आगलागीपीडितलाई नयाँ घर- कर्णाली - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

आगलागीपीडितलाई नयाँ घर

सामुदायिक वनमा लागेको आगो गाउँ पसेपछि १२ घर र २ गोठ जलेर खरानी भएका थिए
कान्तिपुर संवाददाता

रुकुम पश्चिम — बाँफिकोट गाउँपालिका–३ सर्सुकाँडाकी वेलमती रावल नयाँ घर पाएपछि खुसी छिन् । चैतमा भएको आगलागीमा परी घर र घरमा रहेको सम्पूर्ण सामग्री जलेपछि उनको परिवारमा केही दिन रुवाबासी नै चलेको थियो । भएभरको सम्पत्ति आगोमा जलेपछि झन्डै ३ महिना उनीहरूलाई जीविकोपार्जन गर्नै समस्या थियो ।

सामुदायिक वनमा लागेको आगो गाउँ पसेपछि उनीसहित सर्सुकाँडाका १२ घर र २ गोठ जलेर खरानी भएका थिए । जलेका १२ मध्ये एउटा घरमा मात्र टिनको थियो । अहिले भने १२ वटै घर टिनको छानाका बनेका छन् । जिल्ला विपद् व्यवस्थापन समिति, ३ नम्बर वडा कार्यालय र विभिन्न व्यक्तिहरूको व्यक्तिगत सहयोगले सबैका घर टिनको छानाका भएका हुन् । विपद् व्यवस्थापन समितिले ६ परिवारका लागि १ लाख रुपैयाँका दरले नगद सहयोग गरेको थियो भने वडा कार्यालयले ७ लाख रुपैयाँ बजेट छुट्याएको थियो ।

नयाँ घर बनेसँगै पीडितका मुहारमा खुसी फर्किएको छ । ‘घर जल्यो, फेरि उस्तै घर बनाउन सकिने अवस्था थिएन,’ पीडित वीरभान पौडेलले भने, ‘अहिले नयाँ टिनको छाना भएका घर उपहार पाएका छौं, अब आगलागीको जोखिम पनि कम हुनेछ ।’ एक वर्ष निकै सास्ती पाए पनि नयाँ घर बनेपछि अरू पीडा बिर्सिएर नयाँ दैनिकी सुरु गर्न थालिएको उनले बताए ।

विपद् व्यवस्थापन समिति र वडा कार्यालयको बजेटमा विभिन्न व्यक्तिले १ लाख ८३ हजार रुपैयाँ नगद सहयोग गरेपछि नयाँ घर बनाइएको वडाध्यक्ष चन्द्रबहादुर केसीले बताए । उनका अनुसार पीडितलाई १५ हजार रुपैयाँ दरले नगद सहयोगसमेत गरिएको छ । ‘अधिकांश घरहरू खरका छानाका भएकाले आगलागीको जोखिम बढी छ,’ उनले भने, ‘क्रमशः सबै छानाका घरहरू विस्थापन गरी टिनका छाना भएका घरहरू बनाउने वडा कार्यालयको योजना छ ।’ उनले पीडितहरूका लागि बनाइएका नयाँ घरहरू विभिन्न विपद्को सामना गर्ने गरी बनाइएको जानकारी दिए ।


प्रकाशित : भाद्र ३१, २०७८ ११:२६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

अनाथ बालबालिकाको बिचल्ली

‘पहिला त मेरो शरीरमा रगतबगत थियो, रातदिन नभनेर यिनीहरुलाई पालें, अब आफैं घरबाट भित्रबाहिर गर्न सक्दैन, कसरी सम्हालूँ ?’
वसन्तप्रताप सिंह

बझाङ — मैलोधैलो लुगा । गोरो अनुहारभरि मयलको टाटा । बझाङको साइपाल गाउँपालिकाको धलौनमा पर्ने धोडागाउँको एक घरको आँगनमा बेपरवाह खेलिरहेका यी बालबालिका बेसहारा हुन् ।

२०७२ साउन ८ मा यार्चा संकलनको लागि गएका यी बालबालिकाका बुबा ३६ वर्षका धीर्क बोहराको साइपालकै राइढुङी वनमा हत्या भएको थियो । कुटोले हानेर उनको साथमा रहेको यार्चा र नगद लुटिएको थियो । हालसम्म उक्त घटनामा संलग्न अपराधी पत्ता लाग्न सकेको छैन । श्रीमान्को हत्या भएको अर्को वर्ष २०७३ मंसिरमा राधा बोहराले अर्को विवाह गरिन् ।

अनि, धीर्क र राधाका ६ वर्ष, ३ वर्ष र २ वर्षका तीन छोराहरू मनराज, आयुस र मनिस तथा ४ वर्षकी छोरी नमिता अभिभावकविहीन बन्न पुगे । त्यसयता जसोतसो ६० वर्षीया हजुरआमा भानमतीले उनीहरूको लालनपालन गर्दै आएकी छन् । अहिले मनराज ११ वर्ष, नमिता ९ वर्ष, आयुष ८ वर्ष र मनिस ७ वर्षका भए । उनीहरूको एक मात्रै साहरा भानमती वृद्धावस्थाका कारण अहिले आफैं साहरा खोज्ने अवस्थामा पुगेकोले उनीहरूको विचल्ली भएको छ । ‘बाबुलाई सतुर लागेर मारे । आमाले जिउँदै घोलका चल्ला (गुँडका बचेरा) छोडेर गई,’ भानमतीले भनिन्, ‘पहिला त मेरो शरीरमा रगतबगत (तागत) थियो । रातदिन नभनेर यिनीहरूलाई पालें । अब आफै घरबाट भित्रबाहिर गर्न सक्दैन । कसरी यिनिहरूलाई सम्हालुँ ?’

साइपाल हिमाली क्षेत्र भएकोले जग्गाजमिन भए पनि खासै उब्जनी हॅुदैन । उसैमाथि काम गर्ने मानिस नभएकाले भानमतीको भएको जग्गा पनि बाँझै छ । ‘एक–दुई महिनालाई त खान पुग्थ्यो । त्यही जग्गा पनि खेती गर्ने मान्छे नभएर बाँझै छ । बुढेसकालमा यी लालाबाला कसरी पाल्नु ? चिन्तैचिन्ताले म पनि मर्न आँटीसकें,’ उनले भनिन् । आफू दमको रोगी भएकोले काम गर्न नसक्दा नातीनातिनालाई पालनपोषण गर्न समस्या भइरहेको उनले दुखेसो पोखिन् ।

हजुरआमा अशक्त भएपछि मनराज विद्यालय जान छोडेर यार्चा टिप्न जान थालेका छन् । यार्चा बेचेर २/४ महिनाको खर्च चल्ने गरेको भए पनि वर्षभरीलाई खान र ४ जनाको पढाइ खर्च जुटाउन समस्या भइरहेको उनले सुनाए । ‘यो वर्ष चार तोला यार्चा टिपेको हुँ । त्यति पैसाले चामल र हजुरआमाका लागि औषधि किन्न ठिक्क भयो,’ उनले भने, ‘मेरो, भाइबहिनीको कापी किताब र ड्रेस किन्ने पैसा छैन । चामल सकिएपछि के खाने हो त्यो पनि थाहा छैन,’ उनले भाइबहिनीहरूलाई पढाउने गरी कसैले जिम्मा लिई दिए आफूले गाउँमै ज्याला मजदुरी गरेर भए पनि पढ्ने र हजुरआमाको हेरचाह गर्ने बताए ।

साइपाल गाउँपालिकाका अध्यक्ष राजेन्द्र धामीले आमाबुबा दुवै गुमाएका अनाथ बालबालिकालाई गाउँपालिकाले वर्षमा एक पटक झोला, लुगा र कापी कलम सहयोग गर्ने गरेको बताए ।

प्रकाशित : भाद्र ३१, २०७८ ११:२३
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×