'पार्टीमा संक्रमणकाल लम्बिए समस्या’

कान्तिपुर संवाददाता

लमजुङ — एकीकरणपछि आकार ठूलो भएको नेकपामा पार्टीभिक्रको संत्रमणकाल लम्बिँदै जाँदा अनेक ठाउँबाट प्रहार हुने गरेको गण्डकी प्रदेशका मुख्यमन्त्री पृथ्वीसुब्बा गुरुङले बताएका छन् ।

नेकपा लमजुङले बेंसीसहरमा आयोजना गरेको शोकसभामा बोल्दै गण्डकी प्रदेशका मुख्यमन्त्री पृथ्वीसुब्बा गुरुङ । तस्बिर : आश गुरुङ/कान्तिपुर

प्रदेशको पार्टी इन्चार्जसमेत रहेका उनले पार्टी एक भएर मात्रै नहुने भन्दै सबै सदस्यको भावना, वैचारिक, सैद्धान्तिक, व्यावहारिक र कार्यनीति एक हुनुपर्ने बताए । उनले संक्रमणकालको अन्त्य चाँडै गरिनुपर्ने बताए । ‘नगर, गाउँ तथा वडा साथै वडा जनवर्गीय संगठन एक बनाउन कसले छेकेको छ ? यस्तो कुरामा किन ढिलाइ ?’ पूर्वअर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारी र पर्यटन मन्त्री रवीन्द्र अधिकारीको शोकसभा कार्यक्रमलाई आइतबार बेंसीसहरमा सम्बोधन गर्दै उनले भने, ‘एकता गर्न जति ढिलाइ हुन्छ, त्यति नै समस्या पार्टी र सरकार सञ्चालनमा पर्न जान्छ ।’ जिल्ला संगठन एक बनाउन अध्यक्षद्वयले चासो लिनुपर्ने उनले उल्लेख गरे ।

‘एउटै देशमा २ प्रधानमन्त्री भएको इतिहास छ । कम्युनिष्ट पार्टीमा २ अध्यक्ष ? यो हुन्छ । तर, आन्तरिक संक्रमकाल जति लम्बिँदै गयो, उति नै पार्टी र सरकारलाई समस्या पर्छ ।’ गाउँगाउँमा पार्टी एक नभएकाले कार्यकर्ता लाखापाखा लाग्न थालेको संकेत गर्दै उनले भने, ‘हामी संक्रमणकालमा छौं । यसलाई जसरी पनि परास्त गर्नुपर्छ ।’ जिल्ला संयन्त्रका तर्फबाट गरिनुपर्ने कामहरू नभएको भन्दै उनले कार्यक्रम, सम्पत्ति एकीकरण, जनवर्गीय संगठन एकीकरण, सदस्यता अद्यावधिकजस्ता काम छिटो गर्ने निर्देशन दिए ।

कम्युनिष्टले चाहेको ‘सुखी नेपाली र समृद्ध नेपाल’ को जग भरतमोहन अधिकारी अर्थमन्त्री हुँदा तत्कालीन एमाले नेतृत्वको सरकारले सुरुवात गरेको उनले दाबी गरे । जनसम्पर्कमा अब्बल पर्यटनमन्त्री रवीन्द्र अधिकारीले विकासमा नयाँ मोडल देखाउन चाहे पनि पूरा हुन नसकेको बताए । ‘दुवै नेता सरल, सरस र मिजासिला हुनुहुन्थ्यो । दुवैको चाहना जनता सुखी हुन् भन्ने थियो’ उनले भने, ‘मृत्यु कसैले नकार्न सकिँदैन । तर, सुखी जनता देख्न नपाउँदै दुवै नेता जानुभो । यो हाम्रो लागि अपूरणीय क्षति हो ।’

दुवै नेतालाई सिध्याउन कांग्रेस लागिपरेको समेत आरोप उनले लगाए । ‘५१ सालमा सामाजिक सुरक्षाभत्ता सुरु गरेदेखि भरतमोहन सिध्याउन कांग्रेस लागे । अहिले रवीन्द्र सिध्याउन लागे । जसले राम्रो काम गर्छ, उसलाई सिध्याउन खोज्ने काम कांग्रेसबाट हुन्छ’ उनले भने । कम्युनिष्ट भनेको मजदुर हो, कोट लाउन कहाँ पाइन्छ ? भन्ने तल्लोस्तरको भनाइ कांग्रेसबाट आएको उनले बताए । ‘पृथ्वीसुब्बा गुरुङले कोट लगाउन पाइँदैन भनेर कहीं लेखेको छ र ? हो हामी मजदुरका पार्टी हौं । मजदुरको दिन कहिल्यै नफिर्ने ?’ उनले भने, ‘समयअनुसार हामी परिवर्तन हुन्छौं, परिवर्तन हुन आवश्यक छ ।’

नेकपा गण्डकी प्रदेश प्रमुख सचेतक मायानाथ अधिकारीले देशलाई समृद्ध बनाउनतर्फ लागे मात्रै नेता अधिकारीद्वयको सञ्चा श्रद्धाञ्जली हुने बताए । गण्डकी प्रदेश समिति सदस्य पारसमणि पौडेलले कम्युनिष्ट र कम्युनिष्टले मात्रै जनताका समस्या बुझ्ने र आवश्यकता पूरा गर्ने भन्दै कसैको नकरात्मक टिप्पणीमा नलाग्न सुझाव दिए । ‘जो बलियो छ, जो शक्तिशाली छ । उसलाई ढलाउन खोज्छ । हामी चनाखो हुनुपर्छ ।’

प्रकाशित : फाल्गुन २०, २०७५ १०:३६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

पुलले फेरियो बस्तीको मुहार

हरिराम उप्रेती

गोरखा — पृथ्वीराजमार्गमा यात्रा गर्नेले धादिङको जोगिमारामा हुग्दी पुग्दा गोरखातर्फको एउटा गाउँ सजिलै देख्छन् । त्यो हो कौदी फाँटको बस्ती । भूकम्प पुनर्निर्माण र जनता आवास कार्यक्रमअन्तर्गत बनेका उस्तै–उस्तै प्रकृतिका घर रहेको बस्तीका बसोबासीमा अधिकांश चेपाङ समुदाय छन् ।

गोरखाको गण्डकी गाउँपालिका–६ भुम्लिचोकस्थित कौदी र धादिङको जोगिमारास्थित हुग्दी जोड्ने झोलुंगे पुलसँगै देखिएको बस्ती । तस्बिर : हरिराम/कान्तिपुर

त्रिशूली नदी वारिको गण्डकी गाउँपालिका–६ भुम्लिचोकस्थित कौदी फाँटको उक्त बस्तीमा तीन वर्षयता आएको परिर्वतनले यहाँका स्थानीय उत्साहित मात्र नभई अचम्मित पनि छन् । दुइ वर्षअघिसम्म गाउँको पारिपट्टि गुडेको गाडी चढ्न कौदीका गाउँले ज्यानको बाजी राखेर तुइनबाट त्रिशूली वारपार गर्थे । तुइन विस्थापन गर्ने सरकारको निर्णयअनुसार कौदी र हुग्दी जोड्ने झोलुंगे पुल निर्माणले पूर्णता पाएसँगै बस्तीको मुहार फेरिएको छ ।

अहिले बस्तीबाट ५ मिनेटको पैदलपछि पृथ्वी राजमार्गमा पुगेर गाडी चढ्न पाइन्छ । ‘तुइनको लठ्ठा तान्दा कतिका हात च्यापिए । हातमा ठेला नपरेका गाउँले त कमै हुन्थे, एक–दुईजनाको औंला पनि चुँडिएका छन्,’ स्थानीय धनबहादुर चेपाङले विगत सम्झँदै भने, ‘आँखैअगाडि गाडीको लाम देखिए पनि त्यहाँसम्म पुग्न सजिलो कहाँ थियो र ।’ झोलुंगे पुल बनेपछि कौदी फाँटमा घर बनाउनेको संख्या पनि बढेको छ । पहिले र अहिलेको बस्तीमा निकै भिन्नता रहेको स्थानीय बताउँछन् ।

‘मकै कुर्न स्याउलाले बारेर कटेरो बनाउँथ्यौं । पाँच/सातवटा खरका छाना भएका झुप्रा घरको पातलो बस्ती थीयो,’ चेपाङले भने, ‘अहिले यहाँ जग्गा किन्छु भन्दा पनि पाइन छाड्यो । २५ भन्दा बढी घर बनिसके ।’ पाँच वर्षअघिसम्म ६ घरधुरी मात्रै रहेको कौदीमा अहिले हिक्लुङ थुम्काबाट बेंसी झर्नेको संख्या बढेको छ ।

हुग्दीसम्म गाडीमा झारेका निर्माण सामग्री बोकेर बस्तीसम्म पुर्‍याउन सजिलो भएसँगै पक्की घर निर्माणले तीव्रता पाएको उनले बताए । ‘पारिपट्टि गाडीले झारिदन्छ । झोलुंगे पुल भएपछि रड, सिमेन्ट र जस्ता बोक्न गाह्रो भएन,’ उनले भने, ‘यहाँ पक्की घर बनेको झोलुंगे पुल बनेपछि मात्र हो ।’

गाउँलेले फलाएका कृषिउपज पृथ्वीराजमार्गसम्म पुर्‍याउन सहज भयो । फलेका चीजबिज सजिलै बेचेर नगद हात पर्न थालेपछि चेपाङ समुदाय तरकारी खेतीतर्फ आकर्षित भएका छन् । निर्वाहमुखी खेती प्रणाली छाडेर बस्तीका चेपाङहरू व्यावसायिक तरकारी खेती गर्न थालेका छन् ।

पछिल्लो समय एक सिजनमा एक घरले ५० हजारदेखि डेढ लाखसम्म तरकारी बेचेरै कमाइ गर्ने गरेको राजेन्द्र चेपाङ बताउँछन् । ‘डोकोमा बोकेर बजार लान लाज भएन,’ उनले भने, ‘पहिले पो तुइनबाट भारी लिएर तान्न–बस्नअप्ठ्यारो हुथ्यो । एक भारी लैजान तीन खेप गर्नुपर्थ्यो । अहिले फलाउन सक्नुपर्छ, बेच्न लैजान गाह्रो छैन ।’ यहाँ उत्पादित तरकारी धादिङको फिस्लिङमा लगेर बिक्री गर्ने गरेको उनले बताए । तरकारीले सहजै बजार पाएपछि अहिले बाँझो जग्गा नरहेको उनले बताए ।

कौदी मात्र नभई थुम्कासम्म पुग्नेलाई पनि उक्त झोलुंगे पुलले आउजाउ सहज बनाएको छ । बस्तीका बालबालिकालाई विद्यालय जान पनि सहज भएका स्थानीय बताउँछन् । यहाँका स्कुले बालबालिका धादिङको मझिमटारमा रहेको शंखादेवी माविमा पढ्न जान्छन् । ‘आठमाथि पढ्ने १०–१२ जना माझीमटार पढ्न जान्छन्,’ स्थानीय लक्ष्मण चेपाङले भने, ‘साना बच्चालाई तुइन हुँदा सधैं तारिदिनुपर्थ्यो । आउँदा–जाँदा सधैं पीर, वर्षौंदेखिको समस्या झोलुंगे पुलले हटायो ।’

प्रकाशित : फाल्गुन २०, २०७५ १०:३५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्