सीमावर्ती नेपालीलाई चीनद्वारा खाद्यान्न- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार

सीमावर्ती नेपालीलाई चीनद्वारा खाद्यान्न

आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — फक्ताङलुङ गाउँपालिका–७ ओलाङचुङगोलाका तेन्जिङ वालुङलाई अब एक वर्षका लागि खाद्यान्न अभाव हुनेछैन । उनले चीनको डिङजे काउन्टीले दिएको खाद्य सामग्री ल्याएर भण्डारण गरिसकेका छन् ।

वडा कार्यालयको कर्मचारीसमेत रहेका तेन्जिङले चामल ८०, मैदा ७५, चिनी २०, दूध पाउडर १६, नुन २५, चियारङ ८, चम्बा (खाने पिठो) १० किलो र खाने तेल ४० लिटर सहयोग पाएका हुन् । घरको दोस्रो तलामा गोदाम गरेको उक्त सामग्रीले वर्ष दिनसम्म आरामले पुग्न उनले बताए ।

उक्त सहयोग तेन्जिङसहित फक्ताङलुङ–७ ओलाङचुङगोला र याङमा तथा वडा ६ लेलेपको फले र घुन्साका स्थानीयले सोही परिमाणमा पाएको वडा ७ का वडाध्यक्ष छेतेन शेर्पा भोटेले बताए । नजिक भएकाले गोला र याङमाका सबैले सामग्री घरमा पुर्‍याइसकेका छन् भने फले र घुन्साकाले खाद्य सामग्री नेपाल र चीनको सिमाना टिप्ताला भन्ज्याङदेखि तीन घण्टा तल रहेको मौवाटारमा गोदाम गरेर राखिएको छ । कञ्चनजंघा संरक्षण क्षेत्रको कार्यालयमा गोदाम गरेर ताला लगाएर राखिएको भोटेले बताए । ‘दुई बस्तीकालाई समिति बनाएर आउनु र सामान बुझेर गाउँमा लैजान भनेका छौं,’ वडासदस्य टासी शेर्पा भोटेले भने, ‘उहाँहरूले मौसम खुलेर सफा भएपछि चौंरी लिएर आउँछौं भन्नुभएको छ ।’

तिब्बती शरणार्थीको मात्रै बसोबास रहेको फले र नेपाली मात्रैको बसोबास रहेको घुन्साका बासिन्दालाई उक्त राहत सामग्री गाउँमा पुर्‍याउन कम्तीमा तीन दिन लाग्छ । चौंरीलाई बोकाएर जंगलको बाटो ल्याउनुपर्ने हुन्छ । सिमानाबाट मौवाटारसम्म सामान झार्न १ सय ५० वटा चौंरीलाई तीन दिन लागेको वडाका कर्मचारी तेन्जिङले बताए । तिब्बतले यसअघि गोला र याङमाका बासिन्दालाई मात्रै सहयोग गर्दै आएको थियो । तर ओलाङचुङगोलाका जनप्रतिनिधिको अनुरोधमा घुन्सा र फलेका बासिन्दालाई पहिलो पटक सहयोग दिएको हो ।

गोलामा रहेको नेपाल प्रहरीलाई १० किलोको ४० बोरा चामल दिएको पनि वडाले जनाएको छ । प्रहरीका लागि तेल, बिस्कुट, पेय पदार्थलगायत सामग्री छुट्टै पठाएको थियो । यहाँ कार्यरत शिक्षक र स्वास्थ्य चौकीका कर्मचारीलाई पनि यत्तिकै परिमाणमा सामग्री दिएको वडाले बताएको छ । सशस्त्र प्रहरीको सीमा सुरक्षाबलले भने सामग्री लिन अस्वीकार गरेको छ ।

‘उहाँहरू (सशस्त्र प्रहरी) ले चाहिँ हामीलाई सरकारले दिएको छ लिन मिल्दैन, लिँदैनौं भन्नुभयो,’ वडाध्यक्ष भोटेले भने । गोला र याङमामा गरी १ सय ८२ जना तथा घुन्सा र फलेमा १ सय ४३ जनाले राहत सामग्री लिए । वडाका अनुसार यस वर्ष १९ हजार ६ सय ५० किलो चामल, ७ हजार १ सय ३५ लिटर तेल, २५ किलोको ४ सय ९२ बोरा पिठो, दूध पाउडर १ सय ३४ कार्टुन उपलब्ध गराएको छ । यस्तै ८ किलोको १ सय ३० कार्टुन चियापत्ती, २५ किलोको नुन ८० बोरा र १६ किलोका १ सय ३० बोरा दिएको छ ।

नेपाली व्यापारीले सामानबापतको पैसा सिमानामै पुर्‍याइदिनुपर्ने द्विपक्षीय सहमति छ । सीमावर्ती यी चारवटै बस्तीका बासिन्दाले चीन सरकाले दिएको अनुदानको खोप पहिलो चरणको लगाएको वडा कार्यालयले जनाएको छ । चीनले ५० लाख नेपाली बराबरको स्वास्थ्य सामग्री पनि उपलब्ध गराएको थियो ।

प्रकाशित : श्रावण १४, २०७८ ०९:००
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

बिरामीको चाप बढेपछि भुइँमै उपचार

१५ शय्याको अस्पतालमा ४० जनाभन्दा बढी बिरामी, दुईवटा बेडमा एकै परिवारका चार जना
आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — छोराको खोकी नरोकिएपछि फुङलिङ नगरपालिका–७ दोखुका कमलप्रसाद भट्टराईले सोमबार बिहान १० बजे जिल्ला अस्पताल लिएर गए । कोरोना संक्रमित छोराको अक्सिजनको मात्रा ८६ मा झरेकाले अस्पतालमै राखेर तत्काल अक्सिजन चलाउनुपर्ने निर्णय डाक्टरले सुनाए ।

जिल्ला अस्पताल ताप्लेजुङमा भुइँमा राखेर बिरामीको उपचार गराईंदै ।  तस्बिर : आनन्द/कान्तिपुर

इमर्जेन्सीमा भर्ना भएका उनलाई राख्ने शय्या भने थिएन । स्वास्थ्यकर्मीले भुइँमा एउटा ओछ्याउने हाले र त्यहीं राखेर अक्सिजन दिन थाले । सुतेर आराम गर्नुपर्ने भए पनि अस्पतालको समस्यालाई दृष्टिगत गरी बिरामीले दिनभरि बसेरै अक्सिजन लिए । मिक्वाखोला–४ घर भई फुङलिङ नगरपालिका बस्दै आएका खड्गबहादुर गुरुङले उपचारका लागि सोमबार आफन्त लिएर आए । आइतबार राति बान्ता हुने र झाडापखाला चल्ने भएपछि सोमबार बिहानै लिएर आएका गुरुङले पनि आफन्तलाई शय्यामा राख्न पाएनन् ।

बिरामीले यस्तो भीडमा बस्न सक्दिनँ भनेपछि रगत, दिसा, पिसाबको परीक्षण बिरामीलाई अस्पताल बाहिरको फलैंचामा राखेर गराए । ‘मान्छेको भीडले रोगमाथि रोग थपिने भयो र बिरामी बस्नै मानेनन्,’ खड्गले थपे, ‘रिपोर्ट आएपछि औषधि लेखिमागेर नजिकै कतै बसेर औषधि खुवाउनुपर्ने भएको छ ।’ यसरी असहज परिस्थितिमा उपचार गराउने उनीहरू मात्रै होइनन् । जिल्ला अस्पतालमा बिरामीको चाप थेगिनसक्नुभएको जिल्ला अस्पतालका प्रमुख डाक्टर सोनिम लामा बताउँछन् । उनका अनुसार कोभिड भरिएपछि अरू कक्षमा पनि संक्रमित राख्नुपरेको छ ।

‘बिरामीको संख्या घटिरहँदा हामीलाई पनि अब घट्ला भन्ने भयो,’ सोनिमले भने, ‘यसरी ह्वात्तै बढ्ला भन्ने भएन । त्यसैले संक्रमित र अरूलाई छुट्टै राख्ने गरी भएको कुरामा हामीमा केही कमजोरी भयो ।’ अब नगरपालिकासँगको समन्वयमा कम जोखिमकालाई नगरपालिकाको आइसोलेसन र बढी निगरानी गर्नुपर्नेलाई अस्पतालमा राख्ने विषयमा परामर्श भइरहेको उनले बताए । यसका लागि मंगलबार अस्पताल व्यवस्थापन समितिको आकस्मिक बैठक बोलाइएको उनले जानकारी दिए ।

१५ शय्याको अस्पतालमा अहिले ४० जनाभन्दा बढी बिरामी छन् । अस्पताल व्यवस्थापन समितिको समन्वयमा इमर्जेन्सी र कोभिड वार्डसमेत गरी ३५ वटा शय्या सञ्चालनमा रहेको लामाले बताए । छुट्टै बनाइएको १५ शय्याको आइसोलेसन बेड भरिएपछि अस्पतालमा अन्य बेडमा राख्नुपरेको लामा बताउँछन् । बरामीको चापले एकै परिवारका चार जना दुईवटा बेडमा पनि बस्नुपरेको छ । ‘सबै बिरामी, मिलेर बसौं भनेर समन्वय गर्‍यौं,’ उक्त अस्पतालमा उपचाररत सविन बानियाँले भने, ‘छोराछोरीचाहिँ ठीक भए, मलाई पनि केही ठीक भयो । अब श्रीमती निको हुन बाँकी छन् ।’ संक्रमित र संक्रमणविहीन अरू बिरामीलाई एउटै कोठाको दायाँ र बायाँ राखिएको छ ।

अस्पताल विकास समितिका सदस्य सुवास आचार्य नजिकै रहेको रेडक्रसको भवन खाली रहेकाले त्यसलाई उपयोग गर्ने विषयमा छलफल भइरहेको बताउँछन् । डाक्टरले पनि निगरानी गर्न सक्ने ठाउँ भएकाले यसको पहल भइरहेको उनले बताए । अस्पतालको तथ्यांकअनुसार दैनिक ओपीडीमा जाँच गराउन एक सय जना बढी आइरहेका छन् । तीमध्ये १५ जनासम्मका अस्पतालमै राखेर उपचार गर्नुपर्ने अवस्थाका छन् । संक्रमित मात्रै नभएर झाडापखाला, निमोनियालगायतका अन्य बिरामी प्रशस्तै बढेको लामाले बताए ।

प्रकाशित : श्रावण १२, २०७८ ०९:३६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×