गाउँ फर्केको मान्छे - कोसेली - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

गाउँ फर्केको मान्छे 

फूलमान वल

वर्षौंपछि– 
यादहरुको बिस्कुन टिप्दै 
गाउँ फर्केको छु म 
र, यतिबेला 
याङफेल लेकमा उभिएर 
सोचमग्न–सोचमग्न 
टोलाइरहेछु । 

...


बोकेर झोलाभरि कटमिरो सपना

तिर्खाहरुको क्षितिज चुम्न

समयको हात्तीछाप चप्पल पड्काउँदै कुनै दिन

यही बाटो सहर पसेको म,

गाउँ फर्किनै पो ढिलो गरेछु

म आउनुअघि नै

गाउँ पसिसकेको रहेछ

–कोकाकोला,

–डिउका हरिया बोतल

–र, तयारी चाउचाउ

समृद्धिको सप्तरंगी घोडा चढेर,

बादलपारि हराइजाने प्रवासी यादहरुमा अचेल

दिउँसै रक्सी पिउँदोरहेछ मेरो गाउँ

मनी ट्रान्सफरका बुथहरुमा लाइन लागेर,

ढुन्मुनिँदै साँझपख

घर फर्किँदो रहेछ मेरो गाउँ ।

...

हो, म त ढिलै फर्केछु गाउँमा

म आउनुअघि नै

गाउँ पसिसकेको रहेछ सिंहदरबार

सिंहदरबारसँगै

गाउँ पसिसकेको रहेछ

–बहुराष्ट्रिय कम्पनी र ठेकेदार

–जेसीभी, डोजर र जग्गा दलाल

सबभन्दा ठूलो कुरो त

म आउनुअघि नै

गाउँ पसिसकेको रहेछ ‘विकास’

विकास नै पसेपछि–

किन चाहियो र चराहरुले बाँसुरी बजाउने नाथे जंगल ?

किन चाहियो र मायालु बतास डुल्ने हरिया डाँडाकाँडा ?

धपाउँदै आली, सुर्कां र गराहरुबाट गीतजस्ता गौंथलीहरु

बनिसकेछ चारैतिर धूलाम्य मैदान

ठडिएछन् सबैतिर– करङजस्ता मल्टिनेसनल हाउजिङ

...

वर्षौंपछि–

यादहरुको बिस्कुन टिप्दै

गाउँ फर्केको छु म

र, यतिबेला

याङफेल लेकमा उभिएर

सोचमग्न–सोचमग्न टोलाइरहेछु

साँच्चि,

मैले गाउँ छोड्ने बेला

‘छिट्टै फर्की आऊ है’ भन्दै

क्षितिजभरि पर्खाइको जेसुम नजर बिछ्याइबस्ने

ती सज्जन गाउँलेहरु

चराहरुले झैं गुँड छाडेर

कता बसाइँ सरेछन् हँ ?

प्रकाशित : जेष्ठ २९, २०७८ १४:१२
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

कचुर

सुष्मा रानाहँमा

गर्नू बिजुवाको टुङ्गोराख्नू घरमा चिन्ताराखेर एक मुठी अक्षताहेराउनू जोखना परदेशीको समेत ।

यारी तर्दै गर्दा रिसिया गाउँदै

ट्याम्के चढ्दै गर्दा सोध्नू नछुङलाई

खबर परदेशीको समेत ।

काट्दा काट्दै कचुर

उल्टिन पनि सक्छ, सुल्टिन पनि सक्छ

बिन्ती छ, नरूनू विरह गालेर ।


वबबु र वाछेर, फुर्के र लिसो

चोखो होस् सङ्लो साप्सुजस्तै

घरी नै घरी

तकायो, केन्छेरूवाहरुले जस्तै सुन्नू

तर, नरूनू विरह गालेर

फरक आउला पार्सल यो पालि सधैंभन्दा

उघार्नू बाकस

हटाउनू कफन र छोइदिनू अन्तिम पटक ।

बुझाइदिनू नबुझेको मन

सम्हाल्नू आफूलाई

बिन्ती छ

नहान्नू सेंहा

नखेद्नू सिकारी भनेर

चुलामा बस्ने पनि भाग्य छैन भने

बरू, लागिदिउँला बाटो आफैं ।

नोट : (यारी = धामीले मन्त्रमा हिँड्ने बाटो । रिसिया = आत्माहरूसँगको संवाद । कचुर = संकेत । वाछेर = जाँडको छोक्रा । तकायो = धामीको विशेष सहयोगी । केन्छेरुवा = धामीको कार्यकर्ता । सेंहा = कुल/चुलामा बस्न नपाउने मृतात्मा ।)

प्रकाशित : जेष्ठ २९, २०७८ १३:०८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×