जिप दुर्घटनामा १३ जना घाइते- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

जिप दुर्घटनामा १३ जना घाइते

विप्लव भट्टराई

इलाम — मेची राजमार्गको इलाम नगरपालिका १ साँखेजुङस्थित मिलगोलाईमा जिप दुर्घटना हुँदा १३ जना घाइते भएका छन् । ताप्लेजुङको थुम्बेदिनबाट झापातर्फ गइरहेको को १ ज ३३२९ नम्बरको जिप दुर्घटना हुँदा सबै यात्रु घाइते भएका हुन् । सडकबाट करिब २ सय मिटर जिप खसेको हो । 

गाडीमा सवार १० महिनाकी बालिकासहित चालक र सबै यात्रु घाइते भएका छन् । घाइते हुनेमा गाडी चालक इलाम नगरपालिका-२ सुम्बेकका चुडामणि घिमिरेसहित ताप्लेजुङ पाथिभरा याङबरक गाउँपालिका-५ का २१ वर्षीय अनीशा तामाङ, सोही गाउँपालिका-५ का २४ वर्षीय लोकेन्द्र शिलवाल, ताप्लेजुङ फुङ्लिङ नगरपालिका ६ बस्ने ३० वर्षीय नीमा खतिवडा तामाङ छन् ।

त्यस्तै झापा मेचीनगर नगरपालिका ९ बस्ने २२ वर्षीय डिवन राई, उनकी १० महिनाकी छोरी रियन्सा राई, झापा मेचीनगर ९ की २२ वर्षीया मञ्जली राई, भद्रपुर नगरपालिका ३ बस्ने ५३ वर्षीय इन्द्रबहादुर कार्की, ५६ वर्षीय जीतबहादुर थेवे पाँचथर फालेलुङ गाउँपालिका-१ का ३० वर्षीय अप्सरा कोइराला, पाँचथर याङबरक ५ का ५१ वर्षीय प्रेम तामाङ, याङबरक-६ का २३ वर्षीय दीपेन्द्र कोइराला र भोजपुर पौवादुङमा गाउँपालिका श्यामशिलाका २७ वर्षीय सुरेन्द्र राई घाइते भएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय इलामले जनाएको छ ।

चालक घिमिरेसहित डिवन, मञ्जिला र जीतबहादुरको टाउकोमा चोट लागेको छ । घाइतेहरू सबैलाई इलाम अस्पतालमा उपचार सम्भव नभएपछि थप उपचारका लागि झापातर्फ पठाइसकिएको छ ।

ओरालो र हुस्सुका कारण चिप्लो भएको बाटोमा घुम्तीमा गोलाइ घुमाउन नसक्दा दुर्घटना भएको प्रहरीको भनाइ छ ।

प्रकाशित : असार १७, २०७९ १६:५३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

चित्रवीरको संघर्ष

विप्लव भट्टराई

इलाम — ह्वीलचियरको भरमा एक्लो जीवन जीउनु सन्दकपुर गाउँपालिका–४ मावुका ३७ वर्षीय चित्रवीर गुरुङको बाध्यता हो । सदरमुकामबाट २५ किलोमिटर उत्तरको विकट गाउँका उनी धेरै पटक मृत्यु नजिक पुगे । ६ पटकको शल्यक्रिया पछि पुनर्जीवन पाएका चित्रवीरको संघर्ष सामान्य छैन । उनी हातमुख जोर्नका लागि फोटो खिच्ने, स्टेसनरी चलाउने गर्छन् ।

‘हरेक खाले समस्याको सामना गर्दै समाधान खोजिरहेको छु,’ उनले भने, ‘अब भने आफ्नै पौरखले गुजारा चलाउन सकिन्छ भन्ने हिम्मत पलाएको छ ।’ उनलाई महिना वा दुई महिनामा स्वास्थ्य उपचारका लागिका काठमाडौं धाउनुपर्ने र कुन बेला स्वास्थ्यमा समस्या आउँछ भन्ने टुंगो भन्ने हुँदैन ।

वडा कार्यालयको ठीक अगाडि उनको पसल छ । ह्वीलचियर गुडाउँदै पसलको सबै काम एक्लै गर्छन् । बुबाको पत्तो नभएका चित्रवीरले आमाको पनि अनुहार देख्न पाएनन् । विभिन्न शुभेच्छुक र गाउँपालिकाको सहयोगमा बनाइएको सानो कोठामा उनको पसल छ । त्यही सुत्छन् । ह्वीलचियरकै सहारामा करिब सय मिटर टाढाको तीनकुने चोक पुग्ने उनी अहिले भने त्यहाँसम्म पुग्न सक्दैनन् । उनको पसल अगाडिको बाटो भलले खोलेपछि ह्वीलचियर गुड्न सक्दैन । कम्तीमा हरेक मौसम सुहाउँदो बाटो बनाइदिएको भए हुने भन्ने उनलाई लागेको छ ।

उनीसँग स्थानीय सरकार र समाजसँग थुप्रै गुनासा छन् । समाजका हरेक अनियमिततामा प्रश्न उठाउने उनी आफैंप्रति भएको अन्यायको पनि खुलेरै विरोध गर्छन् । दैनिक जीवनयापनमा चित्रवीरलाई निरन्तर साथ दिइरहेका निर्मल गुरुङको परिवार उनलाई दीर्घकालका लागि जीउने ठोस आधार तयार गरिनुपर्नेमा जोड दिन्छन् । वार्षिक ४० हजार रुपैयाँभन्दा धेरै औषधिकै लागि खर्च गर्नुपर्ने उनी अहिलेको बासस्थान अस्थायी भएकाले स्थायी व्यवस्थाका लागि पनि भौंतारिँदै छन् ।

प्रकाशित : जेष्ठ २३, २०७९ १३:३४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
x
×