बालुवा चाल्ने हातमा मेसिन

विना थापा

कास्की — ‘बिहान उठ्नेबित्तिकै बालुवा चाल्न खोलामा पुग्न पर्थ्यो । दिनभरि बालुवा चाल्दा पनि छाक टार्न समस्यै हुन्थ्यो,’ पोखरा–१९ गोस्तेकी हेममाया तामाङ भन्छिन् । यतिबेला भने उनले बालुवा होइन, तान बुन्न थालेकी छन् । यसले उनी निकै खुसी छिन् ।

‘खोलाको निर्भरता छाडेर घरमै पैसा कमाउन पाएकोमा खुसी छु,’ उनले भनिन्, ‘मेरो जीवनमा सर्पले काँचुली फेरेजस्तै महसुस भएको छ ।’ जुनेली आमा समूहको सचिवसमेत रहेकी तामाङको घरमा कपडा बुन्ने तान जडान भएको हो । यसबाट आफु आत्मनिर्भर हुने उनले सुनाइन् ।


तानमा झोला, पछ्यौरा, कोटलगायत कपडा बुन्छिन् । उनीजस्ता १६ जनाले डेढ महिनादेखि तान बुन्ने तालिम लिइरहेका छन् । यसै क्रममा उनीहरूले तान पाएका हुन् । पोखरा महानगरका उपप्रमुख मञ्जुदेवी गुरुङले सोमबार तानको उद्घाटन गरिन् । महानगरको उपप्रमुखसँग महिला कार्यक्रमअन्तर्गत छुट्टिएको १३ लाख रुपैयाँ बजेटले १७ वटा तान किनेर महिलालाई निःशुल्क दिइएको हो । महिलालाई आर्थिक रूपमा सबल बनाउनुका साथै सामाजिक, राजनीतिक स्थापितका लागि कार्यक्रम ल्याइएको गुरुङले बताइन् । कार्यक्रमले आत्मनिर्भर बन्न सक्ने विश्वास उनले व्यक्त गरिन् ।


तानमा झोला बुन्दै गरेकी माया गौतमले पहिला खोलाको कामबाहेक अरू केही काम गर्न नपाइएको बताइन् । ‘अहिले बसीबसी मेसिनमा झोला बुन्न पाउँदा निकै खुसी लागेको छ,’ गौतम भन्छिन्, ‘यहीअनुसार अघि बढेर उत्पादन गर्ने र बजार पनि सहजै पाउने भए कसैसँग हात फैलाउन पर्दैन ।’ उनका अनुसार झोलाको तान लगाउन तीन दिन लाग्छ, हप्ता दिनमा सकिएको एउटै तानमा ५ वटासम्म झोला बन्छन् । महिलाहरूले बुटिक, डिजाइनिङ, पेन्टिङ र सिलाइलगायत काम गर्छन् ।


शान्ति गुरुङ भन्छिन्, ‘घामपानी नभनी बालुवा झिक्नुभन्दा झोला बुन्नु धेरै सजिलो छ । बिक्रीका लागि सहज बनाइदिए आत्मनिर्भर हुन सक्छौं ।’ ७० घर रहेको गोस्तेमा, स्थानीयभन्दा बाहिरी जिल्लाबाट आएर बसोबास गर्नेको संख्या धेरै छ । उपप्रमुख गुरुङका अनुसार विभिन्न वडाका निम्न वर्गका महिलालाई कटिङ, पशुपालनलगायतमा महानगरले गत आर्थिक वर्षमा २ करोडको लगानि गरेको छ ।

प्रकाशित : श्रावण २९, २०७६ १२:०६
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

फेरि मृगौलामा समस्या

कान्तिपुर संवाददाता

बागलुङ — दुवै मृगौला काम नलाग्ने भएपछि प्रत्यारोपण गरेका यहाँका एक व्यक्तिको दशक नबित्दै फेरि समस्या बल्झेको छ  । बागलुङ नगरपालिका–४ का रेशम विकको समस्या ९ वर्षमा बल्झेको हो  ।

२०६७ मा उनले आफ्नै दिदी सुनीताको मृगौला प्रत्यारोपण गरेका थिए ।


उपचारमा उनले २ घडेरी बिक्री गरेका छन् भने घर बैंकमा धितो राखेका थिए । समस्या फेरि बल्झिएपछि उनको बिचल्ली भएको हो । खर्च अभावले छोराछोरी पढाउने र दुई छाक खाने समस्या भैसकेको भन्दै उनले उपचार नगर्ने निर्णय गरेका छन् । आफन्त र छिमेकीले भने चन्दा उठाएर उपचार गराउने निर्णय गरेको विश्वकर्मा समाजका अध्यक्ष ओमबहादुर विश्वकर्माले बताए । ‘उहाँले उपचार नगरौं, धेरै खर्च लाग्छ, उपचार खर्चले छोराछोरी पाल्न पुग्छ भन्नुभएको छ, हामीले चन्दा संकलन गरेर उपचार गराउँछौं भनेका छौं,’ विश्वकर्माले भने, ‘केही सहयोग जुटाएर बाच्ने अवसर बनाउन खोजेका छौं ।’ विकका लागि श्रीमती चन्द्रकलीको मृगौला
प्रत्यारोपण गर्ने तयारी गरिएको छ ।


उपचारमा कम्तीमा २५ लाख खर्च हुने अनुमान गरिएको छ । अपरेसनपछि लामो समयसम्म औषधि सेवनका लागि मासिक ३० हजार लाग्छ । खर्च जुटाउन समस्या पर्ने भन्दै पीडितले उपचार इन्कार गरेका हुन । समाजले भने देश विदेशमा बसेका छिमेकी र आफन्तबाट सहयोग जुटाउने थालनी गरिसकेको छ । यसअघि उनले १ करोड बढी खर्च गरिसकेको बताए ।

‘मैले सबै जग्गा उपचारमा खर्च गरे,’ उनले भने, ‘बाँकी सम्पत्ति पनि उपचारमै लगाएँ भने छोराछोरी सुकुम्बासी बन्छन् ।’ बाँचुन्जेल भेटघाट गरेर बिताउने चाहना राखेपछि आफन्त सहयोग जुटाउन लागेको उनले बताए । ५२ वर्षीय पीडित विकका श्रीमती, २ छोरा र १ छोरी छन् । अपरेसनपछि पनि खानपानमा ध्यान दिने, बेलाबेला परीक्षण गर्ने र डायलायसिससमेत गर्न सकेमा लामो समय काम गर्ने धौलागिरी अञ्चल अस्पतालका मेडिकल सुपरिन्टेन्डेन्ट डा.शैलेन्द्र पोखरेलले बताए । फेरेर मात्र सधैं स्वस्थ हुन नसकिने उनले बताए ।

‘अपरेसनपछि धेरै संक्रमण हुने भएकाले ख्याल गर्न नसके समस्या बल्झने हो,’ पोखरेलले भने, ‘स्वस्थ मानिसले पनि बेलाबेला मृगौला परीक्षण गरिरहनुपर्छ ।’

प्रकाशित : श्रावण २९, २०७६ १२:०५
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
×