वैदेशिक रोजगारी छोडेर कृषि- लुम्बिनी - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

वैदेशिक रोजगारी छोडेर कृषि

गाउँमै तरकारीखेती र पशुपालनमा युवा आकर्षित हुँदै
वीरेन्द्र केसी

अर्घाखाँची — भारतबाट फर्केका युवा देवबहादुर खड्काले सन्धिखर्क नगरपालिका–१० बिहारमा प्लास्टिक टनेलभित्र गोलभेंडा, सिमी, बोडी, घिरौला, काँक्रालगायत तरकारी लटरम्मै फलाएका छन् । कोभिड–१९ को महामारीमा उनलाई सन्धिखर्क बजार र घरमै आउने ग्राहकलाई तरकारी पुर्‍याउन भ्याइनभ्याइ छ ।

अर्घाखाँचीको सन्धिखर्क नगरपालिका–१०, बिहारका देवबहादुर खड्का गोलभेंडा खेती देखाउँदै। तस्बिर : वीरेन्द्र/कान्तिपुर

कोरोना संक्रमणका बेला तरकारी माग धेरै भयो । घरमा यत्तिकै बस्नुभन्दा खालि जमिनमा आफैं उत्पादन गरेर उपभोक्तालाई ताजा तरकारी खुवाउन यतिबेला उनी सक्रिय छन् । ‘गोलभेंडा नपाक्दै बिक्री हुन्छ,’ खड्काले भने, ‘अन्य तरकारीको माग पनि उस्तै छ ।’ कोरोना महामारी लाग्यो भनेर चिन्ता मानेर यत्तिकै बस्नुभन्दा बारी खोर्सेर तरकारी उत्पादन गरेको उनले बताए ।

उनले वर्षमा ५ लाखभन्दा बढी बैंक बचत गर्छन् । कोरोनाका कारण सन्धिखर्कका व्यापारीले बुटवल र तराईबाट तरकारी ल्याउन सहज छैन । संक्रमण फैलिने डरले धेरैले गाउँकै तरकारी खरिद गरेर बिक्री गर्छन् । यस बेला तरकारी बजारमा अभाव छ । गाउँमा व्यापारी खरिद गर्न पुगेपछि खड्का उत्साहित छन् । लामो समय भारतमा रोजगारी छाडेर स्वदेश आएका खड्काले अहिले तरकारीसँगै दूध उत्पादनका लागि दुई मुर्रा भैंसी पालेका छन् । ‘अब कृषितिरै लाग्छु,’ उनले भने, ‘युवा जनशक्तिले कृषि उत्पादन गरेर गाउँलाई स्वरोजगार र आत्मनिर्भर बनाउनुपर्छ ।’ युवा उमेरमा विदेशी भूमिमा रोजगारी खोज्दै जाने, परिवार सहरमा ल्याउन र गाउँमा वृद्धवृद्धा मात्रै हुँदा उब्जनी हुने खेतीयोग्य जमिन बाँझिँदै गएर उत्पादन घट्दो भएको खड्काले बताए ।

पाणिनि गाउँपालिका–१, पणेनाका रेतवीप्रसाद पौडेलले पाखोबारीमा तरकारी खेती गरेका छन् । सुन्तलाका बोटमुनि काउली, बन्दा, मुला, साग, भिन्डी, फर्सीलगायत तरकारी उत्पादन भएका छन् । ‘पाखोबारीमा तरकारीबाट मनग्य आम्दानी भएपछि विदेश जान छाडें,’ उनले भने, ‘कोरानाको बेला गाउँमै तरकारी उत्पादन गरेर सहर पठाएँ । आफ्नै ठाउँमा कृषिकर्मले भविष्य उज्ज्वल छ ।’ उनले तरकारी र सुन्तलाबाट वर्षमा ६ लाख रुपैयाँ आम्दानी गर्छन् । युवा कृषक चिरञ्जीवी पौडेलले बाँझो बारी खनेर तरकारी फलाएका छन् । ‘पाखोबारीमै दुःख गरेपछि तरकारी उत्पादन राम्रो छ,’ उनले भने, ‘वर्षाको तरकारी तराईका सहरबाट माग बढी हुन्छ । कोरोनाका बेला सहरबाट पहाडको तरकारी धेरै खपत भयो ।’

गाउँमा केही गर्न नसकिने भन्दै वैदेशिक रोजगारीमा गएका युवामध्ये केहीले फर्केपछि बारी कोरेर तरकारी खेती, मसलाबाली गरेका छन् । दूध उत्पादनका लागि उन्नत जातका गाईभैंसी पाल्ने र खसीबोकाका लागि बाख्रा पाल्ने गरेका छन् । राम्रोसँग काम गरेर रोगकिराबाट जोगाउन सकेमा कृषिबाट पनि स्वरोजगार बन्न सकिने उनले बताए । कृषि उत्पादन गर्दा पूरै शरीर हिलाम्ये र धूलो हुन्छ । माटोमा काम गर्दा हातखुट्टा फुट्न सक्छन् तर ताजा तरकारी खान पाइने र बिक्री गरेपछि मनग्य आम्दानी गर्न सकिने उनले बताए । केही वर्षदेखि नरपानीमा युवा कृषक गुणनिधि न्यौपानेले पाखोबारीमा तरकराी खेती गरेका छन् । भिरालो बारीमै बोटमा मल र जल मिलाउन सकेमा उब्जनी राम्रो हुन्छ ।

प्रकाशित : असार ९, २०७८ ०८:४५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सुपादेउरालीमा पर्यटकीय झोलुंगे पुल

वीरेन्द्र केसी

अर्घाखाँची — धार्मिक पर्यटकीय स्थल सुपादेउराली मन्दिरनजिकै दुई पहाडलाई जोड्न पर्यटकीय झोलुंगे पुल निर्माण गरिएको छ । सुपादेउराली मन्दिर दर्शन र नरपानी घुम्न आउने पर्यटकलाई नर्तनाञ्चल पर्वतका दुई चुचुरो घुमाउन २ सय ७३ मिटर लामो झोलुंगे पुल बनाइएको हो ।

अर्घाखाँचीको सुपादेउरालीमा निर्माण गरिएको झोलुंगे पुल ।  तस्बिर : वीरेन्द्र केसी/कान्तिपुर

पहाडको खोचमा सुपादेउराली मन्दिर छ । दैनिक सयौंको संख्यामा तीर्थालु मन्दिर दर्शनका साथै नरपानी घुम्न आउँछन् । नरपानी घुम्ने आन्तरिक पर्यटकको संख्या पनि दैनिक एक सयभन्दा बढी हुन्छ । मन्दिर दर्शनपछि छिनभरमै फर्किने पर्यटकलाई यहाँ भुलाउन पुल बनाइएको बताइएको छ । सन्धिखर्क–गोरुसिंगे सडक खण्डमा रहेको सुपादेउराली मन्दिरदेखि करिब एक किलोमिटर जंगलभित्रबाट सिँढी चढेर उकालो लागेपछि झोलुंगे पुलमा पुगिन्छ । कोरोना संक्रमणका कारण अहिले मन्दिर बन्द छ । पुल निर्माण सम्पन्न भएपछि मनोरञ्जन गर्ने र तस्बिर, भिडियो खिच्ने पर्यटक यहाँ देखिन थालेका छन् ।

पूर्वमन्त्री टोपबहादुर रायमाझीको पहलमा झन्डै १ करोड रुपैयाँ लगानीमा पुल निर्माण भएको हो । ‘मन्दिर दर्शनपछि तुरुन्तै फर्किने भक्तजन अब पुलमा पुगेर आनन्द लिने पर्यटकीय संरचना बन्यो,’ सुपादेउराली मन्दिर व्यवस्थापन समितिका सचिव यादवप्रसाद घिमिरेले भने, ‘यहाँ आएका भक्तजनलाई भुलाउन यो पुलसँगै अन्य पर्यटकीय संरचना निर्माण गर्नुपर्छ । कम्तीमा एक दिन भुल्न सक्ने संरचना भएमा यस क्षेत्रले आर्थिक फड्को मार्न सक्छ ।’ मन्दिरदेखि तलपट्टि सुपा खोलामा दर्शनका लागि आउने भक्तजनलाई स्नान कक्ष निर्माण गर्न लागिएको छ । पुलबाट पदयात्रामार्फत नर्तनाञ्चल पर्वतका दुई चुचुरोमा पर्यटकलाई पुर्‍याउने र माथि मन्दिर निर्माण गरिने योजना पनि रहेको उनले बताए ।

गर्मी छल्न तराईका विभिन्न जिल्ला र भारतबाट नरपानीमा बास बस्ने गरी आउने पर्यटक पनि उत्तिकै छन् । पर्यटकलाई भुलाउन झोलुंगे पुल निर्माण भएको सन्धिखर्क नगरपालिका–७ का वडाध्यक्ष प्रीतम थापाले बताए । ‘पुलमा गएपछि तलपट्टिको मन्दिर राम्रो देखिन्छ,’ उनले भने, ‘पुलले यस क्षेत्रको गरिमा बढायो ।’ यो पुल छाँगोसहितको दुई पहाडका बीचमा निर्माण भएको छ । पर्यटकलाई मनोरञ्जनका लागि झोलुंगे पुल निर्माणसँगै यहाँ अन्य पर्यटकीय संरचना निर्माण गरिने पूर्वमन्त्री टोपबहादुर रायमाझीले बताए ।

यहाँ आउने पाहुनालाई स्थानीय उत्पादनका खानाका परिकारका लागि कोदो, फापर, सिस्नो, गुन्द्रुक, ढिडोलगायतका खाद्य तथा तरकारी खेतीमा सन्धिखर्क नगरपालिकाले कृषकलाई आकर्षण गरेको नगर प्रमुख कमलप्रसाद भुसालले बताए । पर्यटकलाई डुंगामा मनोरञ्जन गराउन नरपानीमा गंगा सरोवर निर्माण गरिएको उनले बताए । ताल वरपर बस्न सिँढी निर्माण गरिएको छ ।

प्रकाशित : असार ८, २०७८ ०८:५६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×