२७ वर्षसम्म पनि सुध्रिएन सडक- गण्डकी - कान्तिपुर समाचार

२७ वर्षसम्म पनि सुध्रिएन सडक

बुद्धसिंह मोटरमार्गमा कालोपत्र नहुँदा धूलो र हिलोले सताउने गरेको छ
सम्झना रसाइली

तनहुँ — तनहुँकै विकट दक्षिण भेगमा सडकको पहुँच पुर्‍याउन २७ वर्षअघि ट्र्याक खोलिए पनि उक्त ग्रामीण सडकको स्तरोन्नति अझै हुन सकेको छैन । २०५१ सालमा सर्वसाधारणकै सक्रियतामा खोलिएको बुद्धसिंह मोटरमार्ग यतिबेला दयनीय अवस्थामा पुगेको छ ।

ग्रामीण सडकले दक्षिण पूर्वको कोटा, बैदी, छिपछिपे, धरमपानी, मास्दिघाट, नाल्दीपुल लगायतका गाउँबस्तीका बासिन्दालाई सडक सञ्जालसँग जोड्छ । साविकका गाउँ विकास समिति र स्थानीय जनताको सक्रियतामा दमौलीदेखि घुमाउनेघाटसम्म कच्ची सडक बिस्तार गरिएको थियो । ट्र्याक खोल्दा जस्तो अवस्थामा थियो, अहिले पनि सडक त्यस्तै छ । पोखरा–डुम्रे–आँबुखैरेनी–मुग्लिङ हुँदै नारायणगढ जानुभन्दा दमौलीबाट बुद्धसिंहमार्ग हुँदै घुमाउने निस्किएर नारायणगढ पुग्न २३ किलोमिटर छोटो पर्छ । गण्डकी प्रदेशलाई चितवनको नारायणगढसँग जोड्ने सबैभन्दा छोटो बाटो र पृथ्वी राजमार्गको वैकल्पिक सडकको रूपमा समेत बुद्धसिंह मोटर मार्गलाई लिइन्छ ।

सरोकारवाला निकायले स्तरोन्नतिमा ध्यान नदिँदा स्थानीयले सास्ती खेप्नुपरेको बन्दीपुर गाउँपालिका–३ नाल्दीपुलकी ५१ वर्षीया आशकुमारी गुरुङले बताइन् । सडक नभएको ठाउँमा सडक आउँदा खुसी लागे पनि कालोपत्रे नहुँदा हिउँदमा धूलो र बर्खायाममा हिलोले सताउने गरेको उनले सुनाइन् । ‘यो बाटो बनेपछि छोटो बाटो दमौली जान पाइने भयो भन्ने लागेको थियो,’ उनले भनिन्, ‘कहिले हिलो, कहिले धूलो र पहिरोले गर्दा लामो बाटो नहिँडी सुखै छैन ।’ पहिरो गएको समयमा सवारीसाधन नचल्दा उपचारका लागि दमौली पुग्न घण्टौं हिँडेर लैजानुपर्ने बाध्यता रहेको उनले बताइन् ।

दमौलीबाट घुमाउनेघाटसम्मको ३२ किलोमिटर सडक सेती नदीको किनारैकिनार खनिएको छ । सडक खनिएसँगै वर्षायाममा ठाउँठाउँमा पहिरो खस्ने हुँदा पैदल हिँड्नसमेत जोखिमको अवस्था छ । अहिले हिउँदमा मुस्किलले आधा दर्जन यात्रुवाहक सवारी चल्छन् । गन्तव्यमा नपुगिन्जेलसम्म यात्रा त्रासपूर्ण हुने व्यास नगरपालिका–१४ मास्दिघाटकी नरीमाया थापाको अनुभव छ ।

सडकको स्तरोन्नति र पहिरो रोकथामको काम नहुँदा सडकका किनारमा रहेका बस्ती जोखिममा छन् । निर्वाचनको समयमा राजनीतिक दलका नेताले उक्त बाटो कालोपत्रे गर्ने घोषणा पटकपटक गरे पनि चुनाव पछि सधैं बेवास्ता गर्ने गरेको स्थानीयको गुनासो छ । व्यास–१४ मास्दिघाटकी ५९ वर्षीया दिलिसरा आलेले भनिन्, ‘चुनावको समयमा बाटो ल्याइदिन्छु, बिजुली ल्याइदिन्छु, खानेपानी सबै सेवासुविधा घर आँगनमा ल्याउँछु भनेर भोट माग्न आउँछन् । ठाउँमा पुगेपछि जनताले हिलो खाए पनि खाओस्, धूलो खाए पनि खाओस्, उनीहरूलाई केही मतलब छैन ।’

२०६४ असार १४ गते पहिलोपल्ट मास्दिघाटमा गाडी गुडेको थियो । अहिले प्रदेश सरकार मातहत रहे पनि उक्त मोटरमार्गलाई आवश्यक बजेट व्यवस्थापन गर्न नसकेको र नेताले पनि भाषणमा मात्र सीमित राखेको बुद्धसिंह मोटरमार्ग उपभोक्ता समितिका पूर्वअध्यक्ष चन्द्रबहादुर गुरुङ बताउँछन् ।

प्रकाशित : वैशाख ११, २०७८ १०:२०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

जीर्ण घरमा प्रहरी चौकी

मेनुका ढुंगाना

अछाम — स्थानीय रामारोशन गाउँपालिका–३ सान्तडामा रहेको प्रहरी चौकी जीर्ण भाडाको घरबाट सञ्चालन हुँदै आएको छ । सान्तडा प्रहरी चौकीले रामारोशन गाउँपालिकाको ७ वडा र बान्नीगढी जयगढ गाउँपालिकाका केही वडासमेत हेर्दै आएको छ ।

अछामको ढकारी गाउँपालिका, ढुंगाचाल्नास्थित पुरानो घरमा रहेको प्रहरी चौकी । तस्बिर : मेनुका/कान्तिपुर

‘तल भैंसी बाँध्ने र माथि गोठालो सुत्नका लागि बनाइएको पुरानो गोठ हो,’ प्रहरी सहायक निरीक्षक भरतबहादुर रोकायले भने, ‘त्यसलाई रंगरोगन गरेर अलि बस्न मिल्ने बनाएका छौं ।’ उनले सर्पको डरले रातभरि जाग्राम बस्नुपर्नेसमेत पीडा सुनाए । बस्ने ठाउँको अभावमा आरोपीहरूलाई समेत आफैंसँग सुताउनुपर्ने बाध्यता भएको उनले बताए ।

प्रहरी चौकी सार्ने भनिए पनि स्थानीयहरूको विरोधका कारण गाउँपालिकाको अन्य वडामा सार्न नसकिएको उनको भनाइ छ । अछामकै ढकारी गाउँपालिकास्थित प्रहरी चौकी ८ दशक पुरानो जीर्ण घरमा छ । प्लास्टिकको पाल हालेर बस्नुपर्ने बाध्यता रहेको स्थानीय नामसिंह साउँदले बताइए । ‘प्रहरीहरू वर्षामा घर चुहिएर बस्नै सक्दैनन् । रातिसमेत छाता ओढेर बस्छन् । डरै डरले पुरानो घर भएकाले काठसमेत कुहिन थालेको छ’ उनले भने ।

यस्तै, मेल्लेख गाउँपालिका रहेको प्रहरी चौकीको अवस्था पनि उस्तै छ । प्लास्टिक हालेर प्रहरी चौकी बसेको जीर्ण घरलाई जोगाउँदै आएका प्रहरी सहायक निरीक्षक रमेशबहादुर बोहराले बताए । ‘पानी परेपछि बस्ने अवस्था हुँदैन, पाल हालेर गुजारा चलाउनुपरेको छ । चुहिएको दिन राति सुत्नै सकिँदैन’ उनले भने ।

स्थानीय तहका नागरिकको सुरक्षाको जिम्मेवारी लिएका ग्रामीण क्षेत्रका प्रहरी नै आफैं असुरक्षित छन् । ग्रामीण क्षेत्रका अधिकांश प्रहरी चौकी भाडाको घरमा सञ्चालनमा छन् ।

अछाममा १ जिल्ला प्रहरी कार्यालय, ७ इलाका प्रहरी कार्यालय, १२ प्रहरी चौकी, ४ अस्थायी प्रहरी पोस्ट गरी करिब ३१ प्रहरी युनिट छन् । यीमध्ये जिल्ला प्रहरी कार्यालय, इलाका प्रहरी कार्यालय साँफेबगर, प्रहरी चौकी साँफेबगर, चौखुट्टे प्रहरी चौकी र मंगलसेन प्रहरी चौकी मात्र आफ्नै भवनमा सञ्चालनमा छन् ।

गाउँमा रहेका प्रहरी चौकीहरू जीर्ण हुँदा सेवा प्रवाहमा समेत निकै समस्या हुने गरेको जिल्ला प्रहरी कार्यालय अछामका प्रमुख डीएसपी तुल्सीराम अर्यालले बताए ।

प्रकाशित : वैशाख ११, २०७८ १०:२०
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×