गुल्मीमा वार्षिक २३ करोडको तरकारी उत्पादन- लुम्बिनी - कान्तिपुर समाचार

गुल्मीमा वार्षिक २३ करोडको तरकारी उत्पादन

गगनशिला खड्का

गुल्मी — जिल्लामा वार्षिक २३ करोड रुपैयाँ बराबरको तरकारी उत्पादन भइरहेको छ । ९ सय ६० हेक्टर क्षेत्रफलमा गरिँदै आइएको खेतीबाट वार्षिक २३ करोड रुपैयाँको तरकारी उत्पादन हुने गरेको कृषि ज्ञान केन्द्र गुल्मीले जनाएको हो । जिल्लामा ६६ हजार ६ सय २१ परिवारमध्ये ४९ हजार ९ सय ६५ परिवार कृषि पेसामा संलग्न छन् ।

लाखौं रुपैयाँ लगानीमा तरकारी खेती गरिरहेका ९६ जना ठूला व्यावसायिक किसान छन् । ठूला व्यावसायिक किसान र अन्यबाट गरी वार्षिक रूपमा ११ हजार ५ सय ३ मेट्रिक टन तरकारी उत्पादन हुने गरेको ज्ञान केन्द्र प्रमुख नवराज भण्डारीले बताए । ‘उत्पादित तरकारीमध्ये १० करोड २५ लाख रुपैयाँको तरकारी जिल्लामै खपत हुन्छ,’ उनले भने, ‘वार्षिक रूपमा जिल्लामा १२ करोड ७५ लाख रुपैयाँ भित्रिन्छ ।’

जिल्लाका छत्रकोट, रुरुक्षेत्र, सत्यवती, चन्द्रकोट, कालीगण्डकी गाउँपालिका तथा रेसुंगा र मुसीकोट नगरपालिका तरकारीका पकेट क्षेत्र हुन् । व्यावसायिक रूपमा खेती गर्नेमध्ये रुरुमा १५, छत्रकोटमा २५, गुल्मी दरबारमा ८, रेसुंगामा १५, धुर्कोटमा ६, मदानेमा २, इश्मामा ३, मुसीकोट, चन्द्रकोट र सत्यवतीमा ७/७ जना ठूला किसान छन् । ‘९ सय ६० हेक्टर क्षेत्रफलमा तरकारी खेती गर्दै आइएकामा ९ सय ३० हेक्टर खुला र ३० हेक्टर टनेलमा उत्पादन भइरहेको छ,’ उनले भने ।

गुल्मीमा असोज, कात्तिक, मंसिर, पुस र माघ महिनामा काउली, बन्दा, सिमी, टमाटर खुला खेतबारीमै उत्पादन हुने र आयात गर्नुपर्ने अवस्था रहँदैन । जेठ, असार, साउन र भदौमा आयात निर्यातको अवस्था बराबर हुने गरेको छ भने फागुन, चैत र वैशाखमा आयात बढी हुन्छ ।

जिल्लाकै उत्पादनले धान्न नसक्ने ३ करोड ४० लाख रुपैयाँ बराबरको तरकारी जिल्लाबाहिरबाट खरिद गर्ने गरिएको ज्ञान केन्द्रले जनाएको छ । यो हिसाबले जिल्लामा आयातभन्दा निर्यात बढी रहेको केन्द्र प्रमुख भण्डारी बताउँछन् । ‘एक व्यक्तिले प्रतिवर्ष १ सय ९ केजी तरकारी खपत गर्ने तथ्यलाई आधार मान्दा जिल्लामा आवश्यकमध्ये ४८ प्रतिशत तरकारी आयत हुन्छ भने ५२ प्रतिशत निर्यात हुन्छ,’ उनले भने ।

प्रकाशित : आश्विन १४, २०७९ ०८:५८
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

चाडमा गोदाम रित्तै

ज्योति कटुवाल

दैलेख — दैलेखमा खाद्य व्यवस्था तथा व्यापार कम्पनी लिमिटेडले चामलका लागि ५ हजार ५ सय क्वीन्टल कोटा तोकेको छ । तर सदरमुकाम नारायण नगरपालिकास्थित मुख्य खाद्य गोदाम रित्तै छ ।

चालु आर्थिक वर्षका लागि भदौ अन्तिम साता ३ सय क्वीन्टल मात्र चामल पुगेको थियो । तर चामल पुगेको ३ दिनमै गोदाम रित्तिएको छ । सदरमुकामबाहिर खाद्यका ४ वटा बिक्री केन्द्र छन् । ती केन्द्रमा पनि गत असारयता चामल नै छैन । चामल नभएपछि चामुण्डा, ठाटीकाध, नौमुले र बेस्ताडाका डिपोहरू असार महिनायता बन्द भएका हुन् । दैलेखका लागि राजापुर, नेपालगञ्ज र सुर्खेतबाट चामल आउनुपर्ने हो । तर ठेकेदारहरूले साउनयताको सम्झौता नगरिदिएकाले समयमा बिक्री केन्द्रमा चामल नपुगेको कम्पनीले जनाएको छ । खाद्यमा चामल नभएपछि स्थानीय महँगो मूल्यमा चामल खरिद गरी उपभोग गर्न बाध्य छन् । खाद्यमा ५८ देखि ८० रुपैयाँ प्रतिकिलोमा विभिन्न ब्रान्डका चामल बिक्री हुने गरेको छ । तर खाद्यमा चामल नभएपछि प्रतिकिलो ८० रुपैयाँमा बजारबाट मोटा चामल किन्नुपरेको चामुन्डाविद्रासैनी नगरपालिका–१ की मैना बिकले बताइन् । ‘हाम्रा लागि खाद्य भन्नु मात्रै छ,’ उनले भनिन्, ‘कहिल्यै चामल पाइँदैन, त्यसैले बजारको चामलको भरमा छौं ।’

खाद्यमा चामल नभएको मौका पारी स्थानीय व्यापारीले मनपरी मूल्य बढाएको उनको भनाइ छ । नौमुले गाउँपालिका–३ का भदे थापाले गाउँमा डिपो भए पनि सधैं चामलको अभाव हुने बताए । डुंगेश्वरका कमल थापाले चामलका लागि सदरमुकाम आए पनि खाद्यमा चामल नभएपछि रित्तो हात फर्कनुपरेको बताए । ‘घण्टौं हिँडेर डिपोमा चामल लिन आइयो, गाउँका डिपोमा त चामल थिएन, यहाँ पनि रहेनछ,’ उनले भने, ‘डिपोमा चामल नपाइएपछि दोब्बर महँगोमा बजारको चामल लिनुपरेको छ ।’ उनका अनुसार बारीको अन्न नपाक्दा दसैंमा खाद्यान्न जुटाउन समस्या भएको हो ।

प्रकाशित : आश्विन १४, २०७९ ०८:५७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×