सडकमार्ग नै उपयुक्त

कान्तिपुर संवाददाता

विकासको सवाल आफैमा राम्रो र स्वागतयोग्य भए पनि सरकारले विकास प्राथमिकताको पहिचान गर्न आवश्यक छ  । अझै सबै जिल्लाका सदरमुकाममा सडक सञ्जालले जोडिएको छैन  ।

जिल्ला र गाउँतिर कच्ची सडकको विजोग छ । कच्ची सडकको जोखिमले कैयौं यात्रुले दुर्घटनामा परी ज्यान गुमाइरहेका छन् । विशेषगरी ग्रामीण भेगका सडकको अवस्था नाजुक छ । कतिपय ठाउँमा सहजै सडक मार्ग जोड्न सक्ने अवस्था भए पनि सडक नभएर पैदल हिँडन बाध्य छन्, जनता । हरेक जिल्लाका गाउँ–गाउँमा सडक विस्तार हुने हो भने गाउँका सुत्केरी वेथाले च्यापेकी नारीको हेलिकप्टरको पर्खाइमा ज्यान जाने थिएन होला । सडक नहुँदा हेलिकप्टर चढ्ने हैसियत नभएका दुर्गमका नागरिकको ज्यान त्यतिकै गइरहेको छ ।
सडक नभएर अहिले पनि खच्चर र हेलिकप्टरले केही जिल्लाका दुर्गम गाउँमा खाद्यान्न ढुवानी गरिराखेका छन् । यदि यस्ता दुर्गम गाउँमा सडक सञ्जालले जोड्ने हो भने सहजै खाद्यान्न लगायतका सामग्री ढुवानीमा सहज हुने र मूल्य पनि सस्तो पर्ने थियो । त्यसैले पहिलो प्राथमिकता सडक विस्तार र बिजुली उत्पादनलाई दिनु आवश्यक छ । पानीको तिर्खा वाइनले मेटिँंदैन । पानीको तिर्खा मेट्न पानी नै चाहिन्छ । ग्रामीण भेगका जनतालाई अहिले सडकमार्गको तिर्खा लोगेको छ । उनीहरूको सडकमार्गको तिर्खा रेलमार्गले नमेटिन सक्छ । त्यसैले सडकमार्गको तिर्खा मेट्न पहिले सडक नै बनाउन आवश्यक छ ।
– गोविन्द विक, बुढानीलकण्ठ नपा–१२, काठमाडौं

प्रकाशित : आश्विन ३०, २०७६ ११:२०
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

खेलमैदान बन्ने भय

कान्तिपुर संवाददाता

मंगलबार प्रकाशित सुजित मैनालीको ‘सडक कि रेल’ पढेंँ  । जुन तियानमेनचोकमा चीन सरकारले नरसंहार गर्‍यो, त्यही चोकमा आफ्नो ७० औं वार्षिकोत्सवको बेला राष्ट्रपति सी चिनफिङले हुंकार गरे ः ‘अब कुनै पनि शक्तिले हामीलाई रोक्न सक्दैन  ।

उनको हुंकार सही छ । उन्नाइसौं र बीसौं शताब्दीलाई बेलायत र अमेरिकाले कव्जा गरे । एक्काइसौं शताब्दीलाई चीनले कव्जा गर्ने पक्का छ । त्यसैको लागि उसले भारतलाई फकाइरहेको छ । भारत फकिन्छ वा फकिँदैन, हेर्न बाँकी छ । फकियो भने राहुल गान्धीले ठीकै भने भन्नुपर्ला । मोदीले ‘मेक इन्डिया’ होइन, ‘मेक चाइना’ बनाइरहेका छन् । पुरानो समयमा नेपालको व्यापार चीनसँग होइन, तिब्बतसँग थियो । तिब्बत एक स्वतन्त्र र सार्वभौम राष्ट्र थियो । भारतमा ससाना राष्ट्र थिए । तिब्बतसँग मतलव थिएन । अंग्रेजले हारे पनि नाथुलाबाट आफ्नो मतलव पूरा गरेरै छाडे । अहिले चीन त्यसमार्फत पनि भारत पुग्न सक्थ्यो । तर उसले नेपाललाई प्राथमिकता दियो । यही नेपालको शौभाग्य हो । सीले नेपाललाई पुल होइन, भूजडित बनाउने गहिरो कुरा गरेका छन् । पुलको मतलव पार गराउने साधनमात्र हो । बढी भारी भए भत्कान पनि सक्छ । भूजडितको मतलव विकाससँग जोडिएर आउँछ । अतः सबै नेपालीको चाहना विकासमात्र होस्, संसारभरिको खेल मैदानचाहिँ नबनोस् भन्ने हो ।
– डा.शिवशंकर यादव, छपकैया, वीरगन्ज

प्रकाशित : आश्विन ३०, २०७६ ११:१९
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT