कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

एक स्थायी शिक्षकका भरमा मावि

कान्तिपुर संवाददाता

सल्यान — जिल्लाका अधिकांश माध्यमिक विद्यालयमा न्यूनतम ८ शिक्षकको दरबन्दी छ । तर बन्गाडकुपिन्डे नगरपालिकाको जयतपानीस्थित प्रतिभा माध्यमिक विद्यालय एक दरबन्दीका शिक्षककै भरमा चलिरहेको छ । ती पनि प्राथमिक तहका हुन् । दरबन्दी अभावका कारण विद्यालयको पठनपाठन वर्षौ‌‌देखि प्रभावित बनेको हो । प्राथमिक तहका स्थायी शिक्षक देवीलाल नेपालीले प्रधानाध्यापकको जिम्मेवारी सम्हालिरहेका छन् ।

२०४६ सालमा स्थापना भएको विद्यालयमा एक जनाको मात्र दरबन्दी भएपछि अधिकांश शिक्षक निजी स्रोतबाट राखिएको हो । निजी स्रोतका शिक्षकलाई तलब खुवाउन हम्मेहम्मे परेको प्रधानाध्यापक नेपालीले बताए । शिक्षक भर्ना र उनीहरूलाई

तलब खुवाउन स्थानीय सरकारले समेत बेवास्ता गरिरहेको उनको गुनासो छ । अभिभावकबाट चन्दा संकलन गरी ६ शिक्षकको तलबको व्यवस्था गरिरहेको उनी बताउँछन् ।


शिक्षकको व्यवस्था मिलाउन बारम्बार साबिक शिक्षा कार्यालय र स्थानीय तहसँग आग्रह गरिए पनि बेवास्ता भएपछि विद्यालय सञ्चालन गर्न गाह्रो भएको उनले गुनासो गरे । उनका अनुसार साबिक जिल्ला शिक्षाले प्रावि तहमा २ र निमाविमा एक राहत शिक्षक उपलव्ध गराएको थियो । मावि र निमाविमा विषयगत शिक्षक भर्ना गर्न अभिभाबकबाट भर्ना, परीक्षालगायत शुल्क लिन बाध्य भएको उनले जनाए ।


साबिक कुपिन्डे गाविसमा एउटा पनि मावि नभएपछि बालबालिका ३/४ घण्टा हिँडेर मार्केको त्रिभुवन जनता मावि र सेजुवालटाकुराको महेन्द्र माविमा पढ्न बाध्य थिए । बालबालिकालाई बाहिर जान समस्या भएपछि विद्यालयलाई निमावि हुँदै मावि बनाइएको हो । विद्यालयमा स्वारा, ज्यामिरे, गिठाचौर, सेरा र जयतपानीका बालबालिका अध्ययन गर्दै आइरहेका छन् । कक्षा १ देखि १० सम्म ४ सय विद्यार्थी रहेको विद्यालयले जनाएको छ ।


संस्थापक एवं पूर्वशिक्षक रिमबहादुर बुढाथोकीले मावि तहसम्म सञ्चालन गरिएको विद्यालयमा दरबन्दीका शिक्षकको व्यवस्था नहुँदा पठनपाठनमा बाधा पुगेको बताए । शिक्षक सेवा आयोगबाट उत्तीर्ण भएका स्थानीय शिक्षकलाई राजनीतिक दबाबका कारण अन्यत्र खटाउँदा निजी स्रोतका शिक्षकको तलब व्यहोर्न गाह्रो भएको उनी बताउँछन् । ‘सदरमुकाम आसपासका माध्यमिक विद्यालयमा दरबन्दीभन्दा बढी शिक्षक छन्,’ उनले भने ।

बन्गाडकुपिन्डे नगरपालिकाका शिक्षा प्रमुख चक्रबहादुर रावतले अधिकांश विद्यालयले दरबन्दी अभावको समस्या झेलिरहेको बताए । विवादकै कारण यसअघि जिल्ला शिक्षाले दरबन्दी मिलान गर्न नसकेको उनको भनाइ छ । उनले नगरपालिकाभित्र दरबन्दी मिलान गर्न आवश्यक प्रक्रिया थालिएको जनाए । उनले दरबन्दीविहीन विद्यालयमा शिक्षक व्यवस्थापन गर्न नगरपालिकाले योजना निर्माण गरिरहेको सुनाए ।

प्रकाशित : मंसिर २४, २०७६ १२:५४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सेवा पाउनै सास्ती

कान्तिपुर संवाददाता

रुकुम पश्चिम — त्रिवेणी गाउँपालिकाको शिक्षा, युवा तथा खेलकुद शाखा प्रमुखलाई दैनिक दुईवटा कार्यालय पुग्नुपर्छ । कृषि तथा पशु शाखा र वन कार्यालयका प्रमुखको पनि अवस्था पनि उस्तै हो ।उनीहरूले कार्यालय भएको ठाउँमा मात्र बसेर सेवा प्रवाह गरिरहेका छैनन् । कति बेला कुन कार्यालयमा हुन्छन्, एकिन हुँदैन ।

एउटै मान्छेले दुई कार्यालयको जिम्मेवारी लिएर भने दुई ठाउँमा धाउनुपरेको भने होइन । एउटै कार्यालयको जिम्मेवारी लिँदा पनि उनीहरू त्यसरी नै दुई कार्यालय जानुपर्छ । गाउँपालिका कार्यालय र यी विषयगत कार्यालय टाढा हुनुका कारण कर्मचारी तथा स्थानीय सास्ती भोग्न बाध्य छन् । गाउँपालिका कार्यालय र विषयगत कार्यालयको दूरी ७ किमि टाढा छ । वडा ३ को खारानेटामा गाउँपालिका कार्यालय छ भने वडा २ को सिम्रुतु बजारमा विषयगत कार्यालय राखिएका छन् ।

कार्यालय प्रमुख बैठक, कार्यालयका थप काम तथा अरु समन्वयका लागि गाउँपालिका पुग्नुपर्छ । सेवाग्राही विषयगत कार्यालयमा आउँदा आफ्नै कार्यालयबाट सेवा दिनुपर्ने भएकाले उनीहरूले दुई ठाउँमा ओहोरदोहोर गरिरहेका हुन् । कृषि शाखा प्रमुख रमेश पुनले कार्यालय टाढा हुँदा सेवाग्राहीलाई समस्या भएको बताए । कृषि कार्यालय, सिम्रुतुबाटै साना सेवा प्रवाह भए पनि ठूला काम र भुक्तानीका लागि खारानेटा पुग्नैपर्ने बाध्यता रहेको उनी बताउँछन् । आवश्यकताका आधारमा आफूहरू सिम्रुतु र खारानेटा जानुपर्ने बाध्यता रहेको उनले सुनाए ।

कर्मचारीलाई दोहोरो काम परेको छ नै । सेवाग्राही झन् समस्यामा परेका छन् । संघीयता आएपछि घरनजिक सेवा आउँछ भनिए पनि स्थानीयले थप दुःख पाइरहेका हुन् । निवेदन बुझाउन सिम्रुतु पुग्ने सर्वसाधारण गाउँपालिकाको प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतको तोक लगाउन ७ किमि यात्रा गरेर खारानेटा पुग्नुपर्छ ।

सानो कामका लागि पनि समस्या हुने गरेको स्थानीयको गुनासो छ । ‘काम सानो हुन्छ, तर २–२ ठाउँ पुग्नुपर्दा धेरै समय खर्च हुन्छ,’ वडा ९ का बासिन्दा भद्रवीर खड्काले भने, ‘कहिलेकाहीं कर्मचारीलाई समेत खोज्नुपर्ने भएकाले झन् समस्या भइरहेको छ ।’ उनले दुई ठाउँ कार्यालय राखिनुले स्थानीयको सेवा सहज नभई झन्झटिलो भएको जनाए । कार्यालय बाँडफाँड गरिँदा सेवा लिन कष्ट भइरहेको उनको गुनासो छ ।

संघीयतामा घरनजिक र एकीकृत सेवा प्रवाह होला भन्ने सोचिए पनि त्रिवेणीको हकमा अर्कै भइरहेको स्थानीय दलबहादुर ओलीको गुनासो छ । गाउँपालिकाका कार्यालय सबै एकै ठाउँ हुँदा सेवाप्रवाह सहज हुने उनी बताउँछन् । त्रिवेणी गाउँपालिकामा केन्द्र विवाद छ । विवादपछि सर्वोच्च अदालतमा मुद्दा दायर गरिएको छ ।

पहिलोपटक गाउँपालिकाको कार्यालय साबिक मुरु गाविसको कार्यालय तथा अहिलेको ७ नम्बर वडामा तोकिएको थियो । २०७४ भदौको गाउँसभाले सिम्रुतु र खारानेटा दुवैलाई समेटेर केन्द्र बनाउने निर्णय गरेको थियो । फेरि २०७४ कै चैतमा बसेको गाउँ कार्यपालिकाले वडा ३ को खारानेटामा मात्रै केन्द्र बनाउने निर्णय गरेपछि गाउँपालिकाको केन्द्रसम्बन्धीको विवाद चुलिएको थियो । गाउँसभाको निर्णयअनुसार सिम्रुतु नै केन्द्र हुनुपर्छ भन्ने दाबीसहित स्थानीय बासिन्दा सर्वोच्च गएका हुन् ।

प्रकाशित : मंसिर २४, २०७६ १२:५२
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×