तस्करीलाई नयाँ–नयाँ बाटो- प्रदेश २ - कान्तिपुर समाचार

तस्करीलाई नयाँ–नयाँ बाटो

चोर बाटोबाट तेल, चिनी, कपडा नेपाल भित्रिँदै
कान्तिपुर संवाददाता

सर्लाही — गत वर्ष कोरोना महामारी नियन्त्रण गर्न भारतसँगको सीमा सिल हुँदा आवतजावत ठप्प भयो । तर, सीमा वारपार तस्करी भने भइरह्यो । नाकाहरूमा ढाट तेर्स्याइएपछि केही परबाट नयाँ बाटो खोलिएको छ । त्यही बाटो भएर तस्करी हुन्छ ।  

भारतको कन्हौली बजारबाट नेपाल भित्रिने भांड्सर नाकामा प्रहरीको ढाट छ । अहिले पनि त्यो नाकाबाट मानिसलाई ओहोरदोहोर गर्न रोक छ । तर, करिब २ सय मिटर दक्षिण सीमाबाट बाँसघारी हुँदै निर्बाध रूपमा आवतजावत भइरहेको छ । यो बाटो तस्करी गर्न बनाइएको हो । मलंगवाको कृष्णामती विद्यालयनजिकैबाट झोलेपोके तस्करले अर्को चोर बाटो बनाएका छन् । यस्तै, त्रिभुवननगरको मुख्य नाकामा पनि प्रहरीको ढाट छ । तर यहाँ पनि केही परबाट तस्करले सामान निकासी/पैठारी गर्छन् । तस्करहरूले यहाँ मुस्लिम टोलको बाटो प्रयोग गरिरहेका छन् । बलरा र बाराउधोरणमा तस्करीका लागि अर्कै बाटो बनाइएको छ ।

प्रहरीकै मिलेमतोमा सीमामा तस्करी भइरहेको स्थानीयको दाबी छ । तस्करले भारतबाट तेल, चिनी, कपडा, हार्डवेयरका सामान, बिजुलीका सामान, कुखुराको चल्ला तथा अन्डा नेपाल भित्र्याउने गरेका छन् । उनीहरूले नेपालबाट बालुवा र घरेलु मदिरा चोर बाटो हुँदै भारत निकासी गर्छन् । पारिबाट टाउकोमा बोकेर ल्याएको सामान सीमा नजिकको घरमा तस्करले एक ठाउँमा राख्छन् । राति भएपछि ट्र्याक्टरमा लोड गरेर अवैध रूपमा भित्र्याइएका सामान बाहिर पठाउने गरिएको छ ।

चोर बाटोबाट सामान्य घरायसी प्रयोगको सामानमा प्रहरीले रोकटोक र जाँच कडा पार्ने गरेका छन् । तर सेटिङमा आएको सामानको कुनै जाँच नहुने गरेको भांड्सरका स्थानीय अरुणकुमार यादवले आरोप लगाए । ‘सीमा बन्द छ भनेर प्रहरी भन्छ, पैसा नदिईकन पारिबाट सामान ल्याउन दिँदैन, तर तस्करलाई कुनै मतलब नै हुँदैन,’ रायले भने, ‘बोर्डरमा हामीजस्ता सर्वसाधारणले सास्ती खेप्दै आएका छौं ।’

सीमा सिल गरिएका बेला भइरहेको तस्करीमा प्रदेश सांसद र स्थानीय तहका प्रमुखहरूले आपत्ति जनाउँदै आएका छन् । जिल्ला प्रशासन कार्यालयले पोके तस्करी रोक्नका लागि राजनीतिक प्रतिबद्धता हुनुपर्ने बताउँदै आएको छ । खुला सीमाका कारण तस्करी नियन्त्रण चुनौती बन्दै आएको सुरक्षा अधिकारीहरूको भनाइ छ । सशस्त्र प्रहरी १० नम्बर गणका गणपति गंगाराम श्रेष्ठले सीमाका बारेमा आफूले केही पनि बोल्न नमिल्ने बताए । उनले केन्द्रीय अथवा प्रदेशको प्रवक्तालाई यसबारेमा बुझ्न आग्रह गरे ।

प्रकाशित : वैशाख ५, २०७८ ०९:४२
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

बजेट नहुँदा बाँध मर्मत रोकियो

शिव पुरी

रौतहट — अर्थ मन्त्रालयले बजेट निकासा नगर्दा रौतहटको वाग्मती र लालबकैया नदीको बाँध मर्मत हुन सकेको छैन । दुवै नदी नियन्त्रण गर्न भारत सरकारले निर्माण गरिदिएको बाँध ठाउँठाउँमा भत्किएको छ ।

भत्किएको बाँधबाटै बर्खामा पानी बस्तीमा पसेर डुबान पार्छ । वाग्मती–लालबकैया नदी नियन्त्रण कार्यालय परवानीपुरले बाँध मर्मत गर्न नसके डुबान र क्षति हुने भन्दै डेढ महिनाअघि बजेट माग गरेको थियो ।

वाग्मतीको देब्रेतर्फ ४ र दायाँतिर १० स्थानमा बाँध भत्किएको छ । त्यस्तै पश्चिम लालबकैयाको देब्रेतिर ७ र दायाँतर्फ ८ स्थानमा भत्किएर तत्काल मर्मत गर्नुपर्ने रहेको रौतहटका प्रमुख जिल्ला अधिकारी इन्द्रदेव यादवले बताए । प्रजिअ यादवसहितको सुरक्षा निकायको टोलीले केही दिनअघि बाँधको स्थलगत निरीक्षणसमेत गरेको थियो । ‘बाँध मर्मत गर्न वाग्मती–लालबकैया नदी नियन्त्रण कार्यालयलाई भनिसकेका छौं,’ उनले भने, ‘बजेट अभाव छ । अर्थ मन्त्रालयमा लेखेर पठाइसकेको छ । समयमा मर्मत गर्न सकिएन भने बाढीको बेला ठूलो समस्या निम्त्याउँछ ।’

भारत सरकारले सन् १९८९ मा झन्डै ३३.५ किलोमिटर लामो बाँध बनाइदिएको थियो । त्यही बाँधले बस्ती जोगाए पनि पछिल्लो समय मर्मत अभावले भत्किएर पानी पस्ने गरेको छ । धेरै वर्ष पुरानो भएकाले बाँध कमजोर हुँदै गएपछि ठाउँठाउँमा भत्किन थालेको हो । दुवै नदी दायाँबायाँ क्षेत्रको बाँध मर्मत गर्न झन्डै २ महिना लाग्छ । अबको २ महिनापछि वर्षा सुरु हुन्छ । गएको जेठमा नदी नियन्त्रण कार्यालयले ५० स्थानमा टालटुल पारेको थियो । नियन्त्रण कार्यालय प्रमुख अकलाख अहमद सिद्धिकीले वाग्मतीदेखी पश्चिम क्षेत्र धरमपुरबाट सीमाक्षेत्रसम्मको १७ किलोमिटर बाँध समस्याग्रस्त रहेको बताए ।

‘बजेट निकासा भयो भने २ महिनाभित्रमा मर्मतको काम सक्छौं,’ उनले भने, ‘तर निकासा हुने छाँट छैन ।’ प्रमुख सिद्धिकीका अनुसार भत्किएको बाँध मर्मत गर्न झन्डै ४१ करोड ३४ लाख खर्च लाग्छ । बाँध मर्मत नहुँदा लक्ष्मीपुर, बलुवा, धर्मपुर, गम्हरिया, संग्रामपुर, गढो, सिगारमन, गंगापिपरा, माधोपुरलगायतका गाउँ बाढीको जोखिममा परेको छ । वाग्मती र लालबकैया नदीमा आउने बाढीको समस्या नयाँ होइन । बर्सेनि दुवै नदीले डुबान र कटानको समस्यामा पारेको छ । २०५० सालको बाढीपछि रौतहटवासीले डुबानको समस्या झेलिरहेका छन् ।

प्रकाशित : वैशाख ५, २०७८ ०९:३९
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×