झगडाको ओखती

कान्तिपुर संवाददाता

झगडा पर्‍यो भने मुखमा पानी राख्नु रे  । ’ पहिले नै नितिनले हजुरआमाको मुखबाट यो कथा सुनेको हो  ।

तर उसले आफ्ना बाबाआमाले मुखमा पानी राखेको कहिल्यै देखेको छैन । मुखमा पानी नराख्दै उहाँहरू दुवै जना प्रायः चुपचाप हुनुहुन्छ । त्यही भएर पानी नचाहिएको होला ।


बाबाआमा हाँसीखुसी गफ गर्नुहोस् । दुवै जना आफूसँगै खेल्नुहोस् । अनि सँगसँगै घुमाउन लैजानुहोस् । यस्तो इच्छा कति हुन्छ नितिनलाई । तर अहँ कहिले त्यस्तो भएन । घुमाउनको त कुरै छोडौं । उहाँहरू एकअर्का साग राम्ररी बोल्दा नि बोल्नुहुन्न ।


बाबा अफिसबाट आउनुहुन्छ । चुपचाप, निराश । आमाले खाजा बनाएर राख्देको चुपचाप खानुहुन्छ । दुवै जना एकअर्कासँग राम्ररी बोल्नुहुन्न । केही भन्नु छ भने नितिनकै सहारा लिनुहुन्छ । बाबा भन्नुहुन्छ, ‘बाबु त्यहाँ झोलामा फलफूल छ । आमालाई झिकेर राख्नू भन ।’ अनि आमा भन्नुहुन्छ, ‘नितिन टेबुलमा खाजा राख्देको छु, बाबालाई भन है ।’ जब कि दुवै जना सँगै कुराहरू सुनिरहनुभएको हुन्छ । नितिनलाई बाबाआमाको यस्तो चालाले साह्रै दिक्क लाग्यो । बाबाआमा दुवैबाट माया पाए पनि यो छुट्टाछुट्टै मायाबाट ऊ खुसी हुन सकेको छैन । ‘आमा भोलि त स्कुलमा प्यारेन्ट्स मिटिङ छ । हजुरहरू दुवैजना स्कुल जानुपर्छ है १’ नितिनले अनुरोध गर्‍यो । ‘खोई म त जाउँला बाबा के गर्नुहुन्छ ?’ आमाले भन्नुभयो । आमाको यस्तो कुराले नितिनलाई साह्रै खिन्न बनायो । ‘प्लिज आमा बाबालाई हजुरले भन्नुस् न ।’


नभन्दै भोलिपल्ट आमा एक्लै स्कुल पुग्नुभयो । ‘सधैं यस्तै त हो । नितिनलाई साह्रै नरमाइलो लाग्यो । उसले मनमनै सोच्यो– ‘सबै साथीहरू जहिल्यै बाबाआमा सँगै आउँछन् । आफ्नो भने कहिले बाबा मात्र, कहिले आमा मात्र ।’ स्कुलको त्यो कार्यक्रममा उसले डान्स गर्नुपर्ने थियो । के नाच्यो, कस्तो नाच्यो, ऊ आफैंलाई केही थाहा पाएन । पछिल्ला दिनमा स्कुलबाट दिनदिनैजस्तो फोन आउन थाल्यो– ‘नितिन टोलाएर बस्छ ...। पढाइमा पनि पहिलेजस्तो ध्यान दिँदैन...। होमवर्क पनि राम्रो सँग गरेको हुँदैन.. । केही सोध्यो वा सम्झायो भने रुन थाल्छ ...।’
घरमा उसले गर्ने व्यवहार पनि पहिलेजस्तो छैन । फरक व्यवहारले बुबाआमा दिक्क हुनुभयो । तर किन यस्तो भयो भन्नेचाहिँ उहाँहरूले कहिल्यै बुझ्न सक्नुभएन ।


एक दिन नितिनले सारै जिद्दी गर्‍यो– बाबा नआई खाना नखाने । बारम्बार यही कुरा गरेर चुपचाप बसिरह्यो । बाबा आउन जहिल्यै रातिको १०/११ बज्थ्यो । आमाले सम्झाउनुभयो, ‘बाबा आउन ढिला हुन्छ खाऊ ।’ तर उसले मान्दै मानेन । दस बजेतिर बाबा आउनुभयो । तीनै जनासँगै बसेर खाना खाए । नितिनलाई आज धेरै खुसी लाग्यो । आज बाबाआमाले पनि कुरा गर्दै खाना खानुभयो । केही दिनदेखिको अँध्यारो नितिनको अनुहार उज्यालो देखियो । राति बेडमा पल्टेपछि नितिनको दिमागमा एउटा जुक्ति फुर्‍यो– ‘बाबाआमाको मौन झगडाको ओखती हुन सक्छु म ।’ यो सम्झेर ऊ मुसुक्क हाँस्यो अनि घुप्लुक्क निदायो । ‘बाबा’ नितिन जुरुक्क उठेर कराउँदै बाबा भएको ठाउँमा पुग्यो । बाबा त्यति चाँडै अफिसका लागि तयार भइसक्नुभएको थियो । ‘बाबा खाना खाएर मात्र हजुर अफिस जानुस्, हस ? नत्र म खाना नि खान्नँ, स्कुल नि जान्नँ ।’ कहिल्यै केही नभन्ने छोराले आज अचानक यस्तो भनेपछि उहाँले टार्न सक्नुभएन ।


आज बाबासँगै बसेर होमवर्क गर्‍यो नितिनले । अब दिनदिनै नितिनले झगडाको ओखती दिन थाल्यो बाबाआमालाई । कहिले खाना नखाने, कहिले स्कुल नजाने त कहिले होमवर्क नगर्ने बाहना बनाएर । ओखतीले बिस्तारै काम गर्न थाल्यो । अचेल बाबा सधैँ खाना खाएर अफिस जानुहुन्छ । बेलुका पनि चाँडै फर्किनुहुन्छ । बिहान–बेलुका बाबासँग खेल्न पाएर मक्ख छ ऊ । आमाको अनुहारमा खुसी देखेको छ नितिनले । सायद आमाले पनि बाबाको टाइम चाहनुभएको थियो । यही कुरालाई लिएर आमा बाबासँग रिसाउनुहुन्थ्यो होला । नितिनलाई त्यस्तो लाग्यो । आमाको फूर्तिफार्ती देखेर बाबाको अनुहारमा छाएको खुसी अनुभव गरेको छ उसले ।


नितिन पनि अचेल समयमै स्कुल पुग्छ । स्कुलमा हुने हरेक कार्यक्रममा सहभागी हुन्छ र होमवर्क पनि राम्ररी गर्छ । अचानक उसमा आएको परिवर्तन देखेर शिक्षक पनि खुसी हुनुहुन्छ । अब आउने लामो बिदामा नितिन बाबाआमासँगै पोखरा घुम्न जाने भएको छ । यो योजना बाबाले बनाउनुभएको हो किनभने अचेल बाबाआमा दुवै खुसी हुनुहुन्छ । नितिन पनि मक्ख छ ।
यमुना पराजुली अधिकारी

प्रकाशित : भाद्र २२, २०७६ ११:४४
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

व्याकरण बुझौं

कान्तिपुर संवाददाता

व्यक्ति, जाति, ठाउँ समूह आदि बुझाउने नामजस्तै हात्ती, खोला, जुलुस, राम अनि श्याम  ।

सर्वनाम भन्ने कुरा
नामको सट्टा आउँछ
जस्तैः म भन्ने शब्दले
प्रशान्त बुझाउँछ।

रातो, पिरोजस्ता शब्द
विशेषणमा पर्छन्
यी शब्दले नाम–सर्वनामका
विशेषता बुझाउँछन्।

काम बुझाउने, वाक्य टुंग्याउने
काम क्रियापदले गर्छ
जस्तैः पढ्छ, खान्छ, सुत्छ
अनि पँधेरोमा जान्छ।

वाक्य वा शब्द जोड्ने
संयोजकको काम ठूलो छ
अनि पनि संयोजक हो
नबिर्सनू ल।

नाम–सर्वनाम सँगै जोडिने नामयोगी,
क्रियाको व्याख्या गर्ने क्रियायोगी हुन्छन्
अर्थ नहुने निपातले त
वाक्य मीठा पार्छन्।

आश्चर्य, खुसी, दुःख,
घृणा बुझाउने विस्मयादि
आज यति मात्र बुझौं,
अरू भने भरेभोलि ।

प्रशान्त पन्थी
कक्षा–८, सगरमाथा एजुकेसनल एकेडेमी

प्रकाशित : भाद्र २२, २०७६ ११:४३
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्