पार्किङ व्यवस्थित गरिँदै

हरि गौतम

(रुकुम पश्चिम) — मुसीकोट नगरपालिका–१, खलंगामा लामो समयदेखि अव्यवस्थित रहेको सवारी पार्किङलाई व्यवस्थित गर्न थालिएको छ । नगरपालिकाले बजारका विभिन्न ठाउँ र सडकमै गरिने पार्किङ हटाउन पहल थालेको छ ।

ZenTravel

Meroghar

जथाभाबी पार्किङका कारण खुला ठाउँ नै भेटाउन मुस्किल भएपछि व्यवस्थापन सुरु गरिएको नगरपालिकाले जनाएको छ । अहिले राप्ती लोकमार्गको दायाँबायाँ तथा पुष्पलालचोकमा जथाभाबी सवारी पार्किङ भइरहेको छ ।

अव्यवस्थित पार्किङको कारण बटुवासमेत समस्यामा पर्दै आएका छन् । नगरपालिकाका वडा नं. १ का वडाध्यक्ष बिरबल केसीले सरोकारवालासँगको पटकपटकको छलफलपछि बजारमा हुने जथाभाबी पार्किङ हटाउन थालिएको बताए । जथाभाबी पार्किङ हुने सवारी साधनलाई अन्यत्रै लिएर व्यवस्थित गर्ने निर्णय भएको उनको जानकारी दिए । उनका अनुसार १ नम्बर वडाकै सल्लेमा जग्गा भाडामा लिएर सवारी पार्किङ गराउने प्रयास भइरहेको छ ।

वडा कार्यालयले तीन स्थानीयको जग्गा महिनाको १२ हजार रुपैयाँ तिरेर भाडामा लिएको छ । उक्त क्षेत्रमा पार्किङ गरेबापत एउटा सवारीबाट ५० रुपैयाँ लिने गरी निर्णय भएको छ । निजी सवारीको पार्किङ भने १ नम्बर वडाकै सहिदमैदानमा गराइने तयारी छ । यातायात व्यवसायीसमेतको छलफल र सहमतिमा उक्त निर्णय गरी कार्यान्वनमा लिन लागिएको वडाध्यक्ष केसीले जानकारी दिए । सदरमुकामस्थित मुख्य बजारमा बसपार्क छैन । सल्लेमा निर्माण गरिएको बसपार्क साँघुरो भएका कारण सार्वजनिक सवारीसाधन जथाभाबी पार्किङ गर्ने गरिएको हो । केही दिनभित्रै सवारी पार्किङरहित सडक बनाउने गरी काम भइरहेको वडा कार्यालयले जनाएको छ । अहिले सवारी पार्किङ भइरहेको ठाउँमा ‘नो पार्किङ’का बोर्ड राख्ने वडा कार्यालयको तयारी छ ।

सल्लेस्थित बसपार्कमा एक दर्वन गाडी अटाउन मुस्किल छ । टिकट काउण्टर बजार केन्द्रित भएपछि पनि सडकमा सवारी पार्किङ बाक्लिएको स्थानीयको गुनासो छ । सवारीसाधनको टिकट काउण्टर र टिकट काट्ने ठाउँ पनि व्यवस्थित गर्ने योजना अघि सारिएको वडा कार्यालयले जनाएको छ । जिल्लामा पाँच यातायात समिति छन् । जिल्ला बाहिरका अन्य समितिका गाडी पनि आउजाउ गर्छन् । स्थानीय गोपाल केसीले वडाले दीर्घकालीन रुपमा सममस्या समाधान गर्ने गरी पार्किङ व्यवस्थापन गर्न जरुरी रहेको औंल्याए ।

पार्किङ समस्याको दिगो व्यवस्थापनका लागि डीपीआर बनाइएको छ । सहरी विकास तथा भवन विभागले व्यवस्थित मलसहितको बसपार्क निर्माणको ५२ करोड १२ लाख रुपैयाँ लागतको बसपार्क निर्माण हुने गरी डीपीआर निर्माण गरेको हो । डीपीआर निर्माणपछि बसपार्क निर्माणको पहल थालिएको नगरपालिकाले जनाएको छ । मुसीकोट नगरपालिका–१ मा बनाइने बसपार्कको लागि आवश्यक सहयोग जुटाउने काम सुरु गरिएको नगर प्रमुख देविलाल गौतमले बताए ।

प्रकाशित : माघ ७, २०७६ ०९:४३
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

निगालोले धानिँदै जीवन

विप्लव महर्जन

(सल्यान) — कपुरकोट गाउँपालिका–२, दानबाङका ५२ वर्षीय शंकर घर्तीले तरकारी खेतीसँगै घरमै बाँस र निगालाका विभिन्न सामग्री उत्पादन गर्दै आएका छन् । बारीमै उत्पादन हुने बाँसनिगालाबाट उनी डोका, डाला, छिटवा, पेटारो, माछा मार्ने पुरुङ्गो, फूलदानीलगायत सामग्री उत्पादन गरी वार्षिक २ लाख रुपैयाँ आम्दानी गर्छन् ।

उनका छिमेकी गणेश बुढा पनि फुर्सद हुने बित्तिकै बाँस–निगालाका सामग्री बुन्न व्यस्त रहन्छन् । उनले यही व्यवसायबाटै आफ्नो घरको वर्षभरिको खर्चको जोहो गरिरहेका छन् । बाँस–निगालाका सामग्रीको माग जिल्लाबाहिर बढेपछि सजिलै भाउ पाइरहेको छ । यही पेशाबाटै वर्षमा साढे २ लाखसम्म कमाइ हुने गरेको उनले बताए ।

यी दुईमात्र होइन, कपुरकोट गाउँपालिका–२ दानबाङ, गर्पा र गोठीवनका करिब दुई दर्जन स्थानीय बाँस–निगालाको सामग्री उत्पादन गरी आत्मनिर्भर बनेका छन् । किसानले उत्पादन गरेका सामग्री २ सयदेखि ८ सय रुपैयाँसम्म बिक्री भइरहेका छन् ।

बाँस–निगालाको सामग्री उत्पादनबाट प्रतिघरधुरी डेढ लाख रुपैयाँसम्म वार्षिक आम्दानी भइरहेको बुढाले जानकारी दिए । कपुरकोट गाउँपालिका जिल्लामा सबैभन्दा बढी बाँस–निगालो उत्पादन हुने क्षेत्र हो । जिल्लाबाहिर माग बढ्दै गएपछि स्थानीयले तरकारी खेतीसँगै परम्परागत सामग्री उत्पादनमा जोड दिएको बुढाको भनाइ छ । विगतमा जीविकोपार्जनमा समस्या भएपछि युवालाई मजदुरीका लागि भारतका विभिन्न ठाउँमा जानुपर्ने बाध्यता थियो ।

‘बारीमै बाँस–निगालाको उत्पादन भइरहेको छ, व्यापारीहरू उत्पादन गरिएका सामग्री किन्न घरमै आउँछन्,’ घर्तीले भने, ‘आम्दानी बढेको छ, छोराछोरीको पढाइ र घरखर्च यही आम्दानीले चलाउँछौं ।’ परिवारका अन्य सदस्य तरकारी खेती र आफू बाँस–निगालाको सामग्री उत्पादनमा लागेको उनले बताए । उनका अनुसार स्थानीयले उत्पादन गरेका सामग्री जिल्लाका विभिन्न बजारका साथै रुकुम पश्चिम, रोल्पा र दाङसम्म पुगिरहेका छन् ।

स्थानीयले परम्परागत तरिकाबाटै बाँस–निगालाका सामग्री उत्पादन गरिरहेका छन् । उद्योग र बिक्री केन्द्रको व्यवस्था भए आम्दानी अझै बढ्ने स्थानीय देवबहादुर घर्तीले बताए । उनले महिनामा १५ वटासम्म छिटवा, पेटारो, छिट्नी, डोकोलगायत सामग्री उत्पादन गर्दै आइरहेको जानकारी दिए । ‘पहिले बिक्री नहुँदा खाद्यान्नसँग साट्ने गरेका थियौं,’ उनले भने, ‘केही वर्षयता नगदमै बिक्री हुन्छ, माग बढेपछि बजारमा पुर्‍याउनै धौधौ छ ।’ बाँस–निगालाका सामग्री बिक्रीबाट वार्षिक ३ लाख रुपैयाँसम्म आम्दानी गर्ने गरेको उनले बताए ।

तरकारी र बाँस–निगालाको सामग्रीमार्फत स्थानीयले गाउँमै रोजगारी पाएको स्थानीय शिक्षक कपिल शर्माले बताए । उनका अनुसार सजावटको रुपमा बाँसका सामग्रीको माग सहरी क्षेत्रमा बढेपछि किसान आत्मनिर्भर बन्दै गएका छन् । ‘रोजगारीका लागि विभिन्न ठाउँमा भौतारिनुपर्ने बाध्यताबाट स्थानीयले मुक्ति पाएका छन्,’ उनले भने, ‘गाउँलेको आम्दानी पनि बढिरहेको छ ।’

आफै स्वरोजगार बनेका स्थानीयलाई तालिम दिएर थप आत्मनिर्भर बनाउन स्थानीय सरकारले योजना बनाइरहेको वडाध्यक्ष मानबहादुर रानाले बताए ।

प्रकाशित : माघ ७, २०७६ ०९:४१
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
×