सन्चै छ तिमीलाई ?- कोसेली - कान्तिपुर समाचार

सन्चै छ तिमीलाई ?

विमला तुम्खेवा

जीवन –
जे सोच्यो त्यसको विपरीत रहेछ
हिँड्दिन भनेको यो बाटो हिँडिरहेछु
जसले मेरा दुःखका कथाहरुलाई यो बाटोजस्तै लामो बनायो ।

कस्तो होला तिमीलाई कल्पना गरें

आज म तिम्रै घरछेउको बाटो भएर आएँ

हाम्रो स्मृतिहरुले नमीठो गरी गाँज्यो

भित्र कतै दुखेजस्तो भयो ।


यति धेरै दुखिरहने सम्झना उहिले सकिजानुपर्थ्यो

जसरी तिमीले छोड्यौ ती तमाम कुरा

ती एकान्त लामा बाटाहरु

यी आँखाहरु जसलाई पढेर कतिपल्ट हामीले आफैंलाई भेट्टाएका थियौं ।


अझै सम्झना छ

म,

त्यो दिन मुस्कुराएर सर्माएको तिमीले छिनमै थाहा पाएका थियौ

तिमीले बिर्सियाै नि ती स्मृतिहरुलाई ?

हो,

म सँगालेर राख्नेछु ती सबै ।


चिसो सिरेटोसँगै हिमाल हेरेर एकान्त त्यो चौतारामा बसेथ्यौं

सायद,

आफूले भोगी ल्याएको विगतलाई सम्झिएर

अनायासै एकअर्कालाई हेरेर रोएथ्यौं

कारण केही थिएन आँसु नै झर्नुपर्ने

हामी त्यसरी उदास उदास हुनुपर्ने

हामी त प्रेममा लिन थियौं र पूर्ण थियौं ।

आशा छ–

कुनै अखबारमा छापिनेछन् यी शब्दहरु

तिमीले त्यो बेला पढ्नेछौ र सम्झनेछौ मलाई

तिमी सन्चै छौ होला र आफ्नो जीवनमा खुसी


म,

वर्षौंपछि तिम्रो घरको बाटो भएर आएँ

सायद यसो हुनु पनि मैले नसोचेको जीवनको सुन्दर जोग हो ।

प्रकाशित : जेष्ठ ८, २०७८ ११:३७
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

कर्पोरेट लोकतन्त्रमा भुनभुनाइरहेको सत्ता !

विमला तुम्खेवा

सुन्नुहोस्,धर्मका ठेकेदारहरू समाजका भद्रभलाद्मी देशको संविधान निर्माताहरू छोरा चाहने तमाम बाउहरूसबै सबैलाई एउटा प्रश्न !

झरेर कहिल्यै नसकिने आँसुझैं यो दुःखको चाङ

आकाशतिर फर्किएर दाउराको हारझैं उभिएको छ

जो कतिबिघ्न अत्यासलाग्दो छ

सबै सबैको हिसाब चाहियो सबै सबैको कारण चाहियो ।


त्यो

दुर्घटनामा परेकी स्वास्नी मान्छेलाई सोध्नुहोला

बलात्कारपछि पलपल मरेर बाँच्नुको उदासीनता

सोध्नुहोला समाजको भालाले घोपेजस्तो अचाक्ली दुख्ने शब्दहरू

सरकार !

आफ्नै बाउबाट बलात्कृत

आमाको काखमा लडिरहेकी दूधे बालिकाको लास

योनीबाट बगिरहेको रगतको आहाल

तपाईंको कानुनलाई कुरीकुरी गररिहेको

उसको मृत शरीर कति शान्त छ कति ध्यानमग्न छ ।


प्रशासनको उजुरीपेटीमा पेन्डिङ निवेदन

अदालतको कुनै माकुरा लागेको पुरानो कोठामा

थन्किएको मुद्दाको फायल मैले बाँचेको समाज हो ।


सिंहदरबारअघि

सधैं सडकपेटीमा बसेर कराइरहने

बहुलाई आइमाईको शरीरबाट

निस्किएको वीर्यको दुर्घन्ध कतिबिघ्न गनाएको

इतिहासको सबभन्दा बदनाम यो रातको भोलिपल्ट

त्यो,

बहुलाई आइमाईको लास सडकको किनारमा भेटिएको थियो ।


सरकार ,

उसलाई तपाईंकै पार्टीको नेताले बलात्कार र हत्या गरेको हो !


हरेक दिन,

अखबारमा आउने आङै सिरिंग हुने

समाचारहरूले हृदय कामेर आउँछ

त्यो,

कक्षा सातमा पढ्ने बालिकाको बलात्कार आफ्नै बाजेले गरेको थियो

त्यो बोली नआउने महिलाको बलात्कार

मन्दिरको पुजारीले गरेको थियो

स्तनभरि चिथोरिएका घाउका दागहरू

लुछिएको कपाल र रगत लतपतिएको मृत शरीर

जसमा कति डरलाग्दो गरी गनाइरहेछ मानवता ।


मार्क्सवादका कुरा गर्ने

समाजवादको कुरा गर्ने

लोकतन्त्रको कुरा गर्ने

समानताको व्याख्या गर्ने सम्पूर्णलाई एउटा प्रश्न ?

छिः

त्यो कोटको गलामा

कस्तरी बेप्रवाह लिबिस्टिक लतपतिएको

छिः

हजुरको अनुहारमा

कस्तोबिघ्न अश्लीनता आफैं सर्माएको ।


सुन !

छोरा चाहने धर्मका गुरुहरू

छोरा चाहने समाजका लोग्नेमान्छेहरू

छोरा चाहने संस्कारका दासहरू

जुन दिन धर्म, संस्कार, कानुन कोरियो

यो पृथ्वीको सभ्यताको कालो इतिहास त्यही दिन कोरिएको हो

मेरो देशमा सरकार भन्नु लोग्नेमान्छे हो ।

प्रकाशित : कार्तिक २९, २०७७ १३:५५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×