पालिकाको बजेटमा विपक्षीको आपत्ति- प्रदेश २ - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

पालिकाको बजेटमा विपक्षीको आपत्ति

ससर्त बजेटमा सरकारले कार्यकर्ता पाल्न खोजेको आरोप लगाउँदै प्रदेशसभा अवरूद्ध
सन्तोष सिंह

जनकपुर — प्रदेश सरकारले स्थानीय तहलाई पठाएको ससर्त बजेटमा मनपरि भइरहेको भन्दै विपक्षी दलले प्रदेशसभा बैठक अवरुद्ध गरेका छन् । स्थानीय तहलाई आर्थिक वर्षको अन्तिमतिर पठाएको ससर्त अनुदान सच्याउन माग गर्दै विपक्षी सांसदहरूले मंगलबार प्रदेशसभा बैठक अवरुद्ध गरेका हुन् । 


नेकपा एमाले, नेपाली कांग्रेस र माओवादी केन्द्रका सांसदहरूले प्रदेशसभा बैठक सुरु हुनासाथ विशेष समय लिएर बोल्दै मुख्यमन्त्रीले जवाफ नदिएसम्म बैठक चल्न नदिने अडान लिएका थिए । सरकारका मन्त्री, विपक्षी दलका नेतालाई राखेर सभामुख सरोजकमुार यादवले बैठक सञ्चालन गर्न छलफल गरे पनि सहमति हुन नसकेको कांग्रेस सचेतक उपेन्द्र कुशवाहाले बताए । बुधबार बिहान हुने छलफलमा पनि सहमति नभए बैठक चल्न नदिने विपक्षी दलहरूले निर्णय गरेका छन् ।

बैठकमा एमाले सांसद सुन्दरबहादुर विश्वकर्माले प्रदेशसभा र प्रदेश सांसदलाई अपमान गरी स्थानीय तहमा ससर्त अनुदानको बजेट पठाएको भन्दै आपत्ति जनाए । आर्थिक वर्षको अन्तिम समयमा ससर्त अनुदान पठाएर प्रदेश सरकारले बहादुरी देखाएको टिप्पणी गर्दै विश्वकर्माले बजेट नसच्चिए प्रदेशसभा बैठक चल्न नदिने चेतावनी दिए । ‘प्रदेश सांसद र स्थानीय तहका प्रमुखलाई थाहै नदिई योजना कसरी छनोट भयो,’ विश्वकर्माले भने, ‘सांसदको एउटा पनि योजना परेको छैन । सरकारले सांसदलाई मूर्ख बनाएर अपमान गरेको छ । कसको सिफारिसमा सरकारले योजना तोकेर पठायो ?’

कांग्रेस सांसद वीरेन्द्र सिंहले मुख्यमन्त्रीले प्रदेशसभामा बोलेको कुनै पनि प्रतिबद्धता पूरा नभएको आरोप लगाए । ‘सांसद र स्थानीय तहले छनोट नै नगरी सरकारले योजना लादेको छ,’ सांसद सिंहले भने, ‘स्थानीय तहका प्रमुख र प्रदेश सांसदलाई थाहा छैन । योजना कसले छान्यो ? मुख्यमन्त्रीले जवाफ दिनुपर्छ ।’ प्रदेश सांसदले सिफारिस गरेका योजना स्थानीय तहमा नगएसम्म प्रदेशसभा सञ्चालन हुन नदिने उनले चेतावनी दिए । माओवादी केन्द्रका सांसद रामकुमार यादवले सरकारले पार्टीका नेता पाल्ने योजना स्थानीय तहमा पठाएको आरोप लगाए ।

प्रदेशसभा बैठकमा मंगलबार विनियोजन विधेयक, २०७८ को सिद्धान्त, उद्देश्य, प्राथमिकता तथा प्रमुख नीति सम्बन्धमा (कर प्रस्तावबाहेक) छलफल गरी उठेका प्रश्नको आर्थिक मामिला तथा योजनामन्त्री विजयकुमार यादवले जवाफ दिने कार्यसूची थियो । प्रदेश सरकारले गत साता अधिकांश योजना मठमन्दिर र धार्मिक क्षेत्रका राखेर ससर्त बजेट अनुदानअन्तर्गत पालिकाहरूलाई पठाएको थियो ।

प्रकाशित : जेष्ठ २६, २०७८ १०:३६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

महामारीमा स्वरोजगार

‘कोरोनाको लहर–लहर आए पनि कृषिलाई उतिसारो असर नपार्दो रहेछ, बेरोजगार भएर बस्नुपर्ला भन्ने डर छैन’ 
विद्या राई

काठमाडौँ — चाबहिल चोकस्थित एउटा फ्ल्याटमा जापानिज भाषाको कन्सल्टेन्सी छ । भाषा सिक्ने र जापान जाने रहर बोकेका युवायुवतीले सधैंजसो खचाखच भरिएका हुन्थ्यो । व्यवस्थापक दर्शन लिम्बू कार्यालयको सम्पूर्ण व्यवस्थापनमा दिनरात खटिन्थे ।

छिमेकी देश चीनमा कोरोना महामारी फैलिसकेको थियो । यसको प्रभाव कन्सल्टेन्सीमा सेवाग्राही दिनानुदिन घट्दै थिए । नेपालमा संक्रमण देखिन थालेपछि सरकारले चैत्र ११ देखि देशव्यापी लकडाउन घोषणा गर्‍यो । लिम्बू कार्यरत कन्सल्टेन्सी पनि बन्द भयो । कोरोनाले रोजगारी मात्रै खोसिएन, गुजारा चलाउनै हम्मे पर्न थाल्यो । सबै व्यवसाय ठप्प भएका बेला खेतीपाती, कृषि व्यवसाय नियमित चलिरहेको देखे । ‘केही गरौं’ भन्ने ऊर्जा र जोस भएका २५ वर्षीय दर्शनले बुढानीलकण्ठको चुनिखेलमा जग्गा भाडामा लिएर कुखुरा र माछापालन विस्तार गरे ।

६ रोपनी जग्गा भाडामा लिएका छन् । प्रतिरोपनी वार्षिक भाडा ४० हजार छ । उनले लकडाउन हुनु केही समयअघि मात्रै खोलेको ‘दर्शन मल्टी एग्रो फार्म’लाई व्यावसायिक बनाउन महामारी अवसर बनिदियो । फार्ममा लोकल, ब्रोइलर, कालो कुखुरा, हाँस, बट्टाई, टर्की र माछापालन गरेका छन् । पाँच लाखबाट सुरुवात गरेको फार्म एक वर्षमा २० लाख बराबरको भइसक्यो । एक हजार कुखुरा र एक हजार माछा कहिल्यै टुट्दैनन् ।

निषेधाज्ञाले गर्दा अधिकांश मानिस घरैमा उकुसमुकुस भएर बसेका छन् । उनलाई एकैछिन फुर्सद छैन । बिहान उठेर कुखुरा र माछालाई दानापानी खुवाउँछन् । दिउँसो खाना खाएर एकछिन आराम गर्छन् । आफूलाई खानका लागि करेसाबारीमा रोपेका तरकारी बाली स्याहार्छन् । कुखुरा र माछालाई फेरि दानापानी खुवाउँछन् । दिन बितेको पत्तै पाउँदैनन् । यतिबेला उनलाई लाग्छ, दिनभरको थकानले लखतरान परेको ज्यानलाई राति निन्द्राले साथ दिँदाजति सन्तुष्टि अरू केही छैन ।

दोस्रो लहरको कोरोना महामारी फैलिनुअघि एयरपोर्टनेर आफ्नै मासुपसल ‘दर्शन मिटमार्ट’ खोलेका थिए । वैशाख १६ देखि जारी निषेधाज्ञाले मासुपसल खोल्न नपाए पनि व्यवसाय रोकिएको छैन । होम डेलिभरी गरेर फार्म चलिरहेको छ । ‘बन्दाबन्दी नभइदिएको भए राम्रै फाइदा भइसक्थ्यो, तैपनि घाटा छैन,’ उनले भने, ‘स्वरोजगार हुन सकिएको छ, गर्दा नहुने भन्ने केही रहेनछ, बन्दाबन्दी भनेर थन्को लाग्नुपरेको छैन ।’

उनले अरू तीन युवालाई पनि रोजगारी दिलाएका छन् । पूर्वी पहाडी जिल्ला ताप्लेजुङको मिक्वाखोला गाउँपालिका वडा नं ३, लिवाङका उनी पढाइ र रोजगारी खोज्दै आठ वर्षअघि काठमाडौं छिरेका थिए । कन्सल्टेन्सीमा काम गर्दागर्दै युरोप जाने सोच पनि बनाएका थिए । महामारीले स्वदेशमै कृषि व्यवसायमा लगानी र उत्पादनलाई वृद्धि गर्ने सोच बदलिदियो । ‘गाउँमा पनि खेतीपातीमै निर्भर छौं, त्यो सीप अहिले व्यावसायिक बनाउन पाउँदा देशभित्रै सम्भावना र आशा पलाएको छ,’ मंगलबार बिहान फार्ममा कुखुरालाई दाना खुवाउँदै भेटिएका उनले खुसी साटे ।

उनको लोभलाग्दो व्यवसाय साथीभाइका लागि उदाहरणीय बनेको छ । गाउँमा छिमेकी दुई युवाहरू साथीहरू गणेश लिम्बू र दावा शेर्पाले दर्शनको कामबाट प्रेरित भएर कुखुरा पालन र तरकारी खेती थालेका छन् । ‘लकडाउनले हामी नि बेरोजगार भएर बसेका थियौं, साथीको फार्ममा घुम्नडुल्न आउँदाआउँदै रल्लिएर हिँड्नुभन्दा भनेर यतै लागौं भनेर थाल्यौं,’ दुवैले एकैस्वरमा भने । उनीहरूले गत सालको लकडाउन सुरु भएको केही महिनापछि फार्म सुरु गरेका हुन् । विदेश जान भनेर काठमाडौं छिरेका दावा पेन्टिङको काम गर्थे ।

अहिले तीन रोपनी जग्गामा कुखुरा फार्म छ । दावा होटल व्यवसाय गर्थे । लकडाउनले होटल सुकेपछि पाँच रोपनी जग्गामा कुखुरा पालन र टमाटर खेती हालेका छन् । ‘यता नलागेको भए कि गाउँ फर्केर बेरोजगारी भएर बस्नुपर्‍थ्यो कि त काठमाडौंमा भोकै होइने रहेछ,’ दावाले भने, ‘कोरोनाको लहर–लहर आए पनि कृषिलाई उतिसारो असर नपार्दो रहेछ, बेरोजगार भएर बस्नुपर्ला भन्ने डर छैन ।’

प्रकाशित : जेष्ठ २६, २०७८ १०:२५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×