पर्यटकीयस्थल विकासमा अवरोध

‘अतिक्रमित जमिन फिर्ता गर्न १० वर्षअघि मालपोत कार्यालयले गरेको फैसला अझै कार्यान्वयन हुन सकेको छैन’
कान्तिपुर संवाददाता

खोटाङ — धार्मिक तथा पर्यटकीय बराहातालमा पूर्वाधार विकास गर्न अवरोध गरिएको छ । स्थानीयले जग्गा कब्जा गरेर बसेपछि पूर्वाधार विकासको गुरुयोजना कार्यान्वयनमा समस्या बनेको हो । बराहापोखरी गाउँपालिका उपाध्यक्ष गोमा मगरका अनुसार बृहत गुरुयोजनामा मन्दिर, विभिन्न जातजातिको संग्रहालय, बसपार्क, गेट, वृद्धाश्रम, कुटी, जाग्रामस्थल, मन्दिर लगायतका विभिन्न भौतिक संरचना निर्माणमा समस्या आएको हो ।

ZenTravel

बराहातालको बृहत्तर विकासका लागि विभिन्न योजना बनाइएको र त्यसका लागि जग्गा कब्जा गरेर बस्ने स्थानीय बाधक बनेकाले हटाउन समेत अनुरोध गरिएको मगरले बताइन् ।यो ताल सरकारको एक सय गन्तव्यमध्ये पनि पर्ने भएकाले यसको विकासमा समस्या आएको उपाध्यक्ष मगरले सुनाइन् ।

Meroghar

संघीय सरकारले यो वर्ष ५० लाख बजेट दिएको र यसले विभिन्न काम गर्ने तयारी समेत गरिएको मगरले सुनाइन् । मगरका अनुसार यो बजेटले पोखरी वरिपरि पैदल मार्ग बनाउने, तालमा जमेको बालुवा निकाल्ने, विभिन्न मन्दिरहरू बनाउँने लगायतको काम गर्ने योजना बनाइएको छ ।

स्थानीयले बराहाताल वरिपरि शंखेश्वरी गुठी तथा सार्वजनिक जग्गा मिचेर घर–टहरा बनाएकाले खाली पटक–पटक अनुरोध गर्दा समेत अटेर गरेको मगरले सुनाइन् । बराहाताल वरिपरि बसेका २४ वटा घर–टहरा हटाउँन सार्वजनिक सूचना जारी गर्दासमेत अटेर गरेको मगरले बताइन् ।

उनका अुनसार ६ महिने, तीन महिने, एक महिने, १५ दिने र सात दिने सूचना जारी गरिसक्दा समेत स्थानीयले अटेर गरेका छन् । जग्गा गरेर बस्ने स्थानीयलाई हट्न अनुरोध गर्दा हरिबोधनी एकादशी मेलासम्म बस्ने र त्यसपछि आफैले घर–टहरा हटाउँने सहमति समेत भएको थियो । ‘त्यसको समेत अबज्ञा भएपछि गाउँपालिकाले हटाउनुपर्ने अवस्था आएको छ ।’ मगरले भनिन्, ‘बराहतालको विकास, सबैको विकास भएकाले सहयोग गर्नु पर्नेमा अवरोध गर्नु राम्रो विषय होइन ।’

गाउँपालिका अध्यक्ष शालिकराम बन्जराले गाउँपालिकाभित्र रहेका धार्मिक तथा पर्यटकीय क्षेत्रको प्रवर्द्धनका काममा बाधक बनेका र मापदण्ड विपरित बनाइएका घर तथा टहरा हटाउँन प्रचलित कानुन अनुसार प्रक्रिया बढाइएको बताए । स्थानीयले कब्जा गरेको बराहतालस्थित शंखेश्वरी महादेव गुठीको जग्गा आफैं फिर्ता गरेका छैनन् ।

मालपोतले दश वर्षअघि अतिक्रमित जग्गा फिर्ता गर्ने फैसला गरी आदेश दिए पनि अझै फिर्ता नगरेका हुन् । गुठीको नाममा भएको बराहाटार, चालिसे, सावाटारी, बाह्रमुरेलगायतका जग्गा स्थानीय व्यक्तिहरूले कब्जामा लिएका हुन् ।

स्थानीय देवी रेग्मीका अनुसार बराहाटारस्थित गुठीको जग्गा स्थानीय ढकबहादुर कार्की, शिवकुमार श्रेष्ठ, जुक्तिराम राई, कर्म श्रेष्ठ, भुवन श्रेष्ठ, भरत तामाङ, हर्कबहादुर तामाङ, हङ्कङ् मगरलगायतले कब्जा गरेर घर बनाएका छन् । उनीहरूलगायत थुप्रैले खम्बा गाडेर जग्गा ओगटेका छन् । शंखेश्वरी महादेव गुठीको नाममा रहेको जग्गा बिक्री नै भइसकेका छन् ।

महन्त गिरीका अनुसार करिब ५५ रोपनी गुठीको जग्गा बिक्री भइसकेका छन् । उनका अनुसार स्थानीय बमबहादुर कार्की, तिलक विष्ट, छविलाल पुरी, तिलकबहादुर कटवाल, जीतबहादुर विष्ट, कृष्णबहादुर खत्री, शेरबहादुर खड्का, चन्द्रबहादुर खत्री, हीरामाया कार्की, धनमायाँ थापा, डम्बरबहादुर मगर, बुद्धिमान मगर र खोटेहाङ गाउँपालिका लिच्कीराम्चेका नरबहादुर अधिकारीले आफ्नो नाममा पास लिएका छन् ।

यी जग्गा गुठीयारले बिक्री गरेका हुन् । गुठीको अरु जग्गा कुन अवस्थामा छ भन्नेबारे आफूलाई थाहा नभएको गिरीले बताए । मालपोत कार्यालयका अनुसार गुठीको जग्गा व्यक्तिले रजिस्ट्रेसन गराएपछि २०४३ सालमा मुद्दा परेको थियो । मालपोतले मुद्दाको फैसला २०४७ सालमा गरेको थियो । फैसलापछि मालपोतले जग्गा फिर्ता गराउने आदेश दिएको थियो । यसबारे जिल्ला प्रशासनमा पटकपटक उजुरी आए पनि कारबाही हुन नसकेको महन्तगिरीले बताए ।

प्रकाशित : मंसिर २४, २०७६ ११:४३
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

अधिकांश कैदीमा छालाको रोग

कान्तिपुर संवाददाता

विराटनगर — क्षमताभन्दा चार गुणा बढी कैदी राखिएको विराटनगरस्थित मोरङ कारागारका अधिकांश बन्दी अस्वस्थ छन् । धेरैजसोलाई छालाको रोग र डेढ सयभन्दा बढीलाई आँखाको समस्या देखिएको छ । २ सय ५० जना अटाउने क्षमताको कारागारमा ८ सय ३१ पुरुष, ८८ महिला र ७ बालबालिका गरी ९ सय २६ कैदी छन् ।

हालै विराटनगर महानगरपालिका कार्यालयद्वारा कारागारमा आयोजित शिविरमा परीक्षण गरिएका ३ सय ९६ कैदीमध्ये ३ सय ५० मा छाला रोग देखिएको जेलर सुभाषकुमार लामिछानेले बताए । जीउ चिलाउने समस्याले निदाउन समेत नसकेको कैदीहरूले पीडा पोखे ।

‘आलोपालो अस्पताल लगेर जचाउँछन्, कारागारभित्र पनि कहिलेकाँही स्वास्थ्य शिविर हुन्छ,’ कैदी अभिषेक साहले भने, ‘औषधीले निको त हुन्छ,फेरि भइहाल्छ ।’ क्षमताभन्दा बढी कैदीका कारण अस्वस्थकर वातावरण सृजना भएकाले कारागारभित्र निरन्तर स्वास्थ्य शिविर सञ्चालन हुनुपर्ने नाइके सूर्यविक्रम नेपालले सुझाव दिए । कैदीलाई उपचारका लागि नजिकैको कोसी अञ्चल अस्पताल लगिन्छ ।

कारागारभित्रका ९० प्रतिशत कैदीमा दाद र लुतो जस्तो सर्ने रोग रहेको कोसी अञ्चल अस्पतालका छाला तथा यौन रोग विशेषज्ञ डा.असीत घिमिरेले बताए । उनका अनुसार बाँकी कैदीमा शरीरमा आन्तरिक कारणले हुने चिलाउने समस्या छ । छालाको रोगको उपचारमा दुई सातादेखि दुई महिनासम्म लाग्ने उनले बताए ।

‘सर्ने रोग भएकोले बन्दीको पालैपालो उपचार गराएर समस्या समाधान हुन्न,’डा.घिमिरेले भने,‘सबै कैदीको एकै पटक वा सामूहिक उपचार नगरिएसम्म छाला रोगबाट उनीहरू मूक्त हुँदैनन् ।’ अस्पतालमा सातापिच्छै उपचारका लागि ल्याइने औषत १५ जनामध्ये अधिकांश छालाका रोगी भएको उनले बताए । कारागारको एउटा बेडमा ४ जना सुत्छन् । उनीहरूले एउटै तोलिया, साबुन प्रयोग गर्ने हुनाले सहजै छाला रोग सर्ने गरेको डा.घिमिरेले बताए ।

कारागारले कोसी अस्पताल र जिल्ला प्रशासन कार्यालयलाई पत्र लेखेर सबै बन्दीको एक साथ उपचार सुरु गराउनकालागि पहल गर्नुपर्ने उनले सुझाव दिए । ‘एक वर्ष अघि पनि कारागारमा शिविर गर्दा यहि समस्या देखिएको थियो,’ डा.घिमिरेले भने, ‘त्यति बेला पनि सामूहिक उपचार गर्नुपर्ने सुझाव दिएको थिएँ ।’ कारागारसँग प्रशस्त बजेट नभएकोले कैदीलाई स्वास्थ्य जाँच पछि औषधी र चस्मासमेत उपलब्ध गराइ दिने अनुरोधकासाथ सरोकारवाला निकायलाई पत्र पठाउने जेलर लामिछानेले बताए ।

प्रकाशित : मंसिर २४, २०७६ ११:३४
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
×