मोरङमा कोरोना संक्रमित सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक र गाविस पूर्वअध्यक्षको मृत्यु- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

मोरङमा कोरोना संक्रमित सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक र गाविस पूर्वअध्यक्षको मृत्यु

विनोद भण्डारी

विराटनगर — कोरोना भाइरसको संमक्रमणबाट मोरङमा एक सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक र गाविसका पूर्वअध्यक्षको उपचारका क्रममा मृत्यु भएको छ ।

३ नम्बर सशस्त्र प्रहरीको कंकालीनी गण टंकीसिनुवार मोरङमा कार्यरत ३३ वर्षीय सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक नविन बुढाथोकी र तत्कालीन पथरी गाविसका अध्यक्ष तिलक बान्तवा राईको मृत्यु भएको हो ।

तेह्रथुम स्थायी घर भएका बुढाथोकीलाई श्वासप्रश्वासमा समस्या भएपछि कात्तिक २६ गते विराट मेडिकल कजेलमा भर्ना गरिएको थियो । अस्पतालका अनुसार उनलाई कात्तिक २७ गते कोरोना पोजेटिभ पुष्टि भएको थियो । अस्पतालका आइसोलेसन इन्चार्ज सुनिल देवका अनुसार उनको भेन्टिलेटरमा उपचार भइरहेको अवस्थमा सोमबार राति मृत्यु भएको हो । उनको पछिल्लो पटक फोक्सोले काम नै गर्न छाडेको अस्पतालले जनाएको छ ।

त्यसैगरी मोरङको तत्कालीन पथरी गाविसका अध्यक्ष तिलक बान्तवा राईको पनि कोरोना संक्रमणको उपचारका क्रममा विराट मेडिकल कलेजमा मंगलबार बिहान मृत्यु भएको छ ।

हालको पथरी शनिश्चरे नगरपालिका–१ निवासी राईलाई कात्तिक १ गते कोरोना पोजिटिभ पुष्टि भएपछि बिपी कोइराला स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठान धरानमा उपचार गरेपछि स्वास्थ्यमा सुधार आएपछि उनी घर गएका थिए । तर उनलाई पुन: श्वासप्रश्वासमा समस्या देखिएपछि ५ दिन अगाडि विराट मेडिकल कलेजमा भर्ना गरिएको उनका आफन्तले जनाएका छन् ।

हालसम्म प्रदेश १ मा कोरोना संक्रमणबाट ३ सय ४३ जनाको मृत्यु भएको सामाजिक विकास मन्त्रायलको तथ्यांक छ । तथ्यांक अनुसार सबैभन्दा बढी सुनसरीमा १ सय २८ जना, मोरङमा १ सय ३ जना, झापामा ६३, उदयपुरमा ७, तेह्रथुम र इलाममा ४–४ जना, ताप्लेजुङमा दुई जना र संखुवासभा तथा पाँचथरमा १–१ जना र प्रदेश बाहिरका २५ जनाको मृत्यु भएको छ । मन्त्रालयको तथ्यांक अनुसार प्रदेश १ मा हालसम्म २५ हजार ५ सय १८ जनामा कोरोना संक्रमण पुष्टि हुँदा २० हजार ९ सय ९० जना निको भएका छन् । त्यसैगरी प्रदेशमा अहिले ४ हजार १ सय ८५ जना सक्रिय संक्रमित रहेको र ४ हजार १२ जना होम आइसोलेसनमा रहेको मन्त्रालयको तथ्यांक छ ।

प्रकाशित : मंसिर ९, २०७७ १३:१४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सीमा सिलले सास्ती

खुलाउन सर्वसाधारणको माग, प्रहरीले नै तस्करीमा सघाउन थालेको आरोप
शिव पुरी, सुनिता बराल, अवधेशकुमार झा

रौतहट, महोत्तरी, सप्तरी — तीन दिनअघि गौर नगरपालिका–८ का सरोजकुमार साह औषधि किन्न सीमावर्ती भारतको सीतामढी बजारमा जान लागेका थिए । कोरोनाको जोखिमका कारण सरकारले सीमा सिल नहटाएको भन्दै सुरक्षाकर्मीले रोके । उनी मूल बाटोबाट त फर्किए तर भन्सार चौकीबाट पश्चिमपट्टिको गोरेटोबाट पारि गए, औषधि किनेर आनन्दले फर्किए ।

‘गएको फागुनमा बुबाको पेटको समस्याको उपचार पटनामा गरिएको थियो, नियमित औषधि चाहिन्छ । त्यो वारि पाइँदैन, सीतामढी नै पुग्नुपर्छ,’ साहले भने, ‘सीमा सिल सरकारले हटाएन, वारिपारि गर्न बाटो थुप्रै छन् । कसले छेकेर सक्ने ?’ सीमावर्ती बस्तीका बासिन्दा किनमेल र उपचारका लागि पारि नै नपुगी दैनिकी चल्दैन । सीमा सिल भए पनि आउजाउ रोकिएको छैन । तर त्यसरी आउजाउ गर्नेलाई सुरक्षाकर्मीले केरकार गर्लान् भन्ने डर भइरहने अनुभव छ ।

कोरोना संक्रमण रोकथामका लागि लगाइएको लकडाउन हटिसकेको छ । तर, नेपाल–भारत सीमाका मूल नाकाहरूबाट सवारीसाधन आवतजावत गर्न दिइएको छैन । दुवै देशका सरकारले सीमा खुला गरेको घोषणा नगरेसम्म निर्धक्क आउजाउ गर्ने अवस्था छैन । यसले गर्दा वारिपारि जोडिएको सामाजिक, आर्थिक र सांस्कृतिक गतिविधि प्रभावित छन् । बिहेबारी रोकिएका छन् । कतिपयले आफन्त र इष्टमित्र भेटघाट गर्न पनि पाएका छैनन् । यही कारण सीमानाका खुलाउन माग गर्दै १० दिनदेखि सदरमुकाम गौरस्थित भन्सार गेटनजिक स्थानीय धर्नामा पनि छन् । धर्नामा जनप्रतिनिधिहरूले अगुवाइ गरेका छन् ।

‘हाम्रो बजारमा खाद्यान्नलगायतका सामानहरू भनेको जस्तो पाइँदैन । उपचार पनि यहाँभन्दा पारि नै राम्रो हुन्छ,’ गौर नगरपालिकाका मेयर अजय गुप्ता भन्छन्, ‘हरेक हिसाबले सीमा क्षेत्रका बासिन्दालाई कठिनाइ छ । सम्बन्धको पनि कुरा आउँछ । औषधि उपचारदेखि किनमेल गर्न नपाउँदै झनै पीडामा छन् ।’ सीमा वारिपारिको सम्बन्धमा रोक लगाउँदा दैनिक जीवनमा प्रतिकूल प्रभाव परेको भन्दै सीमा क्षेत्रका बासिन्दाहरू आक्रोशित छन् । उनीहरू मुख्य मार्ग भएर वारपार गर्न पाउनुपर्ने माग गर्छन् । सबैभन्दा धेरै समस्या बिरामीको उपचार गर्न नपाएर हुने गरेको नागरिक समाजका अगुवा जगन्नाथ केशरीले सुनाए । ‘रहरले सीमानाका खोल्नु भनेका हैनौं । बाध्यता धेरै छन्,’ उनले भने, ‘हरेक कुरा उतै निर्भर पर्नुपर्छ ।’

सीमावर्ती नेपाली बस्तीका बासिन्दा रोजगारी, किनमेल र उपचारका लागि सीतामढी, पटना, दरभंगा, दिल्ली, मुम्बईसम्म पुग्छन् । गौर भन्सार क्षेत्रमा नेपालतर्फका धेरैजसो रेडिमेड पसलहरू भारतीय ग्राहकमा निर्भर छन् । पारि खाद्यान्न र वारि रेडिमेट सामानको निकै कारोबार हुन्छ । मूल नाकाबाट आउजाउ घट्दा यतिबेला सुनसान रहेको स्थानीय व्यापारी राधेश्याम साहले गुनासो गरे ।

नेपाल–भारत सीमानाका खोल्न माग गर्दै महोत्तरीमा पनि धर्ना र दबाबका कार्यक्रम सुरु भएका छन् । लामो समय नाका नखुल्दा जनजीवन कष्टकर बनेको र भारतका नागरिकसँग सम्बन्ध विस्तार हुन नसकेको भन्दै नाका खुलाउन स्थानीयले दबाब सुरु गरेका हुन् । खुला सीमा मञ्च महोत्तरीले सोमबार कटैया नाका खुलाउन तीन घण्टा धर्ना दिएको छ । दिउँसो १ बजेदेखि शान्तिपूर्ण धर्ना दिइएको मञ्चका सदस्य रोशनसिंह रानाले बताए । ‘सीमाबन्दी हटाइनुपर्छ । हाम्रो जनजीवन एकअर्कासँग गाँसिएको छ,’ उनले भने ।

तस्करी मात्रै मौलायो

सीमा सिलका नाममा सर्वसाधारण र सवारी आवागमन रोकिँदा नाकाहरूबाट तस्करी भने बढेको छ । जिल्ला समन्वय समिति सप्तरीद्वारा सोमबार राजविराजमा आयोजित कार्यक्रमका सहभागी जनप्रतिनिधिहरूले अहिलेको अवस्थामा सीमा सिल ‘ताला लागेको तर ढोका खुला’ जस्तै रहेको बताए ।

प्रतिनिधिसभा सदस्य चन्द्रकान्त चौधरीले भने, ‘एकातिर सरकारले सीमा सिल गरेको भन्छन् अर्कोतर्फ दिनरात नभनीकन तस्करी भइरहेको छ । जसका कारण राजस्व संकलन कम भएको छ ।’ शान्तिसुरक्षासँगै सीमा क्षेत्रका सर्वसाधारणको दैनिक जीवनयापनसित जोडिएकाले लामो समय नाका बन्द गर्न नहुने उनले बताए ।

राष्ट्रिय सभा सदस्य शेखरकुमार सिंहले सीमा सिल हुँदा मध्यम वर्गीय परिवार समस्यामा परेको बताउँदै खुलाउनका लागि प्रदेश सरकारले पहल गर्नुपर्ने आवश्यकता औंल्याए । ‘नाका अहिले तस्कर र प्रहरीको ठेक्काजस्तै भएको छ,’ सीमावर्ती छिन्नमस्ता गाउँपालिकाका अध्यक्ष सूर्यनारायण मण्डलले भने, ‘सर्वसाधारणका लागि सीमा सिल छ । तस्करका लागि खुल्लै छ ।’

नाका सिल हुँदा सर्वसाधारण मूल बाटो कम जाने भएकाले दिनदहाडै तस्करी भइरहेको बलान बिहुल गाउँपालिकाका अध्यक्ष दयानन्द गोइतको आरोप छ । ‘सीमा सिलले सर्वसाधारण जनतालाई सास्ती भयो, तस्करीले बढावा पायो । सीमा खोलिनुपर्छ,’ उनले भने ।

प्रकाशित : मंसिर ९, २०७७ १३:०२
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×