सुर्खेतमा तेस्रो दिन पनि तनाव, शव पोस्टमार्टम भएन- कर्णाली - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

सुर्खेतमा तेस्रो दिन पनि तनाव, शव पोस्टमार्टम भएन

कलेन्द्र सेजुवाल

(सुर्खेत) — टिपरले हानेर एक युवाको मृत्यु भएपछि तेस्रो दिन पनि सुर्खेतको अवस्था सामान्य हुन सकेको छैन । मृतकका आफन्तले बिहीबार बिहानैदेखि वीरेन्द्रनगरमा प्रदर्शन गर्नुका साथै सवारी चल्न दिएका छैनन् ।

प्रहरीले प्रदर्शनमा उत्रिएका ८ जनालाई नियन्त्रणमा लिएको छ । प्रमुख जिल्ला अधिकारी बसन्त अधिकारीले बुधबार साँझ मृतकका आफन्तसँग सहमति भए पनि एक्कासी अर्को समूह चक्काजाममा उत्रिएको बताए । उनका अनुसार टिपरधनी हरि बिसीविरुद्ध मुद्दा दायर गर्ने, प्रदर्शनमा घाइते भएकाहरुको उपचार गर्ने र कानुनी रुपमा मृतकका परिवारलाई राहत दिने सहमति भएको थियो ।


सहमति भइसकेपछि अर्को समूहले उक्त सहमति नमान्ने भनेपछि समस्या बल्झिएको उनले बताए । ‘हामीले कुन समूहसँग सहमति गर्ने हो भन्ने नै अलमल भयो,’ उनले भने, ‘दुःखद् घटनामा पीडित परिवारलाई अधिकतम रुपमा न्याय दिन सबैले लाग्नु पर्छ, तर कसैले पनि मृत्युमाथि खेलवाड गर्नु हुँदैन ।’


सहमति नहुँदा मृतक युवा केशरबहादुर सिंहको शव पोस्टमार्टम हुन सकेको छैन । प्रजिअ अधिकारीले आफन्तलाई सहमतिमा ल्याउन प्रयास हुने र सम्भव नभए प्रशासनले आफै पोस्टमार्टमको प्रक्रिया अगाडि बढाउने बताए ।


कालीकोटका २१ वर्षीय युवा सिंहको जुम्लारोडमा मंगलबार बिहान टिपरले हानेर मृत्यु भएको थियो ।

प्रकाशित : माघ १६, २०७६ ०९:५४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सहिद दिवस : ‘परिभाषै फेरियो’ 

कान्तिपुर संवाददाता

(ललितपुर) — धर्मभक्त माथेमालाई फाँसीको सजाय दिइँदै गर्दा उनकी एक मात्र छोरी रेणुदेवी चार वर्षकी थिइन् । उनले एक वर्षअघि नै आमा गुमाइसकेकी थिइन् । रेणुदेवीसँग अहिले आफ्ना आमा–बाबुबारे देखेभोगेको भन्दा सुनेपढेको सम्झना मात्रै छ । अमेरिका बस्दै आएकी ८३ वर्षीया उनी भन्छिन्, ‘मैले बाबुबारे नेपालको सहिद भनेर किताबमा पढेँ, ठूलाबडाबाट किंवदन्तीजस्तै लाग्ने गरी सुनेँ ।’

भारतको कोलकातामा संघर्षपूर्ण जीवन बिताइरहेकै बेला धर्मभक्तकी श्रीमती उत्तरादेवीको मृत्यु भएको थियो । त्यसपछि धर्मभक्त भाइ ध्रुवभक्तलाई नाबालिका छोरी लालनपालन र शिक्षादीक्षाका लागि जिम्मा लगाएर विशेष कामका लागि काठमाडौं फर्किएका थिए । राणाकालीन शासनको विरोधमा सक्रिय धर्मभक्त नेपाल प्रजा परिषद् पार्टीमा सक्रिय थिए । तत्कालीन राणाशाहीले धर्मभक्तलाई ३२ वर्षकै उमेरमा १९९७ माघ १३ गते फाँसीसजाय दियो ।

बाबुआमाले सानैमा छाडेर गएपछि रेणुदेवीलाई काका ध्रुवभक्त र काकी वृन्दादेवीले छोरीसरह हुर्काएका थिए । ‘बुबाहरूको राजनीतिक कर्मकै कारण हाम्रो माथेमा खलक देशनिकालामा पर्‍यो । दार्जिलिङ, कालिम्पोङ हुँदै काकाबुबाहरूले थुप्रै हन्डर खाएर भए पनि हामीलाई पढाउनुभयो, बढाउनुभयो,’ रेणुदेवीले सुनाइन्, ‘पछि राजा त्रिभुवनले देश फर्कने अनुमति दिएपछि मात्रै हामी यताका भयौं ।’

रेणुदेवीले भारतको इलाहाबादबाट गृह विज्ञानमा स्नातक गरिन् । त्यसपछि काठमाडौं आएकी उनले महेन्द्र आदर्श विद्याश्रममा झन्डै ३० वर्ष लगातार पढाइन् । त्यसपछि बुबा धर्मभक्तका नाममा नख्खु, ललितपुरमा विद्यालय खोलेर अनाथ–विपन्नका लागि सहयोग पुग्ने गरी कक्षा चलाइन् । केही वर्षयता उनी छोराका साथमा अमेरिकाको पेन्सिलभेनियामा बस्दै आएकी छन् । बेलामौकामा काठमाडौं आउँछिन् । उनी भन्छिन्, ‘बुबा धर्मभक्तसहित त्यो बेला राणाशाही विरुद्ध लड्नेहरूका बारेमा आज मेरा नातिनातिनाले पुस्तकमा पढिरहेका छन् तर ती अमर सहिद केका लागि लडेका थिए, बुझ्न–बुझाउन सकिएको छैन ।’

राजनीतिक दलहरू पद, कुर्सी र शक्तिकै लडाइँमा लागिरहेको रेणुदेवीलाई चित्त बुझेको छैन । ‘मेरो बुबाको पुस्ताले राणाशाहीविरुद्ध जीउज्यान दियो,’ उनले भनिन्, ‘पञ्चायत, प्रजातन्त्र हुँदै गणतन्त्र आइसक्दा दलहरू हरहमेसा झगडामा व्यस्त देखिन्छन् ।’ दल तथा नेताले सहिदको सपना भन्दै मञ्चबाट अनेक मीठा कुरा सुनाइरहने विरोधाभाषको स्थिति रहेको उनले टिप्पणी गरिन् । जनताले अपेक्षा गरेका धेरै कुरा पूरा हुन नसकेको उनको बुझाइ छ ।

उनको बुझाइमा नेपाली जनता सहन सक्ने शक्ति छ । ‘जेजस्तै कठिनाइ पनि सहने भएकाले नेपालीलाई वीर भनिएको होला,’ उनले भनिन्, ‘राज्य पद्धतिमा माथि बस्नेलाई सुख होला तर आम जनतालाई भने दु:खै छ । कहिले सहिदका सपना, कहिले नेताका सपना भनेरै टार्ने गरिएको छ ।’

उनले अहिले सहिदको परिभाषा नै बदलिएको टिप्पणी गरिन् । ‘गाडीले किचेर मरेका पनि सहिद भएका छन्, झ्यालमा घाम तापेर बसिरहेका बेला गोली लागेर मरेका पनि सहिद छन्,’ उनले भनिन्, ‘तानाशाहविरुद्ध देश र जनताका नाममा फाँसीमा चढेकाहरूको इतिहासको आज के अर्थ रह्यो त ?

प्रकाशित : माघ १६, २०७६ ०९:३९
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×