खोटाङका ३ विमानस्थल अवरुद्ध

कान्तिपुर संवाददाता

खोटाङ — जिल्लाका तीनवटै विमानस्थल अवरुद्ध भएपछि यात्रुले सास्ती बेहोर्नुपरेको छ । दुइटा विमानस्थलमा कालोपत्रे र एउटा विमानस्थलमा पहिरोले क्षति पुर्‍याएपछि हवाईसेवा अवरुद्ध हुँदा यात्रुले सास्ती बेहोर्नुपरेको हो ।

जिल्लामा उपचारको राम्रो प्रबन्ध नहुँदा स्वास्थ्य संस्थाबाट रेफर गरिएका बिरामीलाई अन्यत्र पठाउन समस्या भएको छ । रावाबेसी गाउँपालिकाको लामीडाँडा विमानस्थलमा गत २०७४ साल वैशाखदेखि उडान भएको छैन । वि.सं. २०२८ सालबाट सञ्चालनमा आएको यो विमानस्थलको धावनमार्गमा कालोपत्रेको काम थालेपछि अवरुद्ध भएको हो ।

नेपाल नागरिक उड्डयन प्राधिकरणको करिब छ करोड ७६ लाख ९३ हजार आठ सय रुपैयाँ लागतमा कालोपत्रे थालिएको हो । यो विमानस्थलको काम अहिलेसम्म आधा मात्र सम्पन्न भएको स्टेसन मेनेजर रमेश श्रेष्ठले बताए । वर्ष दिनभित्र सम्पन्न गर्ने गरी काम थालिएको थियो । यो विमानस्थलमा अहिले ग्याबिङ वाल भर्ने, धावनमार्गमा ग्राबेलिङ गर्ने र आसपासमा नाली निर्माणको काम मात्र भएको छ । विमानस्थल कालोपत्रेको जिम्मा वाईएनएस, एसएपी र सूर्य कन्स्ट्रक्सन प्रालिले साझेदारीमा लिएको हो ।

जिल्लाको दक्षिणी क्षेत्र खोटेहाङ गाउँपालिकाको थामखर्क विमानस्थल पनि दुई वर्षदेखि अवरुद्ध भएको छ । कालोपत्रेको काम सुरु भएपछि उक्त विमानस्थल अवरुद्ध भएको हो । उडान सुरु भएको १८ वर्षपछि कालोपत्रेको काम थालिएको छ । उक्त विमानस्थल रौता कन्स्ट्रक्सन प्रालिले जिम्मा लिएको छ ।

२०७३ साल माघदेखि सुरु गरेर २०७५ साल असार मसान्तसम्ममा सम्पन्न गर्ने गरी सम्झौता गरिएको विमानस्थलको काम अहिले ७५ प्रतिशत मात्र काम सकिएको नेपाल नागरिक उड्डयन प्राधिकरणका इन्जिनियर रत्न श्रेष्ठले बताए । नेपाल नागरिक उड्डयन प्राधिकरणको ९ करोड ३८ लाख ६८ हजार सात सय रुपैयाँ लागतमा उक्त विमानस्थलको धावनमार्ग कालोपत्रे गर्न सुरु गरिएको हो ।

दिक्तेल रुपाकोट मझुवागढी नगरपालिकाको व्यापारिक केन्द्र दिक्तेल बजारको नजिक पर्ने मनमायाा राई खानीडाँडा विमानस्थल गत जेठबाट अवरुद्ध छ । जेठ १ गते दिउँसो परेको भारी वर्षापछि धावनमार्ग माथिबाट बगेको भलबाढीले पहिरो गएपछि विमानस्थल अवरुद्ध भएको हो । बाढीले विमानस्थलको धावनमार्गमुनिको ढल थुनिएपछि माथिबाट बगेको बाढीले दक्षिणी भाग भत्किएको छ ।

प्रकाशित : श्रावण २४, २०७५ ०८:२८
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

मासिँदै बरपीपल चौतारी

कान्तिपुर संवाददाता

धनकुटा — बटुवालाई थकाइ मार्ने अनि गाउँका मान्छे भेला भएर छलफल गर्ने चौतारीहरू अचेल उति देखिंँदैन । भएका मासिन थालेका छन् । नयाँ बन्ने छाँट देखिँदैन ।

धनकुटा ४ स्थित देब्रेबास चौताराको बरपीपल काटिएपछिको अवस्था । तस्बिर : रमेशचन्द्र अधिकारी । कान्तिपुर

नयाँ पुस्ताले संरक्षण नगर्ने र पुराना पुस्ताले रोपेका मासिँदै गएपछि बरपीपलसहितको चौतारो लोप बन्ने खतरामा पुगेको धनकुटा ४ देब्रेबासकी ९५ वर्षीया बत्छलादेवी अधिकारीको भनाइ छ ।

बरपीपल रोपिने तथा चौतारा बनाइने चलन धार्मिक विश्वासले बसेको उनको तर्क छ । ब्रह्मा र विष्णुको प्रतीकको रूप मानेर पूजा गर्ने चलन रहेको अधिकारीले बताइन् । झन्डै शताब्दी उमेर नजिक पुगेकी अधिकारीले आफ्नो पालामा बरपीपल रोपेर विवाह गरिदिने चलन रहेको सुनाइन् ।

‘देवताको रुप मानेर पूजा गर्ने चलन छ,’ उनले भनिन्, ‘तर अब बरपीपल र चौताराहरू मासिँदै गएकाले असाध्यै चिन्ता लागेको छ ।’ बरपीपल रोपेको स्थानमा ढुंगाको कलात्मक चौतारा बनाउने चलन रहेको बताइन् ।

बोटबिरुवा संरक्षणमा लागेको व्यक्ति तथा सरकारी निकायले समेत बरपीपलको संरक्षण गरेको पाइँदैन । जिल्ला वन कार्यालयको हातामा अन्य वनस्पतिका बिरुवा प्रशस्त छन् । तर त्यहाँ पनि बरपीपल संरक्षण गरिएको छैन ।

वन अधिकृत कृष्णप्रसाद बस्तीले यसबारे आफूहरूको ध्यान जान नसकेको स्वीकार गरे । बरपीपलले पर्याप्त अक्सिजन दिने भएकाले पहिलेका पुस्ताले चौतारो बनाएर संरक्षण गर्ने चलन चलाएको उनको तर्क छ । अझ छोटो अवधिमा आम्दानी दिन सक्ने बोटबिरुवातर्फ सर्वसाधारणको आकर्षण बढेसँगै धार्मिक वा सामाजिक उद्देश्यले रोपिने बरपीपल संरक्षण समेत हुन छाडेको उनले बताए ।

‘राज्यले पनि यस्ता वनस्पतिको संरक्षणतर्फ खास चासो दिएको छैन,’ उनले भने, ‘धार्मिक होस् वा वैज्ञानिक दुवै कारणले बरपीपल संरक्षण गरिनुपर्ने वनस्पति हुन् ।’

यस्तै भूसंरक्षण कार्यालय पनि हालसम्म यस्ता वनस्पतिको संरक्षणतर्फ लागेको छैन ।

प्रकाशित : श्रावण २४, २०७५ ०८:२७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्