वेश्या- कोसेली - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

वेश्या

अस्मिता बादी

विवशतामा उत्रिएको मेरो चोली
वीर्य र रगतमा लतपतिएको फरिया
स्तनमा गाडिएका दाँतका नीला डामहरू
पुजारीले यौवनको हवस गरेको मेरो योनि
तड्पिएको त्यो रात
अनि त्यही रात मुटुमा पसेको चिसो अपमान
अनि अपमानमै जलेको मेरो अस्तित्व
यी सबै त प्रमाण हुन्
म वेश्या हुनुका ।

पुजारी

लामा

पादरी

गुरू

शिष्य

यी सबै पुरूषको गन्ध र स्पर्शसँग वाकिफ छु म

उनीहरू हरेक रात मभित्र होमिन आउँछन्

र, डुबिरहन्छन् आफ्नो हवसको समुद्रभित्र

उनीहरू डुबिरहँदा,

कालो गाजलको बाँध फुटाई

आँसुहरू गालामा उत्रिएझैं

म बाध्यताको सतहमा उत्रिरहन्छु ।


दिनौंदेखि नबलेको चिसो चुल्हो

औषधि नपाएर थला परेकी आमा

लाचारीले फाटेको ढाका मिलाउँदै

सिँढीमा टुसुक्क बसेको बूढो शरीर

आगेनोसँग सम्बन्धविच्छेद गरेको रित्तो ताउली

छिमेकीले नपत्याएको ऋण

मेलापात नचल्ने मेरो अछुत शरीर

यी सबै त कारक हुन्

म वेश्या हुनुको ।


शरीर बेचेर किनेको औषधिले

म निभेर बलेको चुलोले

म रित्तिएर भरिएको ताउली आदिले

मलाई वेश्या भनेनन्

तर, त्यो पुजारी

जो रातमा मेरो योनिको पूजा गर्छ

व्यभिचार र कामवासनाको शिक्षा दिने पादरी

जो घण्टौं मेरो स्तनमा झुन्डिएर जान्छ

मान–मर्यादाको पाठ सिक्ने र सिकाउनेहरू

मलाई काँच्चै निलेर जान्छन् ।


र, एक वेश्या बनाएर जान्छन्

हरेक रात रहरले वेश्याकहाँ आउनेहरू

पुरूष नै रहे, पुजारी–पादरी नै रहे

न पुजारीको पद फेरियो, न पादरीको ।


तर, म पूरै फेरिएँ

एउटा नामबाट बदनाममा

नारीबाट वेश्यामा ।


अब फेरि म

कसैकी प्रेमिका बन्न सक्दिनँ

न आमा, दिदी, बहिनी वा छोरी

अब केही हुन सक्दिनँ

म बाध्यतामा वेश्या बनिरहेँ


रहरले पनि पुरूषलाई वेश्या हुन दिएन

तर, बाध्यताले मलाई नारी हुन दिएन

अब लाग्छ, रहरलाई होइन

बाध्यतालाई वेश्या भनिने रैछ ।

प्रकाशित : आश्विन २३, २०७८ १३:३५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

एउटा निरीह देश

मीनबहादुर विष्ट

होइन, ककसका छौंडा हुन् यी कोही चढेका छन् मेरो घरको छानामा कोही बुइगलमा कोही बैठककोठामा 

कोही बार्दलीमा

कोही करेसामा

भान्सामा, बेडरूममा

बगैंचामा, आँगनमा

ममाथि राज गरेजस्तो

कोही भर्‍याङ उक्लिरहेछन्

कोही भर्‍याङ ओर्लिरहेछन्

होइन, ककसका छौंडा हुन् यी ।

***

होइन, ककसका छौंडा हुन् यी

यी विकासका कुरा गर्छन्

शान्तिका कुरा गर्छन्

अधिकारका कुरा गर्छन्

नागरिकताका कुरा गर्छन्

व्यापारका कुरा गर्छन्

विज्ञान र प्रविधिका कुरा गर्छन्

धर्मका कुरा गर्छन्

समृद्धिका कुरा गर्छन्

शब्दहरूको चटक देखाउँदै

चढिरहेछन् मेरो घरको छानामा

होइन, ककसका छौंडा खेलिरहेछन् मेरो घरको भान्सामा

बेडरूममा

देउता थापेर राखेको पूजाकोठामा

निर्धक्क

मानौं मेरो घर कुनै उपनिवेशजस्तो ।


***

होइन, ककसका छौंडा हुन् यी

जसले मेरो घरमा आगो सल्काएका छन्

जसले मेरो घरलाई घाइते र क्षतविक्षत बनाएका छन्

जगै हल्लिने गरी

जसले मेरो घरलाई कमजोर बनाएका छन्

घरी भुइँ तला त घरी माथिल्लो तल्ला

अपदस्थ गरेर मलाई

ममाथि हुकुम गरिरहेजस्तो

नांगो नाच देखाउँदै

मलाई लज्जित तुल्याएका छन्

होइन, ककसका छौंडा हुन् यी ।


***

होइन, ककसका छौंडा चढिरहेछन् मेरो शिरमाथि

र मेरो शिर निहुरेको छ

होइन, ककसका छौंडा चढिरहेछन् मेरो घरको छानामाथि

र मेरो घरको छाना चुहिएको छ

यो मेरो घर हुन सक्दैन

यो मेरो देश हुन सक्दैन ।

ल ल ल

होइन, कहाँ गए यो घर रूङ्न बसेकाहरू

होइन, कहाँ गए यो देश रूङ्न बसेकाहरू ।

प्रकाशित : आश्विन २३, २०७८ १३:५५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×