गममा एम्बुलेन्स न अक्सिजन

बाटो कठिन भएकाले टाँटे स्वास्थ्यचौकीद्वारा सञ्चालित एम्बुलेन्स बूढीगंगाभन्दा माथि चढ्दैन
अर्जुन शाह

धनगढी — एक साताअघि बाजुरा सदरमुकाम बडिमालिका नगरपालिका–७ का वडाध्यक्ष ३४ वर्षीय विनोद विकलाई कोरोना संक्रमणले च्यापेपछि परिवारजनले नजिकैको जिल्ला अस्पतालमा पुर्‍याए । अस्पतालमा प्रारम्भिक उपचार गरे पनि डाक्टरहरूले अवस्था जटिल रहेको भन्दै डडेलधुरा वा धनगढी लैजान भने ।

जिल्ला अस्पताल बाजुराको आइसोलेसन कक्ष । तस्बिर सौजन्य : जिल्ला अस्पताल

बाजुरामा एउटा पनि एम्बुलेन्स सञ्चालनमा छैन । एम्बुलेन्स नभएपछि परिवारजनले भाडाको जिप खोज्दाखोज्दै ढिला भयो । पछि एक जना व्यवसायीको निजी जिप भाडा लिएर डडेलधुरा लैजाँदै गर्दा बाटैमा उनको मृत्यु भयो ।

शव फर्काएर सदरमुकाम ल्याइयो । संक्रमित भएकाले उनको शव अरूजस्तो सद्गत गर्ने अवस्था थिएन । सेनाले शव व्यवस्थापन गर्नुपर्ने प्रावधानअनुसार सेना तयार त भयो तर जिल्लामा एउटा पनि शव वाहन नहुँदा अर्को समस्या आइलाग्यो । त्यो पनि नगरपालिकाले व्यवसायीकै जिप भाडा तिरेर उपलब्ध गराएपछि बल्लतल्ल सेनाले शव व्यवस्थापन गर्‍यो ।

बाजुरा सदरमुकाम मार्तडीमा एउटा पनि एम्बुलेन्स र शव वाहन छैन । जिल्लाभर एउटा मात्रै एम्बुलेन्स छ । टाँटे स्वास्थ्यचौकीले सञ्चालन गरिरहेको उक्त एम्बुलेन्स बूढीगंगाभन्दा माथि चढ्दैन । ‘सदरमुकाम क्षेत्रमा न त एम्बुलेन्स छ न शव वाहन नै,’ प्रमुख जिल्ला अधिकारी गोपालकुमार अधिकारीले भने, ‘सदरमुकाम आउने बाटो कठिन भएकाले टाँटे स्वास्थ्यचौकीअन्तर्गत रहेको एउटा मात्रै एम्बुलेन्स पनि होचो भएकाले मार्तडीसम्म पुग्न सक्दैन ।’

शव वाहन नहुँदा निकै समस्या हुने गरेको जिल्ला अस्पतालका प्रमुख डा. प्रकाश जोशी बताउँछन् । ‘गत आर्थिक वर्ष एम्बुलेन्स र शव वाहन खरिदका लागि बजेट आएको थियो । त्यो वर्ष खरिद गर्न नसकेर रकम फिर्ता भयो,’ उनले भने, ‘चालु वर्ष पनि एम्बुलेन्स र शव वाहन खरिदका लागि बजेट आएको छ, बल्ल खरिद गर्ने प्रक्रिया सुरु गर्दै छौं ।’

आईसीयू र भेन्टिलेटर त टाढाको कुरा, बाजुरामा अक्सिजनको उस्तै संकट छ । शनिबार जिल्ला अस्पतालमा १० वटा सानो परिमाणको सिलिन्डर मात्रै अक्सिजन मौज्दात रहेको अस्पतालका प्रमुख डा. जोशीले बताए । ‘११ जना संक्रमित उपचाररत हुनुहुन्छ, अर्को बिरामी थपियो वा अहिलेकै बिरामीलाई बढी मात्रामा अक्सिजन आवश्यकता भयो भने हामीलाई आपत् छ,’ डा. जोशीले भने, ‘१७ वटा सिलिन्डर धनगढी भर्न पठाएको एक साता भइसक्यो, पाइएको छैन । पाइहाले पनि धनगढीदेखि मार्तडी पुग्न १२ घण्टा लाग्छ ।’

सदरमुकाम क्षेत्र रहेको बडिमालिका नगरपालिकाका प्रमुख पदमबहादुर बडुवाल एम्बुलेन्स र शव वाहन खरिद गर्न आवश्यक स्रोतका लागि विभिन्न निकायसँग अनुरोध गरिरहेको बताउँछन् । ‘जिल्ला अस्पताल यही सदरमुकाममै भएकाले एम्बुलेन्स अनिवार्य चाहिएको छ । शव वाहन पनि नभई भएको छैन,’ नगर प्रमुख बडुवालले भने, ‘प्रदेश सरकारसहित विभिन्न निकायसमक्ष स्रोतका लागि हारगुहार गरिरहेको छु ।’

अर्कोतिर स्वास्थ्यकर्मीहरूका अनुसार बाजुराका ग्रामीण क्षेत्रमा यतिबेला घरघरमा कोरोना जस्तै लक्षण भएका रुघाज्वरोका बिरामी छन् । तर अधिकांशको कोरोना परीक्षण भने हुन सकेको छैन । भारतबाट घर आएकाहरू निस्फिक्री घुमिरहेका हुन्छन् । ‘गाउँघरको त के कुरा गर्नु, घरघरमा बिरामी छन्, न जाँच छ न उपचार,’ टाँटे स्वास्थ्यचौकीका प्रमुख दीपक शाह भन्छन्, ‘हाम्रोतिर त झन् लथालिंग अवस्था छ । बिरामी स्वयंले कोरोना जाँच गर्ने अग्रसरता देखाएर स्वाब संकलन गराए बेग्लै कुरा हो, नत्र सम्भव छैन ।’ सुदूरपश्चिम स्वास्थ्य निर्देशनालयका अनुसार कोरोना संक्रमणका कारण बाजुरामा हालसम्म ६ जनाको मृत्यु भइसकेको छ । शनिबारसम्म २ सय २८ सक्रिय संक्रमित छन् ।

प्रकाशित : जेष्ठ २, २०७८ ०९:३८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
x
×