पेट्रोल छर्केर आगो लगाउँदा दुई वर्षे छोराको मृत्यु, श्रीमती अस्पतालमा- समाचार - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

पेट्रोल छर्केर आगो लगाउँदा दुई वर्षे छोराको मृत्यु, श्रीमती अस्पतालमा

रूपा गहतराज

नेपालगन्ज — बाँकेको कोहलपुर–२, शक्तिनगरका भानुभक्त विकले छोरा र श्रीमतीलाई पेट्रोल छर्केर आगो लगाउँदा छोराको मृत्यु भएको छ । श्रीमती सिकिस्त भएर अस्पताल भर्ना भएकी छन् ।

विकले श्रीमती गंगा र दुई वर्षे छोरा प्रिन्सलाई आइतबार आगो लगाएका हुन् । प्रिन्सको उपचारका क्रममा सोमबार बिहान भेरी अस्पताल नेपालगन्जमा मृत्यु भएको हो ।

गंगाको घाँटीदेखि कम्मरसम्मको भाग जलेको छ । जलेर गम्भीर घाइते भएका आमाछोरालाई उपचारका लागि नेपालगन्ज मेडिकल कलेज शिक्षण अस्पताल कोहलपुर लगिएको थियो । तर, त्यहाँ उपचार सम्भव नभएपछि उनीहरूलाई नेपालगन्जस्थित भेरी अस्पताल रेफर गरिएको हो । गंगाको अस्पतालको आईसीयूमा उपचार चलिरहेको छ ।

‘छोरी त आधा जलेर धन्न बाँची तर नातिलाई बचाउन सकिएन,’ गंगाका पिता मनी विकले भने ।

पत्नी र छोरालाई आगो लगाएर भागेका भानुभक्तलाई प्रहरीले आइतबार राति नै पक्राउ गरिसकेको छ । भारततर्फ प्रवेश गर्न लागेका उनलाई जमुनाहा नाका नजिकैबाट पक्राउ गरिएको इलाका प्रहरी कार्यालय कोहलपुरका डीएसपी ऐनबहादुर मल्लले बताए । विकलाई कोहलपुर ल्याएर घटनाबारे थप अनुसन्धान भइरहेको प्रहरी नायब उपरीक्षक मल्लले बताए । ‘पति–पत्नीको झगडाले उग्र रूप लिँदा यो घटना भएको देखिन्छ, पीडा लुकाउँदै जाने र प्रहरीसँग नपुग्ने समस्याले ठूलो घटना भयो,’ उनले भने, ‘प्रारम्भिक अनुसन्धानबाट परपुरुषसँगको शंकाले यो घटना भएको देखिएको छ ।’

एक वर्षदेखि पति–पत्नीबीच झगडा भइरहँदा पनि छोरीले आफूहरूलाई कुनै जानकारी नदिएको पिता मनीले बताए । ‘कुट्ने, पिट्ने त एक वर्षदेखि चलिरहेको रहेछ । बुबाआमाले दुःख मान्नुहुन्छ भनेर छोरीले यो कुरा कहिल्यै बताइनन्,’ उनले भने, ‘धामीझाँक्रीले छोरीसँग धेरै केटा लागेको बताएपछि ज्वाइँले शंका गरी जलाउने योजना बनाएका रहेछन् । ज्वाइँको अन्धविश्वासका कारण नाति गुमायौं ।’

३० वर्षीय भानुभक्त भारतमा बसेर व्यापार गर्दै आएका थिए । जाडो याममा उनले कोहलपुरमै गलैंचादेखि सिरकको व्यापार गर्थे । केही समयदेखि भारतमा थिए । गंगा भने २ छोरी र २ छोरा लिएर घरमै बसेकी थिइन् । माइतीले बन्दोबस्त मिलाइदिएपछि गंगाको परिवार कोहलपुरमा घर बनाएर बसेको थियो ।

प्रकाशित : माघ १७, २०७९ ०७:४१
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

ज्येष्ठ र अशक्तलाई घरमै उपचार

रूपा गहतराज

नेपालगन्ज — बाँकेको खजुरा गाउँपालिका–४ बि गाउँकी ७२ वर्षीया सुशीला थापालाई प्रेसर अनि सुगरको समस्या छ । उनलाई बेलाबेला उपचारका लागि अस्पताल जानुपर्ने हुन्छ । रिक्सा अनि गाडी चढेर उपचार गर्न नेपालगन्ज पुग्नुपर्छ । तर, उनको यो समस्या अहिले हटेको छ ।

उनको सुगर अनि प्रेसर जाँच्न घरमै स्वास्थ्यकर्मी आइपुग्छन् । ‘बिरामी मान्छे हिंड्न पनि समस्या, गाडी–घोडा चढ्न पनि सकस,’ उनले भनिन्, ‘घरमै डाक्टर पाएपछि दुई–चार पैसा पनि जोगियो, बुढाबुढीलाई ज्यादै आनन्द भएको छ ।’

उनलाई मात्र होइन, खजुरा गाउँपालिकाका ज्येष्ठ नागरिक ७७ वर्षीय खेमबहादुर खत्रीलाई पनि सुगर र प्रेसर जाँच गर्न अस्पताल जानुपर्ने समस्या टरेको छ । ‘गाह्रो–साह्रो परेका बेला घरमै उपचार हुन्छ । प्रेसर घटेको बढेको पनि समयमै थाहा हुन थालेको छ,’ उनले भने, ‘बुढाबुढी भएपछि त्यसै समस्या, कहिलेकाहीं अस्पताल लैजाने मान्छे पनि हुँदैनन् । नानीबाबुहरू घरघरै आएर उपचार गरेर गुन लगाएका छन् ।’

खजुरा–४ का जगदीश परियार केही समयअघि प्रेसर बढेर समयमा उपचार गर्न नपाउँदा अपाहिज भएका छन् । उनलाई अस्पताल जान पनि सकस छ । ४७ वर्षीय उनलाई हिंडडुल गर्न अरूको सहारा

चाहिन्छ । एकातिर पैसाको अभावमा उनी नियमित उपचार पनि गराउन सक्ने अवस्थामा छैनन् । ‘हामीजस्ता अशक्तलाई घरमै आएर उपचार गरिदिंदा बरदान मिलेजस्तो भएको छ,’ उनले भने,

‘बुढाबुढीलाई कमसेकम परिवारले त हेर्छन् । अशक्त र अपांगता भएका हामीजस्तालाई बाँच्न साह्रै गाह्रो छ ।’

पालिकाभरिका ज्येष्ठ तथा अशक्त नागरिकलाई घरघरमै पुगेर स्वास्थ्य सुविधा उपलब्ध गराउन पालिकाले अभियानकै रूपमा यो कार्यक्रम पुस १५ गतेबाट सुरु गरेको हो । ज्येष्ठ नागरिकसँग अध्यक्ष कार्यक्रममा पालिकाभरिका ६८ वर्षमाथिका ज्येष्ठ र अशक्त नागरिकलाई घरमै पुगेर स्वास्थ्य सेवा दिन सुरु गरिएको हो । यस आर्थिक वर्षमा १८ लाख ८ हजार रुपैयाँ छुट्याइएको छ । पालिकाले चार जना स्वास्थ्यकर्मी भर्ना गरेर एउटा वडामा दुई जना स्वास्थ्यकर्मी खटाएर स्वास्थ्य जाँचको व्यवस्था मिलाएको छ ।

८ वडा रहेको पालिकामा प्रत्येक स्वास्थ्यकर्मीले दुईवटा वडामा मासिक रूपमा ज्येष्ठ तथा अशक्त नागरिकको घरमा पुगेर स्वास्थ्य जाँच गर्छन् । एक जना स्टाफ नर्स, अहेब, अनमि, हेल्थ असिस्टेन गाउँपालिकाले खटाएको छ । उनीहरूलाई स्वास्थ्य जाँचका लागि चाहिने मेडिकल सामग्री पनि गाउँपालिकाले उपलब्ध गराएको छ । ‘धेरैजसो ज्येष्ठ नागरिक स्वास्थ्य जाँचका लागि अस्पताल नै नजाने गरेको पनि पाइयो,’ अनमि मनीषा थापाले भनिन्, ‘चिकित्सकले निदान गरेर लेखिदिएको प्रेसर र सुगरको औषधि पनि सकेसम्म उपलब्ध गराउँछौं ।’

एक जना स्वास्थ्यकर्मीले कम्तीमा मासिक रूपमा ५ सय बिरामीलाई चेकजाँच गर्नुपर्छ । धेरैजसो ज्येष्ठ नागरिकमा प्रेसर र सुगरको समस्या नै बढी देखिएको छ । ‘अशक्त तथा अपांगता भएका नागरिकमा भने अरू पनि समस्या पाएका छौं,’ स्वास्थ्यकर्मी पार्वती विकले भनिन्, ‘कुनै जटिल समस्या भए चिकित्सकलाई रेफर गर्छौं । चिकित्सकको व्यवस्थापन पनि गर्छौं ।’

यस्तै गाउँपालिकामा रहेका दीर्घरोगीसँग पालिका अध्यक्ष उत्तरदायी कार्यक्रमअन्तर्गत २० हजार रुपैयाँसम्म उपचारका लागि सहयोग दिने कार्यविधि बनाइएको स्वास्थ्य शाखा प्रमुख दीपक ढकालले बताए । जसका लागि यस आर्थिक वर्षमा १० लाख बजेट छुट्याइएको छ । ‘विशेष गरी ज्येष्ठ नागरीकप्रति गाउँपालिकालाई उत्तरदायी बनाउन यो खालको कार्यक्रम ल्याएका हौं,’ स्वास्थ्य शाखा प्रमुख ढकालले भने, ‘अशक्त, आफन्त र सन्तान नभएका र आफैं अस्पताल जान नसक्ने ज्येष्ठ नागरिकलाई यसले सजिलो र सहज बनाएको छ ।’ पालिकाभरि २ हजार ४ सय ज्येष्ठ नागरिकले यो सेवा पाउनेछन् ।

‘आफ्ना परिवार र सन्तानका लागि बाँचेका अभिभावकलाई बुढेसकालमा नजिकको सरकारले हेर्नुपर्ने दायित्व हो,’ गाउँपालिका अध्यक्ष डम्बर विकले भने, ‘आउँदा दिनमा उहाँहरूको आवश्यकता हेरेर कोष बढाउने छौं ।’ यस्ता कार्यक्रमले ज्येष्ठ र अशक्त नागरिकको मनोबल बढेको स्थानीय नरेन्द्र ददेले सुनाए । ‘कोही नहुनेका लागि गाउँपालिका छ भन्ने आशा पलाएको छ,’ उनले भने ।

प्रकाशित : माघ १, २०७९ ११:२०
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×