गौरवका आयोजनासँगै पुल अलपत्र

सगरमाथा लोकमार्गको फोक्सिङटारस्थित सुनकोसीको पुल गत चैतमा सम्पन्न हुनुपर्नेमा हालसम्म आधा मात्रै काम भएको छ
डम्बरसिं राई

(खोटाङ) — सगरमाथा लोकमार्गको फोक्सिङटारस्थित सुनकोसी पुल एक वर्षअघि नै बनिसक्नुपर्ने हो । गौरी पार्वती कन्ट्रक्सनले २०७१ चैतमा चार वर्षभित्र सक्ने गरी करिब १८ करोड लागतमा ठेक्का सकारेको थियो । तर अहिलेसम्म ६० प्रतिशतभन्दा काम हुन सकेको छैन । 

पुलको डिजाइन स्वीकृतिमै समय लागेकाले ढिलो भएको कन्स्ट्रक्सनका अध्यक्ष रामकुमार थापाले बताए । ‘नदेखिने तर महत्वपूर्ण काम सकिएको छ,’ उनले भने, ‘अब आगामी असारसम्म सक्छौं ।’

तोकिएको अवधिमा काम नसकिएर अल्झिएका पुल जिल्लामा अरू पनि थुप्रै छन् । राष्ट्रिय गौरवको आयोजनामा परेका पुलकै प्रगति सन्तोषजनक छैन । आगामी असारमा पूरा हुनुपर्ने उदयपुर र खोटाङ जोड्न धाप्लाङघाटमा निर्माणाधीन पुलमा १३ प्रतिशत मात्र काम भएको छ । करिब २२ करोडको पुलको म्याद २०७७ माघसम्म थप्न पहल भइरहेको स्वच्छन्द निर्माण सेवाका जयराम लामिछानेले बताए ।

मध्यपहाडी सडकको बाझेच्यानडाडाँ–दिक्तेल खण्डमा पर्ने आठ पुलमध्ये चारवटा अलपत्र छन् । भालुखोला, छेपेखोला, मेवाखोला पुलको टेन्डर प्रक्रिया नै बढाइएको छैन । पङुखोलामा टेन्डर भए पनि काम अलपत्र छ । ठेक्का लिएको सिरुवा कन्स्ट्रक्सन ठेक्का लिएपछि बेपत्ता भएको छ । करिब दुई करोड २९ लाख लागतको पुलको काम ४० प्रतिशत मात्र सकिएको मध्यपहाडी डिभिजन प्रमुख विजय चापागाईंले सुनाए ।

यद्यपि आगामी असारभित्र काम सक्ने पहल थालिएको उनले बताए । कालिखोला, साप्सुखोला, लप्सेखोला, दाम्देखोला पुल भने बनिसकेका छन् । यिनको ठेक्का रमण गोल्डेन गुड जेबी कम्पनीले लिएको थियो ।

यही खण्डको भुल्के खोला पुल पनि अलपत्र छ । यहाँको पर्यटकीय र धार्मिक सम्भावनामा असर नपुग्ने गरी बनाउनुपर्ने भएकाले डिजाइन नै भर्खर मात्र सकिएको डिभिजन प्रमुख चापागाईँले सुनाए । उक्त पुलको ठेक्का सगरमाथा घिमिरे निर्माण सेवाले लिएको हो । साकेला गाउँपालिका र दिप्रुङ चुइचुम्मा गाउँपालिकाको बीचमा पर्ने तावाखोलास्थित सडक पुलमा पूर्वाधार विकास विभागको करिब साडे चार करोड लगानी छ । २०७५ वैशाख २१ गते १८ महिनामा सक्ने गरी नेसनल महावीर सिद्धिसाई जेबी कम्पनीलाई ठेक्का दिइएकोमा पूरा हुने अवस्था देखिँदैन । यसबारे सम्वन्धित पक्षको ध्यानाकर्षण गराउँदा समेत अटेरी गरेको साकेला गाउँपालिका अध्यक्ष अर्जुनकुमार खडकाले सुनाए । अब ठेक्का लिने कम्पनीलाई कारबाही प्रक्रियाका लागि सरकारलाई अनुरोध गर्ने उनले बताए ।

पुल निर्माणको पेटी ठेक्का लिएका खोटाङका निर्माण व्यवसायी कर्ण खत्रीले बेलैमा संझौता नहुदा काममा ढिलाई भएको दाबी गरेका छन । पुल नहुँदा जिल्लामा हुने विकास निर्माणका लागि तराईबाट सामग्री ल्याउन समस्या भएको खोटाङ उद्योग वाणिज्य संघका पूर्व अध्यक्ष राजु लयालुले बताए । ठेक्का लिएर योजना अलपत्र छाडिएकाले त्यसले पारेको असरसहित घाटा असुलउपर गर्नुपर्ने उनको भनाइ छ । सडक पुलकै कारण जिल्लाको विकासमा असर परेकाले ठेक्का लिएर काम नगर्नेहरूलाई कारबाही गर्नुपर्ने प्रतिनिधिसभा सदस्य विशाल भट्टराईले बताए ।

प्रकाशित : आश्विन २९, २०७६ १०:०५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

अन्त्येष्टि गर्नै समस्या

कान्तिपुर संवाददाता

विराटनगर — महानगरपालिकाको परोपकार घाटमा एक अधबैंशे र तिन बृद्धले शव वाहनमा एउटा लास लिएर अन्त्येष्टीका लागि लिएर पुगे । उनीहरूले सकिनसकी लासलाई शव वाहनबाट निकालेर चिता बनाउने ठाउँमा पुर्‍याए ।

लास डढाउन प्रयोग गरिने दाउरा बोक्ने मलामी पनि उनीहरूसँग थिएनन् । अर्को चितामा जलिरहेका विराटनगर पिपल चोकका सुभाषचन्द्र दुवेका मलामी रामकुमार बुढाथोकी लगायतले दाउरा बोक्न सघाइदिए । फेरी उनीहरूसँग चिता बनाउने जनशक्तिको अभाव भयो । घाटकै सहयोगी कुमार आचार्यले चिता बनाइदिए । त्यसपछि ती बृद्धहरूले मुस्किलले लासलाई चितामाथि राखे अनि मट्टितेल छर्केर आगो छाडे । त्यसरी जलाइएको लास कुनै बेवारिसेको नभई विगत ६ वर्षदेखि विराटनगर–८ को विराटेश्वर बृद्ध आश्रममा वस्दै आएका ८२ वर्षीय मानबहादुर राईको थियो । यो आश्रममा मृत्यु हुने राईको मात्र होइन । मलामीको अभावमा अन्यको पनि यसरी नै अन्त्यष्टि हुँदै आएको छ ।

आश्रममा अधिकांश ८० वर्ष आसपासका बुढापाका मात्रै छन । उनीहरूको स्वास्थ्य मलामी जान सक्ने अवस्थाको छैन । आश्रमका बृद्धबृद्धाको मृत्यु हुँदा आसपासका स्थानीय मलामी नजाँदा सदगतमा समस्या छ । गएको इतिहास छैन । आश्रमका कर्मचारी दिलीप आचार्यले भने बृद्धबृद्धालाई पालन पोषण गर्नभन्दा उनीहरूको निधनपछि मलामीको अभावमा लासलाई घाट पुर्‍याएर अन्त्येष्टि गर्न गाह्रो पर्दै आएको छ । राईको अन्त्येष्टिका लागि घाटसम्म लैजानका लागि दिलीपसहित आश्रमकै ८४ वर्षिय प्रेम तामाङ, ७८ वर्षिय दिपक राई र ७२ वर्षीय इन्द्र गजमेर जुटे । उनीहरूले ९ सय रुपैयाँ भाडामा शव वहान बोलाएर मुस्किले शवलाई परोपकार घाटमा पुर्‍याएका थिए । प्रहरी प्रशासन, राजनीतिज्ञ लगायत जो कोहीले बेवारिसे अवस्थामा फेलापारेका बृद्धबृद्धालाई पालन पोषणका लागि सिधै यही बृद्धआ श्रममा पुर्‍याउँछन् । आ श्रमले उनीहरूलाई चन्दा र मुठिदानबाट संकलन हुने अन्नले पाल्दै आएको छ । आश्रममा जति नै बृद्धबृद्धा भए पनि पालन पोषणका लागि अहिलेसम्म आवश्यक प्रबन्ध जुट्दै आएको छ । तर जब तिनै बृद्धबृद्धाको निधन हुन्छ । तब आश्रमलाई मलामीको समस्या आइपर्ने गरेको छ । यहाँ मृत्यु हुनेको अन्त्येष्टि गर्न कुनै पनि संघसंस्थाले सहयोग गर्दैनन् ।

राईभन्दा पहिला प्रहरी प्रशासनले पालन पोषणका लागि जिम्मा लगाएका ७८ वर्षिय नरबहादुर भुजेलको मृत्यु हुँदा दुईजना मात्र मलामी थिए । आचार्यले भने कारागारबाट छुटेपछि भुजेल बेवारिसे बनेका रहेछन् । उनलाई आश्रममा प्रहरीले ल्याएर छाडेको थियो । उनको मृत्यु भएपछि आश्रमले प्रहरीलाई खवर गर्‍यो । प्रहरी आएर शवको फोटो खिचेर फर्कियो तर अन्त्येष्टिका लागि सघाएनन् ।

प्रकाशित : आश्विन २९, २०७६ १०:०२
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
×