बहुमत-अल्पमतको झगडाले पारित भएन दमकको बजेट- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार

बहुमत-अल्पमतको झगडाले पारित भएन दमकको बजेट

बखेडा झिकेर बजेट पारित गर्नबाट रोक्नु एमाले जनप्रतिनिधिको नियत गलत देखिन्छ : उपप्रमुख
अर्जुन राजवंशी

बिर्तामोड — दमक नगरपालिकामा बहुमत–अल्पमतको लडाइँले असारभित्र पारित गरिसक्नुपर्ने आर्थिक वर्ष २०७९/८० को बजेट पास हुन सकेको छैन । यसले नगरपालिकाको दैनिक प्रशासनिक कार्य ठप्प छ । एमाले र कांग्रेस–राप्रपा गठबन्धनका जनप्रतिनिधिबीच बहुमत–अल्पमत लडाइँले नगरपालिकालाई आर्थिक रूपमा ठूलो क्षति हुने देखिएको छ ।


स्थानीय सरकार सञ्चालन ऐन, २०७४ अनुसार स्थानीय तहले असार १० मा नीति, कार्यक्रम र बजेट पेस गर्ने तथा असारभित्र नगरसभाबाट पारित गर्नुपर्ने कानुनी व्यवस्था छ । तर, दमकमा प्रमुख, उपप्रमुख जितेको गठबन्धनका जनप्रतिनिधि अल्पमतमा छन् । बहुमत भए पनि प्रमुख, उपप्रमुख नहुँदा एमालेले आफूअनुकूल बजेट ल्याउन नपाउँदा विवाद उत्पन्न भएको हो ।

‘आइतबारदेखि दैनिक प्रशासनिक र राजस्व संकलनको कार्य पूर्णरूपमा प्रभावित बनेको छ,’ नगरपालिकाका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत शशि राईले भने । यो अवस्था लम्बिएमा नगरपालिकाले ठूलो नोक्सानी बेहोर्नुपर्ने उनले बताए । विवादका कारण दमकको ११ औं नगरसभाको बैठक पटक–पटक स्थागित हुँदै आएको छ । ५४ जनाको नगरसभामा एमालेका ४१ तथा कांग्रेस–राप्रपा गठबन्धनका १३ जनप्रतिनिधि छन् । २० सदस्यीय कार्यपालिकामा एमालेका १५, कांग्रेसका ३ र राप्रपाका २ सदस्य छन् ।

यद्यपि, आगामी आवका लागि एक अर्ब ६३ करोड रुपैयाँको बजेट असार ९ को कार्यपालिका बैठकले पारित गरिसकेको छ । ५१ प्रतिशत चालु तथा ४९ प्रतिशत पुँजीगत खर्चसहितको बजेट असार २७ को ११ औं नगरसभाको दोस्रो बैठकमार्फत पारित गर्ने कार्यतालिका थियो । तर, उक्त बैठकमा एमालेका जनप्रतिनिधिले बजेटभित्रका केही योजना संशोधन गर्न माग गरेपछि विवाद उत्पन्न भएको हो । उक्त विषयमा एमाले जनप्रतिनिधि र प्रमुख राम थापाबीच नगरसभा बैठकमै चर्काचर्की भएको थियो ।

नीति, कार्यक्रम तथा बजेटमा आफ्ना सुझाव र प्रस्ताव समावेश नगरेको एमालेको आरोप छ । कार्यपालिका सदस्य एवं एमाले दमक नगरपालिका संसदीय दलका नेता लोकबहादुर धिमालले पालिका प्रमुख थापाले आफूहरूलाई नगरसभामा बोल्न नदिँदा विवाद उत्पन्न भएको आरोप लगाए । उनले भने, ‘बजेटमा भएका केही कमीकमजोरीका बारे सुझावसहित धारणा राख्न खोज्दा थापाले बोल्नै दिएनन् ।’

उपप्रमुख रेगिना भट्टराई प्रसाईंले कार्यपालिका बैठकबाट पास भइसकेको बजेट नगरसभाबाट पारित गर्न नदिनु दुःखद भएको बताइन् । ‘अल्पमतमा छौं, सबैको सुझाव, प्रस्तावकै आधारमा नीति, कार्यक्रम तथा बजेट बनाएका हौं, कार्यपालिका बैठकमा बृहत् छलफल गरेर पास पनि भइसकेको अवस्थामा विभिन्न बखेडा झिकेर बजेट पारित गर्नुबाट रोक्नु एमाले जनप्रतिनिधिहरूको नियत गलत देखिन्छ,’ उनले भनिन् ।

नगरपालिकाको विवादका विषयमा एमाले र गठबन्धन आबद्ध दलहरू आपसमा आरोप प्रत्यारोपमा उत्रिएका छन् । दुवै पक्षले पत्रकार सम्मेलन गरी आआफ्ना अडानबाट पछि नहट्ने चेतावनी दिएका छन् । एमालेले नगरपालिकामा आफ्नो पार्टीको बहुमत रहेकाले आफ्ना प्रस्ताव र सुझाव नसमेटी बजेट पारित हुन नदिने चेतावनी दिएको छ । उक्त गठबन्धन सम्बद्ध दलहरूले एमालेले बहुमतको दम्भ देखाउँदै बजेट पारित हुन नदिएर दमकको विकासमा अवरोध गरे जनताले प्रतिकार गर्ने चेतावनी दिएका छन् । दमकको ११ औं नगरसभाको अर्को बैठक ३ साउनमा डाकिएको छ ।

प्रकाशित : श्रावण २, २०७९ ०९:५२
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

बिनुले किन इजलासमै विष पिइन् ?

प्रहरी, प्रशासन, अदालत र नेताको आडमा आफूलाई न्यायबाट वञ्चित गरिएको भन्दै न्यायिक लडाइँ जारी
प्रदीपका मामाले घरभित्र पसेर पिस्तोल खेलाउँदै म र मेरी ममीलाई त्यो जाहेरी फिर्ता गर् नभए तेरो भाइलाई लागूऔषध मुद्दामा १० वर्ष जेल पठाइदिन्छु भन्दै धम्क्याए 
सम्बन्ध विच्छेदका लागि ज्यान मार्ने धम्की आइरहेको थियो, मैले मानेकी थिइनँ, मेरो एकमात्रै आशा अदालत थियो तर जब न्यायाधीशले सम्बन्ध विच्छेदका पक्षमा फैसला सुनाए, मेरो आशा मर्‍यो, म पनि किन बाँच्ने भनेर न्यायाधीशकै सामु विष पिइदिएँ
विद्या राई

काठमाडौँ — सोलुखुम्बुकी २९ वर्षीया बिनु यादव र रामेछापका २५ वर्षीय प्रदीप कठायतबीच ०७४ फागुनमा काठमाडौंमा चिनजान भयो । चिनजानपछि भेटघाट बाक्लिएपछि सम्बन्ध प्रेममा बदलियो । प्रदीपले विवाह गर्ने विश्वास दिलाए । बिनुको भनाइमा उनीहरूबीच ०७५ मंसिरदेखि शारीरिक सम्पर्क भयो । केही महिनामै बिनु गर्भवती भइन् । प्रदीपले गर्भपतन गराउन दबाब दिए । उनी मानिनन् ।

स्वास्थ्य समस्या भएपछि बिनु ०७५ चैत २० मा महाराजगन्जस्थित शिक्षण अस्पतालमा जँचाउन गइन् । डाक्टरले गर्भनलीमा गर्भ बसेको र त्यही कारण नली फुटेर रगत फैलिएको बताए । उनले तत्कालै शल्यक्रिया गरेर ६ साताको गर्भ पतन गराइदिए । प्रदीप त्यतिबेला रामेछाप नगरपालिका १ गोठगाउँस्थित घरमा थिए । खबर पाएपछि काठमाडौं तुरुन्तै आएर चैत २२ मा बिनुलाई डिस्चार्ज गरे । उनलाई सिनामंगलस्थित श्री गेस्ट हाउसमा पुर्‍याइराखेर प्रदीप निस्किए । बिनुका अनुसार चैत २४ गते बिहान साढे ८ बजे गेस्ट हाउसमा फर्केर प्रदीपले जबर्जस्ती यौन सम्पर्क राखे, जसका कारण शल्यक्रियापछि सिलाएको घाउ फुट्यो । उनलाई तत्कालै ट्याक्सी चढाएर प्रदीपले शिक्षण अस्पताल पुर्‍याए ।

अस्पतालबाट फर्केपछि जडीबुटीस्थित दोलखाली फेमिली गेस्ट हाउसमा राखिछाडेर प्रदीप बेखबर भए । उनले काम गर्दै गरेको चाबहिलस्थित दूधकुण्ड एक्सप्रेस प्रालिको अफिसमा गएर १५ दिन बसिन् । त्यसपछि कपनस्थित डेरा गइन् । उनले ०७६ वैशाखमा महानगरीय प्रहरी परिसर काठमाडौंको महिला तथा बालबालिका सेवा केन्द्र कालीमाटीमा गएर प्रदीपविरुद्ध बलात्कार आरोपमा जाहेरी दिइन् । जाहेरी परेको थाहा पाएपछि प्रदीप र उनका काका पवन कठायतले बिनुमाथि डर देखाउन र धम्की दिन थाले ।

एक दिन बिनु अफिस निस्किने बेला डेरा अगाडि प्रदीपका मामा सुरज कार्की (हाल सुर्खेतमा डीएसपी) खरानी रङको कारमा आइपुगे । उनका साथमा सुरक्षागार्डसमेत थिए । डेरामा बिनु र उनकी आमा मात्रै थिए । सँगै बस्ने दुवै भाइबहिनी कलेज गइसकेका थिए । ‘प्रदीपका मामाले घरभित्र पसेर पिस्तोल खेलाउँदै म र मेरी ममीलाई त्यो जाहेरी फिर्ता गर् नभए तेरो भाइलाई लागूऔषध मुद्दामा १० वर्ष जेल पठाइदिन्छु भन्दै धम्क्याए,’ बिनुले सुनाइन् । भोलिपल्ट सुरज कार्कीका भाइ सुरेन्द्र, प्रदीप, पवन र सुदर्शन थापा (प्रदीप र बिनुको चिनजानको साथी) आएर बिनु र उनकी आमालाई जबर्जस्ती गाडीमा राखेर कालीमाटी लगे । बाटामा सुरजले धम्क्याए, ‘सुनेकै हौला, तिम्रा भाइबहिनीको पछि मान्छे लगाएको थाहा पाएकै हौला, खुरुक्क महिला सेलमा गएर कसैसँग नबोली चुपचाप मुद्दा फिर्ता गरेर आउनु, नभए ठीक हुँदैन ।’ त्यसपछि उनले मुद्दा फिर्ता लिइन् । विवाह गर्ने आश्वासन देखाएर बलात्कारको मुद्दा फिर्ता गराएको बिनुको भनाइ छ ।

मुद्दा फिर्ताको १५ दिनपछि पवनले बिनुलाई भक्तपुरको ठिमीस्थित घर लगे । उनी ०७६ जेठ २० देखि मंसिरसम्म ठिमीमै बसिन् । मंसिर २५ मा भद्रकालीस्थित हिन्दु परम्पराअनुसार विवाह भयो । २६ गते दुलही लिएर प्रदीप, उनका काका पवन, बुवा र आमा रामेछाप गोठगाउँको आफ्नै घर गए । बिनुलाई बिसन्चो भएपछि दम्पती नै काठमाडौं उपचार गर्न आए । उपचारपछि प्रदीप रामेछाप गए । बिनु ठिमीमै बसिन् । केही समयपछि काका ससुरा पवन (प्रदीपका काका) आएर उनलाई रामेछाप लगे । पवन रामेछाप उद्योग वाणिज्य संघका कोषाध्यक्ष छन् । रामेछाप सदरमुकाम मन्थलीस्थित उनको मनकामना एयरपोर्ट भ्यु होटल छ । होटलमै राखेर काका ससुराले बुहारीमाथि चरम दुर्व्यवहार गर्न थाले । होटलको एक कोठामा बस्न दिइएको थियो । खाना पकाउने, काका ससुराको परिवारको लुगा धुने, भाँडा माझ्ने, सरसफाइका काम गर्न लगाए । काका ससुराले बुहारीको शरीरमा जथाभावी छुने, समात्ने गर्थे । बिनुले परिवार र पतिलाई सुनाउँथिन् तर उल्टै उनीमाथि शंका गर्थे । हिंसा सहँदै बस्ने क्रममा बिनु फेरि गर्भवती भइन् । पतिलाई जानकारी गराएकै साँझ परिवारका सदस्यले एकै स्वरमा गर्भपतन गर्न लगाए । उनले मानिनन् । यसपछि पति नभएको मौका छोपेर काका ससुराले ७० लाख रुपैयाँ दाइजो लिएर आउनु नत्र अस्वीकार गर्ने भनी बुहारीलाई धम्क्याउन थाले । ‘त्यसपछि परिवारका सदस्यले हातखुट्टा बाँधिदिएर पाँच गोली औषधि मुखमा हालिदिए र जबर्जस्ती निल्न लगाए,’ बिनुले सुनाइन् ।

औषधि खाएको केही घण्टामै बिनुको गर्भ खेर गयो । उनी बिरामी भइन् । तर आराम गर्न दिइएन । पहिलेझैं होटलको नियमित काम गरिरहनुपर्‍यो । एक दिन अचानक बेहोस भइन् । उनलाई मन्थलीस्थित तामाकोसी अस्पताल पुर्‍याइयो । औषधि बिहान–बेलुकी २/२ गोलीका दरले प्रदीप र पवनले खुवाउँथे । पछि केही सन्चो भएपछि उनले औषधि हेरिन् । ‘स्लिपिङ ट्याब्लेट’ रहेछ । एक राति उनी औषधिले शिथिल थिइन् ।

काका ससुराले कोठाको ढोका ढक्ढक्याए । होटलको बिल, कागजात लिने निहुँमा ढोका खोल्न लगाए । भित्र पसिसकेपछि काका ससुराले जबर्जस्ती करणीको प्रयास गरे । उनी चिच्याइन् । काकी सासू, काकाकी छोरी सबै आएर उल्टै उनैलाई गाली गरे । ‘तँ ठीक छैनस्, तैंले नै झूट्टा आरोप लगाकी होस् भनेर मैमाथि कुटपिट गरेर, कपाल लुछे, काका ससुराले रडले पेटमा हाने, लात्ताले शरीरमा हाने,’ बिनुले सुनाइन् । त्यस दिन प्रदीप घरमा थिएनन् ।

परिवारका सदस्यबाट हिंसा रोकिएन । बाहिर निस्कनै दिइएन । मोबाइलसमेत प्रयोग गर्न रोक लगाइयो । एक दिन मौका छोपेर बिनुले पतिको मोबाइलबाट रामेछापका तत्कालीन प्रहरी नायब उपरीक्षक (डीएसपी) वसन्त पाठकलाई मेसेज गरेर उद्धारको आग्रह गरिन् । होटलमा आउजाउ गर्ने हुनाले उनले डीएसपीलाई चिनेकी थिइन् । डीएसपी पाठक भोलिपल्ट बिहान ७ बजे होटलमा आएर उनले पठाएको म्यासेज काका ससुरालाई देखाए । त्यसपछि हिंसा र कुटपिट झनै बढ्यो । हाल झापा जिल्लामा कार्यरत डीएसपी पाठक भने बिनुले मेसेज पठाएको कुरा स्विकार्छन् तर आफूले पीडितलाई अप्ठ्यारो पार्ने काम नगरेको दाबी गर्छन् । ‘मैले धेरै ठाउँमा पढिसके, असहयोग भयो भन्ने कुरा गलत हो, पछाडिका कुरा धेरै छन्, अदालतबाट पनि सम्बन्ध विच्छेद भइसक्यो भन्ने सुनेको छु, प्रमाण पुर्‍याएरै त होला,’ उनले भने ।

बिनुले म्यासेन्जरमा पठाएको स्क्रिनसट डीएसपी पाठकले उपलब्ध गराएका छन् । जसमा लेखिएको छ– ‘एकदम तनावमा छु म, एउटा केटाले रेप गर्‍यो, मैले केस गर्दिएँ, त्यसपछि उसको फेमिलीहरू आएर बिहे गर्छौं केस फिर्ता गर भनेर त्यही दिन गएर केस फिर्ता लिए, अनि बिहे पनि भयो, तर त्यो सब नाटक रै’छ, अहिले केसको म्याद सकियो, त्यसपछि घरबाट अब म्याद सकियो तँ जता जा जे गर भन्नुहुन्छ, मेरो लाइफ बर्बाद भयो सर, म के गरौं अब, बिरामी छु खर्च पनि दिँदैन ।’ डीएसपी पाठकले जवाफ दिएका छन्– ‘बिहे गरेपछि जता जा जे गर भन्न मिल्दैन नि, खर्च माग्ने नि ।’ डीएसपी पाठकले भने म्यासेजमा पीडितले आफ्नोबारेमा पूरा नखुलाएको, आफू काठमाडौंमा रहेको बताएकाले उद्धार गर्न नसकिएको तर्क गरे । ‘हाम्रै कार्यक्षेत्रमा हुनुभएको भए जोसुकै मान्छे अप्ठेरोमा छु भन्दा उद्धार गर्न सकिन्थ्यो, हामीकहाँ जाहेरी पनि परेन,’ उनले भने ।

प्रहरीबाट सहयोग पाउने आस मरेपछि बिनु कसैले थाहै नपाउने गरी सुटुक्क निस्किन् र तामाकोसी अस्पताल गइन् । ‘मेरो ज्यान जोगिएला भनेर अस्पताल गएकी थिएँ । बन्धक परेकी छु, गाह्रो अवस्थामा छु, मलाई तुरुन्तै सुरक्षित हुने गरी प्रहरीमा पठाइदिनुहोस् भनेर गुहार्दै थिएँ, प्रदीप र काका ससुरा आइपुगे । उनीहरूले तथानाम गाली गर्दै घर हिँड् भने,’ उनले सुनाइन्, ‘घर नजाने भन्दै म अस्पतालको बेडमै सुतें ।’ बिनुले डा. केशव धामीलाई आफूलाई काठमाडौं पठाइदिन अनुरोध गरिन् । सहयोग पाउने आसले भनेको कुरा डा. धामीले काका ससुरा र पतिलाई सुनाइदिए । त्यसपछि आएर उनीहरूले बिनुलाई घर लगे । त्यसपछि यातना झन् थपियो । आफूलाई थाहै नदिई औषधि खुवाउने डा. धामीमाथि पनि कारबाही हुनुपर्ने बिनुको माग छ ।

डा. धामी भने आरोप अस्वीकार गर्छन् । ‘मैले औषधि खुवाएको रहेछु भने रेकर्डअनुसार नै अनुसन्धान हुनुपर्छ, म कसैलाई गैरकानुनी रूपमा गर्भपतन गराउन, सम्बन्ध विच्छेद गराउन दार्चुला (घर) बाट आएको हुँला र ! मनमा लागेको भन्न त पाइन्छ, हामी आफ्नो काम गर्छौं । फोन गरेर धम्काउने, कहिले पुलिस भनेर धम्काउने, कहिले पत्रकार भनेर धम्काउने गर्न पाइन्छ ? कोभिडको समयमा उपचार गराएको कारण मलाई यस्तो आरोप लगाइएको छ,’ उनले भने ।

बिनु निरन्तरको ज्वरोले थला परेपछि पति प्रदीपले उनलाई चाबहिलको हेल्पिङ हेन्ड कम्युनिटी अस्पतालमा पुर्‍याए । उपचारपछि ठिमीको घरमा पुर्‍याए । त्यसपछि आफूहरूविरुद्ध कहींकतै उजुरबाजुर गरे परिवारै सखाप पारिदिने भनि पतिले धम्क्याए । ‘तँलाई बलात्कारको मुद्दा फिर्ता गराउन मात्रै परिबन्धमा परेर बिहे गरेको हुँ, तँलाई मेरो परिवारले स्विकार्दैन, मैले मेरो परिवार छोड्न सक्दिनँ, तँ जेसुकै गर भन्थ्यो,’ बिनुले सुनाइन्, ‘परिवारले जति नै दुःख दिए पनि उसको मन पग्लिएला भनेर बसें । उल्टै उसले बेवास्ता गर्ने, धम्क्याउने गर्थ्यो । अरू केटीसँग रमाइलो गरी हिँडेको पोस्ट फेसबुकतिर देखेपछि मलाई झनै असह्य भयो ।’

यसैबीचमा बिनुले विवाह दर्ता गरिदिन माग गरिन् । तर विवाह दर्ता गराउने बेला पति–पत्नीलाई झिकाइएन । बिनुका ससुरा विमल कठायत रामेछाप नगरपालिका १ मा तत्कालीन वडा सदस्य थिए । आफूलाई कागजमा पढ्न नदिई जबर्जस्त हस्ताक्षर गर्न लगाइएको बिनुको भनाइ छ । ०७६ मंसिर २५ मा विवाह गरेको आधारमा प्रदीप र बिनुको विवाह दर्ता ०७७ जेठ ४ मा भयो । बिहे दर्ता गर्दा बिनुलाई झिकाइएन ।

तत्कालीन वडा सचिव सोमनाथ श्रेष्ठलाई बुझ्दा वडा सदस्य विमल कठायतले आफूलाई विश्वासमा पारेर केटाकेटी नझिकाई विवाह दर्ता गराउन लगाएको बताए । उनी भन्छन्, ‘विमल कठायतले छोराबुहारीको बिहे दर्ता गर्नुपर्‍यो, के के चाहिन्छ भन्नुभो, मैले केटाकेटी दुवैलाई उपस्थित गराउनुपर्छ भन्दा बुहारी तराईको हो, यहाँसम्म हिँडेर आउन सक्दिनँ, केही फरक पर्दैन, निश्चिन्त हुनुस् भन्नुभो, स्थानीय बासिन्दा र अरू कर्मचारीसँग पनि सोधें, दिँदा केही समस्या हुन्न भन्ने जवाफ आयो । उनीहरूको घरायसी झमेला थाहा थिएन, विश्वासले विवाह दर्ता गरिदिएँ, यसमा मेरो कुनै स्वार्थ छैन । उहाँ आफैंले अनुसूची लिएर जानुभो, फोटो टाँस्नुभो, बुहारीको हस्ताक्षर गरेर ल्याउनुभो ।’ विमलले अगाडि जेसुकै सम्बन्ध भए पनि हिन्दु परम्पराअनुसार ०७६ मंसिर २५ मा विवाह भएकाले त्यही आधारमा विवाह दर्ता गरिएको बताए । ‘कोरोनाकाल थियो, बुहारीले विवाह दर्ता चाहियो भनेको भन्यै गरेपछि छोराले अनुसूची ल्यायो । बुहारीले राजीखुसी हस्ताक्षर पनि गरेकी हुन्, ढाँटेको केही होइन । ती वडा सचिव रिटायर भएर बसेका छन्, त्यही भएर कुरा मिलाएका हुन् ।’

बिनुकी आमा दीर्घरोगी छिन् । अक्सिजन सिलिन्डिरको सहारा लिइरहेकी छन् । काठमाडौं आएर आमासँग बिनु बसिरहेका बेला प्रदीपले ०७७ असोज ७ मा पत्नीले आफूलाई मानसिक, शारीरिक, हिंसा/कष्ट दिएको भन्दै रामेछाप जिल्ला अदालतमा सम्बन्ध विच्छेदको मुद्दा हाले । डेढ वर्षपछि ०७९ वैशाख ७ मा जिल्ला न्यायाधीश बद्रिप्रसाद ओलीको इजलासले सम्बन्ध विच्छेदको मुद्दा फैसला गर्ने भयो । ‘सम्बन्ध विच्छेदका लागि ज्यान माने धम्की आइरहेको थियो । तर मैले मानेकी थिइनँ । मेरो एकमात्रै आशा अदालत थियो । तर जब न्यायाधीशले सम्बन्ध विच्छेदका पक्षमा फैसला सुनाए । मेरो आशा मर्‍यो । म पनि किन बाँच्ने भनेर न्यायाधीशकै साुम विष पिइदिएँ,’ बिनुले सुनाइन् ।

प्रदीप, उनको परिवार, काका ससुरा पवन कठायत, मामा सुरज कार्की, रामेछाप जिल्ला अदालतमा न्यायाधीश बद्रिप्रसाद ओली, एमालेका केन्द्रीय सदस्य, रामेछाप एमालेका जिल्ला इन्चार्ज एवम् वाग्मती प्रदेशका पूर्वआर्थिक मामिला तथा योजनामन्त्री कैलाश ढुंगेलले डर, धम्की देखाई आफूलाई सम्बन्ध विच्छेदका लागि दबाब दिएको बिनुको भनाइ छ । उनका अनुसार प्रदीपको परिवार र कैलाश ढुंगेलबीच राजनीतिक सम्बन्ध छ । सम्बन्ध विच्छेद गर्न नमानिरहेको बेला कैलाश ढुंगेलले ‘तेरो ज्यानको मूल्य पाँच लाख हो, केही गरी मरिस् भने सरकारले दिने त्यति हो, बरु थप २/३ लाख बढी लिएर जा, नत्र एक्सिडेन्टमा पारेर मारिदिन्छु’ भनेर धम्क्याएको बिनुले बताइन् । यस आरोपलाई ढुंगेलले अस्वीकार गरेका छन् । ‘उनको परिवारसँग चिनजान छ, तर ती नानीलाई चिन्दिनँ, मैले उनलाई कहाँ भेट्नु र धम्काउनु ? दसी प्रमाण कहींकतै छ त ?’ उनले भने, ‘बिनाप्रमाण मजस्तो सम्मानित मान्छेलाई आरोप लगाउने काम दिमाग खुस्केकाले गर्छ, मान्छे चिनेको छैन । मैले धम्क्याएको प्रमाण भेटियो, पुष्टि भयो भने मेरो घाँटीमा डोरी सुर्काइदिनू ।’

डीएसपी सुरज कार्कीले निरन्तर पछ्याउने, गाडीले किचेर मारिदिन्छु भन्दै धम्क्याउने, सल्लाह गर्नु छ भन्दै क्याफेमा बोलाएर दबाब दिने, आफ्नो भान्जा (प्रदीप) लाई लुकाएर अपहरणको मुद्दा लगाइदिन्छु भन्ने गरेको बिनुले सुनाइन् । डीएसपी कार्कीले भने भान्जाबुहारीको विवाहको दिनदेखि देखभेट नभएको जिकिर गर्दै आफूमाथिको आरोप आधारहीन रहेको बताए । ‘म बाहिरबाहिरै छु, एक वर्षअघि विदेशमा थिएँ, न मैले उहाँलाई भेटेको छु, उहाँको भाइबहिनी आमा पनि थाहा छैन । उहाँ आफैंले घरपरिवारलाई तनाव दिने गर्नुभएछ, कहिले ससुराले रेप गर्‍यो भनेर जाने, कहिले वैवाहिक बलात्कार गर्‍यो भनेर लाने, त्यस्ता उजुरी लिएर जानुभो अरे । त्यस्तो विषयमा म कहीं पनि बोलिनँ, त्यो मैले भनेर हुने कुरा होइन ।’

काका ससुरा पवन, ससुरा विमल र पति प्रदीपले बिनाआधार मिडियाबाजी गरेको आरोप बिनुमाथि लगाएका छन् । ‘बाबु (प्रदीप) सँग यताउति भएछ भनेर बिहे गराइदियौं, इज्जतसँग राखेका थियौं । उहाँमै मानसिक समस्या रहेछ, रक्सी चुरोट खानुहुँदो रहेछ, बाबुकै अगाडि छोड भने, उपचार गर्न काठमाडौं लगेका छौं । चक्कु, बियरको बोतल देखाउने भएपछि बाबुले अलग हुन्छु भन्यो,’ पवनले भने, ‘इज्जतसाथ बस्न नसक्ने, अहिले हामीलाई पलपल सताइरहने गर्नुभएको छ । हामी सोझो मान्छे, छत्रङछत्रङ गर्दै हिँड्ने अर्काको मानहानि गरेर हिँड्दैनौं ।’

विमलले छोरा र परिवारलाई असाध्यै दुःख दिएपछि सम्बन्ध विच्छेदको मुद्दा लगाउनुपरेको बताए । ‘मैले मेरो भागमा भएको सम्पत्तिबाट छोराको भागमा पर्नेबाट दुई भाग गरी बुहारीलाई दिनुपर्ने फैसला भएको छ । सम्पत्ति लुकाइएको छैन,’ उनले भने । अंश दिनुपर्ने कारण ०७६ जेठ ५ मा प्रदीपका काका ससुराको भागमा बढी पर्ने गरी अंशबन्डा गरिएको बिनुको दाबी छ । प्रदीपले भने मिडियाबाजी गर्दै आफूहरूलाई दोषी देखाएर बिनुले सहानुभूति लिइरहेको आरोप लगाए । ‘यस्तै हर्कतले मैले सम्बन्ध विच्छेदको निर्णय लिएको हुँ, पुनरावेदन गरेकी रहेछ, अदालतबाट टुंगो लाग्ने विषय होला, अहिले मिडिया खोजीखोजी मलाई रेपिस्ट बनाई, अंकललाई दोषेकी छ, डाक्टर, पुलिस, न्यायाधीशलाई दोषेकी छ, बेइज्जती गरिरहेकी छ,’ उनले भने ।

पतिले सम्बन्ध विच्छेदको मुद्दा हालेपछि अदालत धाउन आफूसँग खर्च र राम्रो कानुन व्यवसायी नभएको मौका छोपेर न्यायाधीश ओलीले मुद्दा लथालिंग पारिदिएको बिनुको भनाइ छ । ‘मुद्दामा बहस गर्नुपर्ने न्यायाधीशले तिमी राम्री छौ, अर्को बिहे गर, उमेर छ भन्थे, इजलासका बेला पनि तिमीलाई रुन दस मिनेट भन्दै बाहिर निस्किन्थे,’ उनले सुनाइन् । एकतर्फी कुरा सुनेर अदालतले फैसला गरेको बिनुको गुनासो छ ।

इजलासमै विष पिएपछि बिनुलाई तामाकोसी अस्पतालमा लगेर बान्ता गराइयो । त्यहाँ उपचार सम्भव नभएपछि काठमाडौं ल्याएर १९ दिन आईसीयूमा राखियो । उनको स्वास्थ्य सुधार हुँदै छ । बिनुले जिल्ला अदालतको फैसलाविरुद्ध गत असार १६ मा उच्च अदालत पाटनमा पुनरावेदन गरेकी छन् । ‘मैले गर्दै नगरेको कार्यको दोषको भागीदार बनाउने विपक्षी र त्यही ममाथि गरिएको षड्यन्त्रको मतियार हुने गरी भएको सुरु अदालतको फैसला पूर्ण गलत छ,’ उनको पुनरावेदनमा उल्लेख छ ।

प्रकाशित : श्रावण २, २०७९ ०९:२८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
x
×