गलबन्दी- कोसेली - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

गलबन्दी

नीर शाह

उसले बिहानै खाजा बनाइसकेकी रहिछ । खाजालाई एउटा कपडामा पोको पारेर उसले मलाई दिई । म पँधेरोबाट मुख धोएर कुल्ला गरेर भर्खरै घरभित्र पसेको थिएँ ।

‘सुनखानी गाउँ पुग्न छिटोछिटो हिँड्दा नि चार घण्टा जति लाग्छ, बाटो राम्रो छैन । साँझ पर्नुअगाडि नै पुग्दा राम्रो हुन्छ,’ उसले मायालु स्वरमा भनी ।

मैले हुन्छको भावमा टाउको हल्लाएँ ।

‘बाटामा भोक लागेसि सेल र चिउरा खानु अलिकति सखर पनि राखिदिएकी छु ।’

आज अचानक मैले त्यस महिलाको अनुहारमा आफ्नो आमाको मुहार देखें । मैले त उसलाई चिनेको २४ घण्टा पनि भएको छैन, के विधि आफ्नैजस्तो गरेर माया गरेकी ! मैले उसको खुट्टा छोएर ढोगें । मनमनै भनें, ‘धन्य छौ आमा ।’

त्यसपछि उसलाई मैले घाँटीमा बेरेको गलबन्दी झिकेर दिएँ र भनें, ‘खै तपाईंको छोरालाई भेट्न पाइएन, मेरोतर्फबाट यो गलबन्दी उपहार दिनुहोला ।’

उसले मलाई एकनास हेरिरही, कताकता उसको आँखामा आँसु टिलपिलाएको मैले देखें । मैले अनायासै भनें, ‘हस् त म जान्छु ।’

अनि म बाटो लागें ।

बाटोभरि मैले हिजोको दिन सम्झें ।

हिजो यो गाउँ आइपुग्दा, राति अबेर भइसकेकाले म यही घरको तरकारीबारीनेरको सानो इनारमा अडेस लगाएर बसेको थिएँ । चिसो थियो, म जाडोले कापिरहेको थिएँ । एउटी साठी वर्ष जतिकी वृद्धा ‘को रामेश्वर हो ?’ भन्दै बाहिर निस्की । मैले ‘म रामेश्वर हैन, सुनखानी गाउँ जान हिँडेको रात परिसकेकाले यहीं बिसाएको’ भने । वृद्धाले भित्र आउन भनी, तातो भात र गुन्द्रुकको तरकारी खान दिई । चुलो नजिकै एउटा गुन्द्री बिछ्याइदिई र ‘यहीं सुत’ भनी ।

यति गरुन्जेल उसले मलाई रामेश्वरबारे सबै बताई । रामेश्वर उसको एउटै छोरो ! रक्सीको मातले चुर भएर हिँड्ने, कुलतमा लागेको ! बाउ बितेपछि कति दुःख गरेर उसले रामेश्वरलाई हुर्काई, तर ऊ खराब गाउँलेको संगतमा पर्‍यो र बिग्रियो । अस्ति राति रामेश्वरले आफ्नै आमालाई अमखोराले हान्यो र मनपरि गाली गर्‍यो, पैसा दिएन भनेर । त्यसपछि ऊ घरबाट गएको आजसम्म फर्केको छैन ।

सोच्दासोच्दै म निकै तल आइपुगिसकेको रहेछु ।

छेउबाटै बगिरहेको कुलो ! कुलोनिर बसें र खाजा खान थालें ।

परबाट एक हूल मान्छे र सिपाहीहरू (पुलिसको बर्दी लगाएको) एक जनालाई हत्कडी लगाएर डोर्‍याउँदै छिटोछिटो म भएतिरै आउँदै थिए । के भएको रहेछ ! मेरो मनमा खुलदुली जाग्यो । हूल नजिक पुगेपछि मैले एक जना अधबैंसेलाई सोधें, ‘के भएको, त्यो हत्कडीले बाँधेको मान्छे को हो ?’

अधबैंसेले भन्यो, ‘यसले आफ्नै आमालाई बन्चरोले हानेर मारेछ, गाउँलेले समातेर पुलिसलाई बुझाएछन्, सदरमुकाम लैजान लागेको ।’

मैले मनमनै सोचें— कस्तो निर्दयी मान्छे आफ्नै आमालाई मार्ने ! हूल मलाई त्यहीं छाडेर अगाडि बढ्यो । मैले हत्कडी लगाएको मान्छेलाई नियालेर हेरें । उसको गर्धनमा मैले बिहान उपहार दिएको गलबन्दी झुन्डिएको थियो ।

मेरो मुखबाट सानो स्वरमा अनायास एउटा शब्द निस्कियो, ‘रामेश्वर !’

प्रकाशित : वैशाख ४, २०७८ १०:५९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

वारिपारिको पुलिस डर्बी

विनोद भण्डारी

विराटनगर — सीमा वारिपारिका दुई विभागीय पुलिस टोली शनिबार विराट गोल्डकप फुटबल प्रतियोगिताको छैटौं संस्करणको उपाधिका लागि भिड्दै छन् ।

सहिद मैदानमा शनिबार साँझ ७ बजे उपाधि भिडन्तमा उत्रिँदा सशस्त्र प्रहरी बलको एपीएफ जित निकाल्दै विराट गोल्डकपमा पहिलो उपाधि दर्ता गर्ने दाउमा हुनेछ भने भारतको पन्जाब पुलिस पनि नेपाली भूमिमा पहिलो उपाधि हत्याउने लक्ष्यमा रहनेछ ।

एपीएफको यो प्रतियोगितामा दोस्रो फाइनलयात्रा हो । २०७० सालमा एपीएफ फाइनलमा संकटासँग १–० गोलले पराजित हुँदै उपविजेतामा खुम्चिएको थियो । यता पन्जाबको यो प्रतियोगितामा पहिलो सहभागिता हो । दुई महिनाअघि पन्जाब राज्यको लिग विजेता पन्जाब पुलिस सन् १९९५ मा काठमाडौंमा भएको विभागीय स्पर्धामा सहभागी भएको थियो ।

दुई टिमबीच संयोग पनि समान छ । एपीएफ घरमा यस सिजनको दोस्रो उपाधि खोजीमा छ । एपीएफले एक महिनाअघि सिरहाको गोलबजारमा सम्पन्न गोलबजार गोल्डकपमा आयोजकलाई हराउँदै उपाधि जितेको थियो । एपीएफ जनकपुर गोल्डकपमा आर्मीसँग पराजित हुँदै उपविजेतामै खुम्चियो । ठीक त्यस्तै पन्जाब पुलिस पनि विराट गोल्डकपमा सिजनको दोस्रो उपाधि खोज्दै छ ।

पन्जाबले यसै सिजन आफ्नै भूमिमा पन्जाब लिग जितेको छ । एपीएफले विभागीय प्रतिद्वन्द्वी नेपाल पुलिस क्लब र घरेलु टोली विराटनगरलाई पन्छाउँदै उपाधि यात्रा गर्दा पन्जाबले सहिद स्मारक ‘ए’ डिभिजन लिग विजेता मछिन्द्र, गोर्खा ब्वाइज रूपन्देही र यस सिजनको आरा–रारा गोल्डकप विजेता तथा विराट गोल्डकपको पूवविजेता संकटालाई पन्छाउँदै उपाधिका लागि एपीएफसँगको भेट पक्का गरेको हो ।

एपीएफका प्रशिक्षक सुदीप श्रेष्ठ विराट गोल्डकपमा २०७० सालको हार बिर्साउने लक्ष्यमा टिम रहेको बताउँछन् । ‘२०७० सालमा उपविजेतामै सीमित भयौं,’ उनले भने, ‘यसपालि त्यसलाई बिर्सिंदै उपाधि जितेर राजधानी फर्कने लक्ष्यमा छौं ।’

‘पन्जाब राम्रो टिम हो । उसका खेलाडी अग्ला कद र बलियो शारीरिक बनावटका छन्,’ एपीएफका कप्तान सुदीप सिख्राकरले भने, ‘यस्तो टिमविरुद्ध ग्राउन्ड लेभलबाट टेक्निकल र बल पोसेसन दुवैमा रणनीतिका साथ खेल्नेछौं ।’ नेपालमा पहिलो गोल्डकप खेल्न आएको पन्जाब विराट गोल्डकपको उपाधि बोकेरै सीमा नाका पार गर्ने लक्ष्य रहेको प्रशिक्षक हरनेक सिंहको भनाइ छ । शनिबार उपाधिका लागि सहिद मैदानमा पन्जाब टिम उत्रिँदा नियमित कप्तान जगदीप सिंह भने हुने छैनन् ।

‘यो टिमका लागि ठूलो क्षति हो,’ प्रशिक्षक सिंहले भने, ‘नियमित कप्तान गुमाउनुको पीडा बिर्सेर टोलीले आक्रामक खेल पस्कँदै उपाधि र नेपाली दर्शकको मन जित्न प्रयत्न गर्नेछ ।’ प्रशिक्षक सिंहले शनिबार हरजेन्द्र सिंहले कप्तानी भूमिका निभाउने बताए । एपीएफ बलियो टिम भएको उल्लेख गर्दै सिंहले त्यहीअनुसार रणनीति अपनाउने बताए । पन्जाबका डिफेन्डर सर्वजित सिंह पनि घाइते हुँदा टिम अप्ठ्यारोमा रहेको उनको भनाइ थियो ।

पन्जाबका नियमित कप्तान जगदीप बिहीबार संकटाविरुद्धको खेलमा रातो कार्ड पाएका थिए । खेल सकिएलगत्तै संकटाका सहिद स्मार्ट र कप्तान जगदीपबीच घम्साघम्सीको वातावरण सिर्जना भएपछि रेफ्रीले दुवैलाई रातो कार्ड देखाएका थिए ।

‘सेमिफाइनलमा कप्तान जगदीपले पाएको रातो कार्डका बारेमा पुनर्विचार गर्न आयोजकलाई आग्रह गरेका छौं,’ प्रशिक्षक हरनेकले भने, ‘हाम्रा खेलाडीले कुनै गल्ती गरेका छैनन् । भिडियो फुटेज हेरेर आयोजकले रातो कार्डका विषयमा पुनर्विचार गर्नुपर्छ ।’ रात्रिकालीन यो गोल्डकप विजेताले १५ लाख १५ हजार र उपविजेताले ७ लाख ५१ हजार रुपैयाँसहित ट्रफी पाउने आयोजक समितिका संयोजक मनोजविक्रम शाहले बताए । सर्वोउत्कृष्ट खेलाडीले मोटरसाइकल पाउनेछन् । विधागत उत्कृष्टले जनही ५ हजार रुपैयाँ पाउनेछन् ।

प्रकाशित : वैशाख ४, २०७८ १०:५८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×