बिरामीको चाप बढेपछि भुइँमै उपचार- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

बिरामीको चाप बढेपछि भुइँमै उपचार

१५ शय्याको अस्पतालमा ४० जनाभन्दा बढी बिरामी, दुईवटा बेडमा एकै परिवारका चार जना
आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — छोराको खोकी नरोकिएपछि फुङलिङ नगरपालिका–७ दोखुका कमलप्रसाद भट्टराईले सोमबार बिहान १० बजे जिल्ला अस्पताल लिएर गए । कोरोना संक्रमित छोराको अक्सिजनको मात्रा ८६ मा झरेकाले अस्पतालमै राखेर तत्काल अक्सिजन चलाउनुपर्ने निर्णय डाक्टरले सुनाए ।

जिल्ला अस्पताल ताप्लेजुङमा भुइँमा राखेर बिरामीको उपचार गराईंदै ।  तस्बिर : आनन्द/कान्तिपुर

इमर्जेन्सीमा भर्ना भएका उनलाई राख्ने शय्या भने थिएन । स्वास्थ्यकर्मीले भुइँमा एउटा ओछ्याउने हाले र त्यहीं राखेर अक्सिजन दिन थाले । सुतेर आराम गर्नुपर्ने भए पनि अस्पतालको समस्यालाई दृष्टिगत गरी बिरामीले दिनभरि बसेरै अक्सिजन लिए । मिक्वाखोला–४ घर भई फुङलिङ नगरपालिका बस्दै आएका खड्गबहादुर गुरुङले उपचारका लागि सोमबार आफन्त लिएर आए । आइतबार राति बान्ता हुने र झाडापखाला चल्ने भएपछि सोमबार बिहानै लिएर आएका गुरुङले पनि आफन्तलाई शय्यामा राख्न पाएनन् ।

बिरामीले यस्तो भीडमा बस्न सक्दिनँ भनेपछि रगत, दिसा, पिसाबको परीक्षण बिरामीलाई अस्पताल बाहिरको फलैंचामा राखेर गराए । ‘मान्छेको भीडले रोगमाथि रोग थपिने भयो र बिरामी बस्नै मानेनन्,’ खड्गले थपे, ‘रिपोर्ट आएपछि औषधि लेखिमागेर नजिकै कतै बसेर औषधि खुवाउनुपर्ने भएको छ ।’ यसरी असहज परिस्थितिमा उपचार गराउने उनीहरू मात्रै होइनन् । जिल्ला अस्पतालमा बिरामीको चाप थेगिनसक्नुभएको जिल्ला अस्पतालका प्रमुख डाक्टर सोनिम लामा बताउँछन् । उनका अनुसार कोभिड भरिएपछि अरू कक्षमा पनि संक्रमित राख्नुपरेको छ ।

‘बिरामीको संख्या घटिरहँदा हामीलाई पनि अब घट्ला भन्ने भयो,’ सोनिमले भने, ‘यसरी ह्वात्तै बढ्ला भन्ने भएन । त्यसैले संक्रमित र अरूलाई छुट्टै राख्ने गरी भएको कुरामा हामीमा केही कमजोरी भयो ।’ अब नगरपालिकासँगको समन्वयमा कम जोखिमकालाई नगरपालिकाको आइसोलेसन र बढी निगरानी गर्नुपर्नेलाई अस्पतालमा राख्ने विषयमा परामर्श भइरहेको उनले बताए । यसका लागि मंगलबार अस्पताल व्यवस्थापन समितिको आकस्मिक बैठक बोलाइएको उनले जानकारी दिए ।

१५ शय्याको अस्पतालमा अहिले ४० जनाभन्दा बढी बिरामी छन् । अस्पताल व्यवस्थापन समितिको समन्वयमा इमर्जेन्सी र कोभिड वार्डसमेत गरी ३५ वटा शय्या सञ्चालनमा रहेको लामाले बताए । छुट्टै बनाइएको १५ शय्याको आइसोलेसन बेड भरिएपछि अस्पतालमा अन्य बेडमा राख्नुपरेको लामा बताउँछन् । बरामीको चापले एकै परिवारका चार जना दुईवटा बेडमा पनि बस्नुपरेको छ । ‘सबै बिरामी, मिलेर बसौं भनेर समन्वय गर्‍यौं,’ उक्त अस्पतालमा उपचाररत सविन बानियाँले भने, ‘छोराछोरीचाहिँ ठीक भए, मलाई पनि केही ठीक भयो । अब श्रीमती निको हुन बाँकी छन् ।’ संक्रमित र संक्रमणविहीन अरू बिरामीलाई एउटै कोठाको दायाँ र बायाँ राखिएको छ ।

अस्पताल विकास समितिका सदस्य सुवास आचार्य नजिकै रहेको रेडक्रसको भवन खाली रहेकाले त्यसलाई उपयोग गर्ने विषयमा छलफल भइरहेको बताउँछन् । डाक्टरले पनि निगरानी गर्न सक्ने ठाउँ भएकाले यसको पहल भइरहेको उनले बताए । अस्पतालको तथ्यांकअनुसार दैनिक ओपीडीमा जाँच गराउन एक सय जना बढी आइरहेका छन् । तीमध्ये १५ जनासम्मका अस्पतालमै राखेर उपचार गर्नुपर्ने अवस्थाका छन् । संक्रमित मात्रै नभएर झाडापखाला, निमोनियालगायतका अन्य बिरामी प्रशस्तै बढेको लामाले बताए ।

प्रकाशित : श्रावण १२, २०७८ ०९:३६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

गनिए कञ्चनजंघा क्षेत्रका नाउर

गत वर्षभन्दा यसपटक नघटेको गणनाको निष्कर्ष 
आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — दुर्लभ वन्यजन्तु नाउर कञ्चनजंघा क्षेत्रमा विगतकै संख्यामा रहेको पाइएको छ । नाउरको बासस्थान रहेको ३ हजार मिटरभन्दा माथिको क्षेत्रलाई चारवटा ब्लक बनाएर गणना गरिएको थियो ।

ताप्लेजुङको कञ्चनजंघा संरक्षण क्षेत्रमा नाउर गणना गरिँदै। तस्बिर : कान्तिपुर

गणनामा गत वर्षकै हाराहारीमा पाइएको संरक्षण क्षेत्रले जनाएको छ । संरक्षण अधिकृत गणेशप्रसाद तिवारीका अनुसार ओलाङचुङगोला क्षेत्रको गणना गर्न बाँकी रहँदा १ हजार ४ सय २१ वटा पाइएको छ । स्थानीयमा देखिएको कोरोना संक्रमण र बन्दका कारण गोला क्षेत्रमा भने गणना हुन बाँकी छ ।

घुन्सा खम्बाछेन ब्लकमा ६ सय ४२, याङमामा ५ सय ३२ र रामजेलमा २ सय ४७ वटा पाइएको तिवारीले बताए । दुई वर्षअघिको गणनामा पनि यही हाराहारीमा रहेको थियो । पोथीको तुलनामा भाले नाउरको संख्या दोब्बरले बढी छ । तथ्यांकअनुसार पोथीको संख्या ४ सय ९५ छ । ८० बच्चा छन् । भालेपोथी नछुट्टिएका २७ छन् भने भाले मात्रैको संख्या ८ सय १६ छ । भालेमा वयस्कको संख्या २ सय ८ छ भने तरुण भाले २ सय ७ वटा छन् । किशोर २ सय ६ र अर्धवयस्क १ सय ९८ वटा छन् ।

कञ्चनजंघा क्षेत्रमा घुन्सादेखि पाङपेमा बेसक्याम्पसम्मको क्षेत्रलाई घुन्सा–खम्बाछेन, याम्फुदिनको रामजेल, चेइरामदेखि कञ्चनजंघा हिमालको पूर्वी बेसक्याम्पको क्षेत्रलाई राम्जेर, ओलाङचुङगोलाको याङमा क्षेत्रलाई याङमा र ओलाङचुङगोलादेखि मौवाटार हुँदै चीनको तिब्बतसँगको सिमानालाई गोला मौवाटार ब्लक बनाइएको छ । ३८ सय मिटर माथि नाउर देखिने ठाउँमा टेलिस्कोपबाट हेरेर नाउरको गणना गरिन्छ । पानी पिउन खोलामा झरेको र चरनको मौका छोपेर गणना गरिन्छ । गणनामा स्थानीयको प्रयोग हुन्छ । विश्व वन्यजन्तु कोष नेपालले कार्यक्रम गर्दा गणनामा स्थानीयलाई दक्ष बनाएको छ । उनीहरूलाई स्थानीय साइन्टिसको उपाधि दिइएको छ । ‘नाउरको मुभमेन्ट भएको ठाउँमा पारिपट्टिको डाँडाबाट लुकेर हेर्दा ठ्याक्कै छुट्टिन्छ,’ तिवारीले भने, ‘उनीहरूको अनुहार र टाउको हेरेर सबै छुट्याउन सकिन्छ ।’ गणनामा ३० जनासम्म प्रयोग हुने गरेका छन् । एकबाट अर्को ब्लकमा नजावस् भनेर एकै समयमा गणना गर्ने गरिएको छ ।

सामान्यतया मौसम सफा भए १५ देखि २० दिनको अवधिमा गणना सकिन्छ । यो वर्ष गणना अवधिमा कुहिरो अधिक लागेकाले गणनामा केही समस्या भएको तिवारीले बताए । ‘चैत, वैशाखमा कोरोना संक्रमणका कारण गणना गर्न सकिएन, जेठ, असारमा मौसमले केही डिस्टर्ब भयो’ तिवारीले भने । समूहमा लस्करै लागेर हिँड्ने भएकाले पहिचान गर्न भने सहज हुने हिउँ चितुवा उपसमितिका सदस्य तेन्जिङ शेर्पा बताउँछन् । कञ्चनजंघाको अलावा लाङटाङ, मकालु वरुण, शे–फोक्सुन्डो राष्ट्रिय निकुञ्ज र ढोरपाटन सिकार आरक्षमा नाउर पाइन्छ । ढोरपाटनमा विदेशीका लागि समेत सिकार खेल्न खुला गरिएको छ । साँझ–बिहान आहारामा निस्कने र दिउँसो पहराहरूमा बस्ने नाउरको भाले बच्चा मस्तले चर्ने र पोथीले खतरा छ कि भनेर नियाल्ने संरक्षणकर्मी बताउँछन् ।

प्रकाशित : श्रावण ८, २०७८ १३:१५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×