विद्यार्थीको सहयोगमा विद्यालय भवन

कान्तिपुर संवाददाता

बागलुङ — उच्च शिक्षा र रोजगारीमा देश विदेश पुगेका पूर्व विद्यार्थीले भूकम्पले भत्केको जिल्लाकै जेठो विद्यामन्दिर माविको भवन बनाएका छन् । महायज्ञ र अन्य चन्दा अभियानमार्फत संकलित १० करोड रुपैयाँले विद्यालय बनेको छ । 

विद्यालयको २६ कोठे मुख्य भवन ५ करोड रुपैयाँको लागतमा बनेको हो । अन्य सहायक ४ भवन र थप २६ कोठा पनि बनेको प्रधानाध्यापक जगन्नाथ आचार्यले बताए । चार वर्ष अघिको भूकम्पले भवन जीर्ण भएको थियो । भत्केको सूचना संचार माध्यममा आएपछि पूर्व विद्यार्थी महायज्ञ र चन्दा अभियानमा लागेका थिए ।

विद्यालय भवनको पूर्व प्रधानान्यायाधीश तथा विद्यालयका पूर्व विद्यार्थी कल्याण श्रेष्ठले बुधबार उद्घाटन गरे । उनले पूर्व विद्यार्थी जुट्दा जस्तोसुकै काम गर्न सकिने उदाहरण बनेको बताए । ‘हामी जुटेर १० करोडको विद्यालय बनायौं, यो उदाहरण मात्र हो,’ उनले भने, ‘अब सबै जाग्ने हो भने देशै पुनर्निर्माण हुन सक्छ ।’ पूर्व विद्यार्थी जस्तै राष्ट्रनिर्माणमा पूर्व कर्मचारी, सामाजिक अगुवा र राजनीतिकनेतृत्व गम्भीर भएर लाग्नुपर्ने उनले सुझाव दिए ।

विदेशीको सहयोग आउला र देश बनाउँला भनियो भने पछाडि परिने भन्दै उनले आफ्नै लगानीमा बनेका संरचनामा मात्र अपनत्व महसुस हुने जनाए । १९९७ सालमा ओमप्रसाद गौचन र मेघकुमार वैद्यले विद्यालय स्थापना गरेका थिए । औपचारिक शिक्षा दिन प्रतिबन्ध भएकाले उनीहरूले घरेलु उद्योगको नाम दिएर विद्यालय संचालन गरेका थिए ।

सबैले भवनको सामूहिक जिम्मा लिएपछि करोडौं संकलन भएको विद्यालय व्यवस्थापन समितिका अध्यक्ष सुवासचन्द्र राजभण्डारीले बताए । राजभण्डारीसहित निर्माण समितिका अध्यक्ष लालचन्द्र राजभण्डारी, प्रधानाध्यापक जगन्नाथ आचार्य, सदस्य डिल्ली गौतम र देवबहादुर श्रेष्ठले चार वर्षसम्म अभियानमा खटेका थिए ।

न्यूनतम १२ लाख ५० हजार रुपैयाँ दिएकाको नाममा कक्षा कोठाको नामकरण भएको छ । अहिलेसम्म २६ वटा कोठाको नामकरण भएको आचार्यले बताए । ‘नजिकैको नगरपालिका र अन्य सरकारी संयन्त्रले हामीलाई वास्तै गरेनन्,’ उनले भने, ‘बरु कतिपयले ऋण काँढेरै सहयोग गरे ।’

बागलुङ बजारका पुष्पमान श्रेष्ठको नाममा एउटा कोठा छ । ‘पढेको विद्यालयलाई सहयोग गर्न पाउनु ठूलो अवसर हो,’ उनले भने, ‘जेहोस् आफ्नो चाहना पूरा भएको छ ।’ उनी बागलुङ कल्याण समाज काठमाडौंका अध्यक्ष हुन् ।

प्रकाशित : वैशाख २८, २०७६ ११:१८
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

घरेलु मदिरा बनाउन छुट दिन गुरुङको माग

कान्तिपुर संवाददाता

लमजुङ — ‘हाम्रो संस्कार अनुसार पा (घरेलु मदिरा) मर्दापर्दा चाहिन्छ । परपाहुनालाई स्वागत गर्ने पनि यही हो । यो बिना हामी आफ्नो संस्कार पुरा गर्न सक्दैनौं । हाम्रो इज्जतको सवाल पनि यसमै हुन्छ ।’

तमु हृयुला छोंज धीं गुरुङ राष्ट्रिय परिषद् बेंसीसहर इकाईका अध्यक्ष मोहनप्रसाद गुरुङले यसो भनिरहँदा भांग्रा लगाएर मञ्चमा बसेका प्रमुख जिल्ला अधिकारी डिजन भट्टराईआफ्नो नोटबुकमा लेख्दै थिए ।

मोहनप्रसादले थपे, ‘घरेलु मदिरा नियन्त्रण गर्ने नाउँमा हाम्रो संस्कारमाथि हस्तक्षेप भएको छ । घरका लागि पारिएका रक्सी प्रहरीले उठाउने गरेको छ । सीडीयो साप, अब यसो गरिदिनुभएन ।’ जिल्लाका गुरुङ समुदायले बुधबार बेंसीसहरस्थित तमु संग्रहालयमा प्रजिअ भट्टराईको स्वागत तथा सम्मान गर्दै घरकै लागि र सांस्कृतिक क्रियाकलापका लागि तयारी तथा तयार पारिएका मदिरा नियन्त्रण नगर्न माग गरेका हुन् ।

तमु प्ये ल्हु संघका अध्यक्ष मिलबहादुर गुरुङले सांस्कृतिक कार्यमा मदिरा अनिबार्य रहेको बताए । ‘हाम्रो पितृकार्यका समेत मदिराको प्रयोग हुन्छ । विवाह, पुटपुटे, छेवर, अर्घुंलगायत कार्यमा घरेलु मदिरा नभई हुँदैन । यो हाम्रो रहर होइन,’ उनले भने, ‘यसलाई नियन्त्रण गरिए हाम्रो संस्कृतिलाई नमाने पनि भयो ।’ उनले संस्कारसंस्कृति र पाहुनालाई स्वागतस्वरूप दिइने कार्यका लागि तयार गरिने मदिरामा रोक नलगाउन उनले आग्रह गरे ।

तमु हृयुला छोंज धींका गण्डकी प्रदेश उपाध्यक्ष खडबहादुर गुरुङले संस्कार र संस्कृति मनाउन पाउने संवैधानिक अधिकार भएको जिकिर गरे ।

‘हाम्रो संस्कारमा मदिराबिना कुनै कार्य हुँदैन । यो हाम्रो सदियौंदेखिको परम्परा हो । यो हाम्रो इज्जतसँग जोडिएको विषय पनि हो,’ उनले भने, ‘बरु मदिरा खाएर कुनै पनि गुरुङ बाटोमा देखिए भने हामीलाई खबर गर्नुस् । वा सम्झाइबुझाइ घर पठाइदिनुस् ।’ तमु हृयुला छोंज धींका जिल्ला अध्यक्ष ठाकुरप्रसाद गुरुङले व्यावसायिक रुपमा घरेलु मदिराको बिक्रीवितरण रोक्नुपर्ने तर, व्यावहारिक कार्यका लागि घरमै उत्पादन गरिएका मदिरालाई नियन्त्रणमा नलिन प्रजिअलाई आग्रह गरे । ‘संस्कार संस्कृति माथिको नियन्त्रणले समुदायमा शान्तिसुरक्षा कायम हुन सक्दैन । यसले उल्टै समुदाय र प्रशासनबीचको दूरी बढ्न सक्छ,’ उनले भने ।

प्रकाशित : वैशाख २८, २०७६ ११:१६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्