हरियाली नासेर कंक्रिटको पार्क- गण्डकी - कान्तिपुर समाचार

हरियाली नासेर कंक्रिटको पार्क

कान्तिपुर संवाददाता

बागलुङ — बागलुङको ट्राफिक चोक नजिकैको पार्क अहिले पनि ‘वीरेन्द्र ऐश्वर्य पार्क’ ले चिनिन्छ । यहाँ पञ्चायतकालमा तत्कालीन राजा वीरेन्द्र र रानी ऐश्वर्यको सालिक प्रतिस्थापन गरिएको थियो । यसले जिल्लाकै पहिचान बढाएको थियो ।


२०६२/६३ को आन्दोलनमा राजारानीका सालिक ढालियो । अहिले पार्क व्यवस्थापनका लागि भनेर सबै रुख काटिएको छ, भएका संरचना भत्काएर कंक्रिट बिछ्याइए पनि पहिलेजस्तो आकर्षक नभएको स्थानीयले बताए ।

पहिला यहाँ बालबालिका खेल्थे । बागलुङ नगरपालिकाले एकजना हेरालो राखेर सरसफाइ पनि गरेको थियो । पछिल्लो समय भने यहाँ हेरालोसमेत नभएपछि पार्क अव्यवस्थित बन्दै गएको छ । फोहोर फाल्ने र दुर्व्यसनीको अखडा बनेपछि नगरपालिकाले पार्कलाई व्यवस्थित बनाउन डिपिआर बनायो ।

डिपिआरमा कंक्रिट भरिएकाले झन अव्यवस्थित र असुरक्षित हुने स्थानीय व्यवसायी अर्जुन चोखालले बताए । ‘पहिला यो पार्कले जिल्ला प्रवेश गर्नेलाई आकर्षित गर्थ्यो, अहिले फोहोर फाल्ने जस्तो भयो’ चोखालले भने, ‘व्यवस्थित पार्क भनेको कंक्रिट बनाउने होइन ।’ बरु हरियाली पार्कका रूपमा विकास गर्न सकिने उनले सुझाव दिए ।

नगरपालिकाले १ करोड रुपैयाँको लागतमा यो पार्क व्यवस्थापनको ठेक्का लगाएको छ । नगरपरिषद्बाट रकमान्तरण गरेर पनि थप ४० लाख लगानी गर्ने योजना बनाएको छ । तर अधिकांश भाग कंक्रिट र पर्खाल बन्ने भएपछि व्यवस्थापन हुन नसक्ने आशंका बढेको हो ।

‘यहाँका महत्त्वपूर्ण रुख कटान गरिएकोले हरियाली बनाउन धेरै वर्ष लाग्छ,’ वडा नं २ का अध्यक्ष जीवन आचार्यले भने, ‘सरोकारवालाको छलफलबाट बनाउन सकेको भए राम्रो हुन्थ्यो, भएका संरचना मासेर मात्रै विकास हुँदैन ।’ नगरप्रमुख जनकराज पौडेलले भने वरिपरिको सडकभन्दा होचो भएकाले अग्लो बनाएर व्यवस्थापनको काम गरेको दाबी गरे । डीपीआर मार्फत काम गरेकाले व्यवस्थित हुने उनले बताए ।

यहाँका सालिक संरक्षणबारे भने डीपीआरमा कुनै पनि योजना समावेश छैन । यहाँ नागको मूर्तिसमेत रहेकाले पहिले कतिपयले फोहोर गर्न डराउँथे । अहिले डोजर लगाएर फालेकोले धुलैधुलो बनेको छ । गणतन्त्रपछि स्थापित भएका पार्कसमेत अव्यवस्थित छन् । एमालेले स्थापना गरेको मदन आश्रित पार्क, २०५४ मा स्थापना भएको सहिदस्मृति पार्क, बाल उद्यान र कांग्रेसले बनाएको बीपी बाटिका पनि अलपत्र छन् ।

प्रकाशित : माघ ४, २०७८ १२:५४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

घरघरमा धारा आएपछि राहत

हरिराम उप्रेती, सम्झना रसाइली

गोरखा, तनहुँ — आँगनको धारामा पानी खसेपछि गोरखाको बारपाक सुलिकोट–६ ताकुकोटकी लीलाकुमारी थापाले वर्षौंदेखिको दुःखबाट छुट्कारा पाएकी छन् । घरमै पानी भर्न पाएपछि उनको समय पनि बचत भएको छ । खेर गएको पानी करेसाबारीमा प्रयोग गर्न थालेकी छन् । 

एक ग्रागी पानीकै लागि घण्टौं लाइन बस्नुपर्ने बाध्यताबाट छुट्कारा पाएको थापाले बताइन् । भन्छिन, ‘एउटै मुहानमा ३०–४० घरका मान्छे जाँदा समयमै पालो पाइँदैनथ्यो । झिसमिसेमै उठेर पँधेरो जानुपर्थ्यो, एक गाग्री पानीले एउटा बिहान खर्लप्पै खान्थ्यो । यस्तो ठाउँमा अहिले भान्सामै धारा, शौचालयमै धारा, आँगनमै धारा भएपछि सोच्दै नसोचेको सजिलो भएको छ ।’

नजिकै मूल नहुँदा ताकुकोटबासी पुस्तौंदेखि खानेपानीको समस्या खेप्दै आएका थिए । खानेपानीकै लागि एकाध घण्टाको मूल खोज्दै भौंतारिनुपर्ने बाध्यता थियो । २०७१ सालबाट भुत्तेखोलाको मुहानबाट पानी ल्याउन खानेपानी तथा सरसफाइ उपभोक्ता समिति गठन गरी काम अघि बढाइयो । गाउँमा अहिले ७९ धारा जोडिएको छ ।

खानेपानीको पुस्तेनी समस्या समाधान भएको बुढेसकालमा देख्न पाउदा ८८ वर्षीय टीकाबहादुर सुवेदी हर्षित छन् । सुवेदीले खानेपानी योजना ल्याउन खट्ने उपभोक्ता समितिका पदाधिकारी र सहयोगीलाई सम्मान समेत गरे । भुत्तेखोलाबाट ५ सय मिटरमाथि मनिडाँडामा लिफ्टिङ प्रविधिबाट घर–घरमा पानी वितरण गरेको उपभोक्ता समितिकी कोषाध्यक्ष विष्णुमायाँ श्रेष्ठले बताइन् । यसका लागि मुहान र मनिडाडाँमा ५०–५० घनमिटरको ट्यांकी बनाइएको छ ।

प्रहरी चौकी, गाउँपालिका कार्यालय, सूर्यज्योति माविमा पनि उक्त योजनाको खानेपानी जडान भएको छ । विद्यालयमा खानेपानी धारा जडान भएपछि विद्यार्थीको समेत समय बचत भएको छ । ‘पानी लिन जाँदा विद्यार्थीले पहिलो पिरियड पढ्न पाउँथेनन्,’ शिक्षिकासमेत रहेकी श्रेष्ठले भनिन् ।

लिफ्टिङ प्रविधिको आयोजना सम्पन्न गर्न दुई करोड ११ लाख रुपैयाँ खर्च भएको छ । जिल्ला खानेपानी डिभिजन कार्यालय, प्रदेश र संघीय सरकारबाट रकम विनियोजन भएको समितिका सचिव जयराम निरौलाले बताए । योजना सम्पन्न भएसँगै बाहाकोट, पल्लो गाउँ, भञ्ज्याङ, पाल्खुका ७५ धर लाभान्वित भएका छन् । बारपाक सुलिकोट गाउँपालिकाको प्रत्येक घरधुरिमा पाँच वर्ष भित्र घर–घरमा धारा पुर्‍याउने लक्ष्यअनुसार नै ताकुकोटको भुत्तेधारा योजना सम्पन्न भएको गाउँपालिका अध्यक्ष विष्णु भट्टले बताए । पाँच वर्षको अवधिमा गाउँपालिका भरिका झन्डै ८० प्रतिशत घरमा धारा जडान भएको उनले बताए ।

लिफ्ट प्रविधिबाट गाउँमा खानेपानी

‘पहिला खानेपानी खोज्दै घटौं समय खर्चिनुपर्थ्यो,’ तनहुँको भानु–१३ मिर्लुङस्थित टुटेपानी गाउँकी नन्दकुमारी गुरुङले भनिन, ‘अहिले आँगनमै पानी आएर निकै सहज भएको छ । यस्तो होला भन्ने सोचेकै थिएनौं । खुसीको सीमै छैन ।’

गण्डकी प्रदेश सरकारले लिफ्टिङ प्रविधिबाट खानेपानी पुर्‍याएपछि गाउँबासीलाई सहज भएको हो । ‘बिहान भाले नबास्दै बस्ती तलको कुँवामा पानी लिन जानुपर्थ्यो’, उनले भनिन्, ‘अब चौबिसै घण्टा आँगनमै पानी आउने भएको छ । होमस्टेमा पाहुँना आउँदा पनि अब पानीको जोहो गर्नुपर्ने चिन्ता हटेको छ ।’

प्रकाशित : माघ ४, २०७८ १२:५४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×