‘हेलो मुख्यमन्त्री’ सेवा सुरु

कान्तिपुर संवाददाता

पोखरा — प्रदेश सरकारले विभिन्न विषयको गुनासो, सुझाव र प्रतिक्रिया सुनुवाइका लागि सोमबारदेखि हेलो मुख्यमन्त्री कार्यक्रम सुरु गरेको छ ।

गण्डकी प्रदेश सरकारका विभिन्न क्षेत्र र विषयमा गुनासो, सुझाव र प्रतिक्रिया सुनुवाइका लागि सोमबारदेखि सुरु हेलो मुख्यमन्त्री कार्यक्रममा नागरिकको गुनासो सुनेर जवाफ दिँदै मुख्यमन्त्री पृथ्वीसुब्बा गुरुङ । तस्बिर : लालप्रसाद शर्मा

एकीकृत सूचना प्रणालीमार्फत प्रदेशभित्रका विभिन्न समस्या निवारणका लागि यस्तो कार्यक्रम सुरु गरिएको मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयले जनाएको छ । प्रदेशका सबै सरोकारवाला निकायलाई समावेश र नवीनतम प्रविधि प्रयोग गरी असल प्रशासनको लक्ष्य प्राप्त गर्ने यसको उद्देश्य छ ।

प्रदेशभित्रका नागरिकले आफ्नो समस्या, गुनासो सरकारसमक्ष राख्न सक्नेछन् । यसका लागि नेपाल टेलिकमको टोल फ्री नम्बर १०९४ राखिएको छ । फोनबाहेक एन्ड्रोइड मोबाइल प्रयोगकर्ताले प्लेस्टोरबाट ‘हेलो सीएम’ एप्लिकेसन डाउनलोड गरी त्यसमार्फत आफ्नो गुनासो, सुझाव र प्रतिक्रिया दिन सक्नेछन् । त्यस्तै कार्यक्रमको वेबसाइट, इमेल र कार्यक्रम कक्षका कर्मचारीलाई निवेदन दिएर वा टिपोट गराउन सकिने व्यवस्था छ ।

यसरी आएका गुनासा, सुझाव र प्रतिक्रिया तत्काल सम्बन्धित निकायमा पठाएर छिटोभन्दा छिटो सुनुवाइ गरिने मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालय सचिव लालमणि ओझाले बताए । उनका अनुसार गुनासोको सम्बोधन भए/नभएको वेबसाइटमा हेर्न मिल्नेसमेत बनाइएको छ । यसका लागि २ कर्मचारी कार्यालय समयभर खटिनेछन् ।

कार्यक्रमको सुरुमै मुख्यमन्त्री पृथ्वीसुब्बा गुरुङलाई पोखरा १ सिम्पानीका कृष्ण पौडेल र नदीपुरका उपेन्द्र पौडेलले फोनमा गुनासा राखेका थिए । कृष्णले विदेशी पर्यटकको सुरक्षा, पर्यटन नीति र पर्यटकको बसाइँ लम्बाउने कार्यक्रमबारे जिज्ञासा राखेका थिए । उपेन्द्रले नीतिगत सुधारबारे सोधेकामा मुख्यमन्त्री गुरुङले टेलिफोनबाटै जवाफ दिएका थिए । यसका साथै अर्का एक नागरिकले कास्की प्रहरीले किटानी जाहेरी दिए पनि आरोपीलाई नपक्रेको भन्दै गुनासो राखेका थिए ।

भौतिक पूर्वाधारका सबै कार्यालय चाँडै
गण्डकी प्रदेशको भौतिक पूर्वाधार विकास मन्त्रालय मातहतका सबै कार्यालय बुधबारभित्र सञ्चालनमा आउने भएका छन् । मन्त्रालयअन्तर्गत तत्काल एक निर्देशनालयसहित २९ कार्यालय रहनेछन् ।

कार्यालयको व्यवस्थापन कसरी गर्ने भन्ने प्रदेशका ११ जिल्लाकै सबै विषयगत कार्यालय प्रमुखसँग मन्त्रालयले सोमबार छलफल गरेको थियो । उक्त अवसरमा मन्त्री रामशरण बस्नेतले बुधबारभित्र सबै कार्यालय व्यवस्थापन गरी प्रादेशिक संरचनाअनुसार काम गर्न निर्देशन दिए ।

‘प्रदेश सरकार आफ्नो काममा अघि बढेको छ,’ उनले भने, ‘अब तत्काल कार्यालय व्यवस्थापनसहित काम गर्नुपर्छ ।’ उक्त अवसरमा मन्त्री बस्नेत, मन्त्रालयका सचिव भरतप्रसाद अर्याल, महाशाखा प्रमुखद्वय होमनाथ पौडेल र अमरबहादुर थापाले सहभागीले उठाएका जिज्ञासाको जवाफ दिँदै कार्यालय सञ्चालनमा पूर्ण सहयोग रहने बताएका थिए ।

मन्त्रालयअन्तर्गत सहरी विकास तथा भवन डिभिजन कार्यालय (गोरखा, बागलुङ र कास्की) खानेपानी डिभिजन कार्यालय (गोरखा, तनहुँ, स्याङ्जा, बागलुङ), भौतिक पूर्वाधार डिभिजन कार्यालय (नवलपुर, लमजुङ, कास्की, पर्वत, म्याग्दी) रहनेछन् ।

त्यसैगरी जलस्रोत तथा सिँचाइ विकास सब–डिभिजन कार्यालय मनाङ, मुस्ताङ र अन्य ९ जिल्लामा डिभिजन कार्यालय रहनेछन् । यातायात व्यवस्था र सवारीचालक अनुमतिपत्र कार्यालय कास्की, यातायात व्यवस्था कार्यालय बागलुङ, तनहुँको डुम्रे र नवलपुरमा यातायात व्यवस्था सेवा कार्यालय सञ्चालनमा आउनेछन् ।

संघीय सरकारले स्वीकृति दिएपछि प्रदेश सरकारले गत साउन ३० देखि आफू मातहतका कार्यालय सञ्चालन सुरु गरेको हो । प्रदेशको पहिलो कार्यालयका रूपमा प्रदेश स्वास्थ्य निर्देशनालय रहेको थियो । पहिलो चरणमा प्रदेशका ४ मन्त्रालयलाई १०२ कार्यालय स्थापना र सञ्चालनको स्वीकृति आएपछि सोहीअनुसार प्रदेश कार्यालय स्थापना र सञ्चालनमा ल्याइएको हो ।

हाललाई उद्योग, पर्यटन, वन तथा वातावरण मन्त्रालयअन्तर्गत १८, सामाजिक विकास मन्त्रालयअन्तर्गत ३१, भूमि व्यवस्था, कृषि तथा सहकारी मन्त्रालयअन्तर्गत २४ कार्यालय रहनेछन् ।

प्रकाशित : भाद्र ५, २०७५ ०९:१२
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

मिहिनेतले उद्यमी

निरन्तर खटिने बानीले सफल
मेसिनबाट कपडा बुन्न धेरै सजिलो, हातभन्दा ३ गुणा छिटो
कान्तिपुर संवाददाता

बागलुङ — बजार झरेर उनले ऊनी धागोसँगको काममा धेरै मिहिनेत गरिन् । आधा रातसम्म निरन्तर खटिएर काम गर्दा ५ वर्षमा डिलकुमारी पुन सफल उद्यमी बन्न सकिन् । हाल उनले गाउँका वृद्ध बाबुआमा र बजारमा पढ्ने छोराछोरीलाई यही कमाइको भरले धानेकी छन् ।

बिहान –बेलुकी घरधन्दा, छोराछोरीलाई विद्यालय पठाउने काम त छँदैछ । त्यसपछिको समयमा मिहिनेत गरेर सदरमुकाममा सटरको भाडा तिर्दै बचत गरिरहेकी छन् ।

विद्यालयहरूले अहिलेदेखि ड्रेसको स्विटर अर्डर गरिसकेका छन् । उनले हातैले बुनेर पनि चार वर्षसम्म स्विटर, पच्छ्यौरा, गलबन्दी र अन्य जाडोका पोसाक बनाइन् । सजावटका सामान पनि बनाएर बेचिन् । निरन्तर उद्यमी बन्ने लक्ष्य बनाएपछि पुनले धेरै दु:ख गरेर बचाएको कमाइलाई एकैपटक लगानी गरिन् ।

विद्युतीय मेसिन किनेर उनले हिउँदका लागि कपडा बुन्न थालेकी छन् । मेसिन ल्याएपछि पहिलेभन्दा तीन गुणा उत्पादन सुरु भएको छ । यति कामका लागि सदरमुकामको आबा रोडमा भाडामा लिएको दुई कोठा उनको बस्ने–खाने र व्यावसायिक केन्द्र पनि हो ।

घरभित्रै गरेको काम भए पनि केही निजी तथा सामुदायिक विद्यालयले विभिन्न रंगका स्वीटर अर्डर गरेका छन् । धागोबाटै आकर्षक सजावटका सामान बनाउन पनि छाडेकी छैनन् । निरन्तर खटिने बानीले उनी सफल उद्यमीको रूपमा गनिन् थालेकी छन् । ‘कच्चा सामान ल्याएर तयारी बनाउने भएकाले धेरै नाफा हुँदैन,’ उनले भनिन्, ‘धेरै बनाउन सके मात्र नाफा कमाइने हो ।’ धेरै उत्पादनका लागि बिहानदेखि रातिसम्म खटिनुपर्ने उनले सुनाइन् । गुणस्तरको सामान तयार गर्न सक्दा फेन्सी सामान भन्दा धेरैले रुचाउने उनको अनुभव छ ।

उनले ४ लाख रुपैयाँमा खरिद गरेर ल्याएको ‘एलेकस ल्फेट मेसिन’ लाई नियमित सञ्चालनमा ल्याउन थालेपछि उनको कमाइ बढेको हो । उनको कमाइबाट गाउँमा बसेका बाबुआमा, छोराछोरी पाल्नु पर्छ । कमाइले छोराछोरीलाई निजी विद्यालयमा पढाउन सकेको उनले बताइन् । ‘अब दुई छाक खान समस्या हुँदैन तर मिहिनेत गरिएन भने हाम्रा सामानलाई फेरि फेन्सीले खाइदिन्छ’ उनले भनिन्, ‘मेसिनमा उत्पादन गरिएको कपडालाई आकर्षक देखिनेगरी सिलाउन सक्नुपर्छ ।’

मेसिन पूर्ण रूपमा चलाउन सकेमा सबै खर्च कटाएर वार्षिक ५ लाख रुपैयाँसम्म कमाउन सकिने उनले बताइन् । धेरै व्यवसायी मिलेर यस्ता कपडा उत्पादन गर्न सकेमा फेन्सी सामानलाई विस्थापित गर्न सकिने उनको दाबी छ ।

उनको मिहिनेतकै कारण केही स्थानमा तालिमका लागि सहजकर्ता बनाएर बोलाउन थालेका छन् । उनले बागलुङ र म्याग्दीका ग्रामीण बस्तीमा पुगेर स्वीटर र सजावटका सामान बनाउने तालिम दिएको बताइन् । ‘गाउँगाउँमा फेन्सीका कपडा प्रयोग बढेको छ, दिदीबहिनीहरू बेरोजगार छन्’ उनले भनिन्, ‘आफ्ना लागि किन्न नपरेपछि धेरै पैसा जोगिन्छ भनेर सिकाएर आएँ ।’

सजावटका लागि घरायसी सामानमै डोरी र धागो प्रयोग गर्ने विधि पनि उनले जानेकी छन् । धेरै रंग प्रयोग गरेर बनाइएका सामानको मूल्य पनि महँगो पर्छ । उनले बनाएका केही सामान ३ हजार रुपैयाँसम्म पर्ने छन् । गाउँमा हातैले स्वीटर बुन्नेहरूले पनि पुनलाई भेटेर धागो लैजाने गर्छन् ।

उनको यो कामलाई श्रीमान् शेरबहादुरले पनि साथ दिएका छन् । बजारमा पठाउने, धागो ल्याउने र मेसिन चलाउनका लागि शेरबहादुरले साथ दिएपछि डिलकुमारीको व्यवसाय सहज भएको छ । निरन्तर खटेका उद्यमीलाई थप सीप र प्रविधि सहयोग गर्ने तथा सीपका लागि परीक्षणको प्रमाणपत्र दिनेगरी काम हुनुपर्ने पुन चाहन्छिन् ।

घरेलु तथा साना उद्योग विकास समितिले यस्ता उद्यमीको तथ्यांक नराख्दा सरकारी सेवा सुविधाबाट भने वञ्चित भएका छन् । ‘उद्यम गरे बापतको कर भने तिरेका छौं,’ उनले भनिन्, ‘तालिमलगायतका सरकारी सेवामा भने बोलाउने गरिएको छैन ।’

प्रकाशित : भाद्र ५, २०७५ ०९:११
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×