स्वाद फेर्दै धरान- हेलो शुक्रबार - कान्तिपुर समाचार

स्वाद फेर्दै धरान

गोपाल दाहाल

धरान घुम्न आउनेहरु प्रायः कालो बङ्गुरको मासुसँगै तोङ्बा र बियरको चुस्की लाउन चाहन्छन् । बियर, रक्सीको बढी खपत हुने बजार पनि हो धरान । तर, पछिल्लो समय स्थानीयवासी स्वाद फेर्दै कफी र चियातिर आकर्षित देखिएका छन् । गफगाफको जमघट हुने थलो पनि कफी र चिया पसल नै बन्न थालेको छ ।

कफी मोह

धरानमा कफी पिउने चलन सुरु भएको धेरै भएको छैन । पहिला चियापसलमै तातोपानी वा दुधमा बजारमा पाइने सामान्य कफी हालेर कफी बनाइन्थ्यो । मेसिनबाटै कफी बनाएर बिक्री हुन थालेको एक दशक जति हुन लाग्यो ।


बुद्धचोकमा सञ्चालित ‘एमसी कफी शप’ धरानमा कफी पियाउने पुरानो रेस्टुराँमा पर्छ । यहाँ करिब ३० प्रकारका कफी पाइन्छन् । तीमध्ये ‘क्यापुचिनो’, ‘अमेरिकानो’, ‘क्याफे लाते’ बढि चल्ने गर्छन् । पुतलीलाइनको ‘कामना बेकरी’, ‘फ्रेन्ड्स गार्डेन’, भानुचोकको ‘धरान किचन, ‘बराह किचन’ लगायत दर्जनभन्दा बढी रेष्टुराँको मुख्य आकर्षण नै अहिले कफी बनेको छ । अन्य धेरै खाजाघर तथा रेष्टुरेन्टहरुले पनि मेनुमा कफी थप्न थालेका छन् ।


कफी पसलहरु बिहानैदेखि गफगाफ गर्ने र जमघट गर्ने केन्द्र बनिरहेका छन् । एमसी कफी शपकी सञ्चालिका कुन्दन राईका अनुसार कतिपय कफी पारखी बिहान सात बजेअघि नै आएर पर्खिरहेका हुन्छन् । उनी भन्छिन्, ‘पहिला रक्सी भट्टी धाउनेहरु पनि अहिले नियमित कफी पिउन आउँछन् ।’ पहिले चिया पसल वरिपरि जम्मा हुनेहरूको भेटघाटको थलो पनि कफी पसल नै हुन थालेको छ ।


मट्कामा सुरुप्प

धरानमा पछिल्लो समय ‘मट्का चिया’ खुबै लोकप्रिय बनेको छ । धरान–१९ मा किरण राईले सञ्चालन गरेको ‘चिया स्टेशन’को विशेषता के हो भने यहाँ पुगेर चिया मागे अन्यत्र जस्तो सिसाको कपमा होइन, माटोको कपमा दिइन्छ । सानो कपमा खाए ३० रुपैयाँ र ठूलो कपको चियाको मूल्य ६० रुपैयाँ तिर्नुपर्छ ।


तीन महिनाअघि खुलेको ‘चिया स्टेशन’मा नियमित ‘मट्का चिया’ पिउन जानेहरु धेरै छन् । शिक्षिका गुनसरी तामाङ, प्रतिक्षा शाक्य र मदन राई ‘मट्का चिया’को स्वाद लिइरहेका भेटिए । पहिलो पटक त्यहाा पुगेका मदनले भने, ‘चियाको स्वाद उस्तै भएपनि मट्कामा खाादा अलि भिन्न लाग्यो ।’ गुनसरीलाई चाहिं चियामा मिसिएको नरिवलको स्वाद विशेष लाग्छ रे । चौथो पटक आएको बताउने उनी भन्छिन्, ‘मट्कामा खाँदा स्वादै मिठो लाग्छ ।’


सञ्चालक किरणका अनुसार चिया दिने कप मधेसमा बनाउन लगाएर धरान ल्याइन्छ । एक जनाले चिया पिएको कप फेरि प्रयोग गरिंदैन । चिया पिइसकेपछि त्यो कपमा चिया पिउनेको नाम लेखेर राखिन्छ । अहिले पसल अगाडि राखिएका ती ग्राहकको नाम लेखिएका कपलाई सजाएर राख्ने योजना छ किरणको । उनी भन्छन्, ‘पहिला काठमाडौंतिर देखेको थिएँ । अरुले भन्दा फरक तरिकाले चिया बेचौं भन्ने लागेर धरानमा सुरु गरें । सबैले मन पराएका छन् । हामी चियामा नरिवल पनि हाल्छौं ।’ चिया पिउनुमा फरक अनुभवका लागि यहाँ आउने बढिरहेको उनले बताए ।


चोकचोकमा ग्रिन टी

धरानमा पछिल्लो समय चोक चोकमा ‘ग्रिन टी’ शपहरु खुलेका छन् । स्वास्थ्यप्रति सचेत धरानेहरुको जमघट ग्रिन टी पसलहरुमा देखिन्छन् । धरानका सदनरोड, धनकुटे रोड, कलेज रोड, बुद्धचोक लगायत धेरै ठाउँमा खुलेका ग्रीन टी पलसमा ग्रिन टीसँगै गोल्डेन टी, सिल्भर टीलगायत अर्गानिक चियाका विभिन्न आइटम पाइन्छन् ।


यस्ता पसलहरुमा तातो पानी थप्दै ग्रिन टी पिउनेहरु बिहानदेखि बेलुकासम्मै भेटिन्छन् । पहिला दूध, चिनी र चियापत्ती मिसिएको चिया पिउने प्रचलन बढी थियो । केही वर्षयता त्यसको विकल्पमा ग्रिन टी पिउनेहरु बढिरहेका छन् । धरानमा चार पाँच वर्षयता ग्रिन टी पसलहरु खुल्न थालेका हुन् । विशेषगरी उच्च रक्तचाप, मधुमेह, कोलेस्टेरोलजस्ता समस्या भएकाहरु र यस्ता समस्याहरुबाट टाढा रहने प्रयासमा भएकाहरूको लत ग्रिन टीमा बसेको हो ।


ग्रिन टीलाई एन्टिअक्सिडेन्टको स्रोतका रुपमा लिइन्छ । त्यसैले पनि शहरी क्षेत्रमा विभिन्न रोगबाट बच्न ग्रिन टीतिर आकर्षित हुनेहरुको संख्या बढिरहेको छ । बुद्धचोकमा सञ्चालित ह्यापी ग्रीन मार्टमा ग्रीन टीसागै विभिन्न अर्ग्यानिक समान बेच्दै आएकी सविता राई भन्छिन्, ‘पसलमा आएर गफ गर्दै पिउने मात्र होइनन्, ग्रिन टी घरमै लगेर खानेहरु पनि बढिरहेका छन् ।’

प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १४:३३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सन्तानै संगीतमा

गोपाल दाहाल

सृजन नेपाल, रोशन शर्मा र प्रशान्त शर्मा सहोदर दाजुभाइ हुन्  । उनीहरूको परिवार मात्र होइन, रुचिको क्षेत्र पनि एउटै हो, संगीत  ।

सृजन राम्रा गायक, संगीतकार, गितारिस्ट, रेकर्डिस्ट र एरेन्जरका रूपमा परिचित छन् । रोशन नेपालमा मात्र होइन, विदेशमा पनि परिचय बनाइरहेका मोहन बिना वादक हुन् । उनका नेपाल, दुबई र पाकिस्तानमा ब्यान्डहरू छन् । प्रशान्त पूर्व क्षेत्रमा निकै सक्रिय रहेका धरानका गायक हुन् ।


उनीहरूको पारिवारिक माहोल नै संगीतमय थियो । उसबेला उनीहरूका बुबा कवि तथा गायक मञ्जुल र आमा कवि कुन्ता शर्मा, रामेश श्रेष्ठहरूसँगै साहित्य र संगीतमार्फत जनता जगाउन हिँड्थे । पारिवारिक झमेलाका कारण सृजन बुबा मञ्जुलसँगै काठमाडौं बस्न थाले । भाइहरू रोशन र प्रशान्त आमा कुन्तासँगै धरान बस्थे । दाजुभाइ टाढा भए पनि तीनै जनाको रुचिको विषय एउटै बन्यो– संगीत ।


सानैदेखि सांगीतिक कार्यक्रममा गाउन थालेका सृजनले २०४८ सालमै रेडियो नेपालबाट स्वर परीक्षा पास गरेका थिए । त्यसपछि रेडियो नेपालमा ‘म सानो झरी हुँ’ लगायत चार वटा गीत रेकर्ड गराए ।


नेपाल घुम्न आएका अमेरिकन नागरिक जोन डेनासँग गितार सिकेर निरन्तर अभ्यास गरेपछि सृजन स्टुडियोहरूमा कन्टेम्पोररी र रक शैलीका गीतमा गितार बजाउन थाले । उनले नवीन के भट्टराईको त्यसताका चर्चित बनेका गीत ‘यही हो त माया’, प्राश्ना शाक्यको ‘आवाज देऊ’ लगायत धेरै गीतमा गितार बजाएका छन् । उनी भन्छन्, ‘सुरुमा गाउने र बजाउने दुवै गर्थें तर बजाउँदा पैसा पाइने भएकाले यतातिर लागें ।’


सृजनले म्युजिक एरेन्जर र गितारिस्टको काम पनि गरे । सृजनसँगै ब्रुनो (जय मल्ल), डा. सुमनशमशेर थापा, डेनमार्कका नागरिक एक्सेल र पिटर अनि जापानिज योशी मिलेर ‘बाइपास’ ब्यान्ड स्थापना गरे । ब्यान्डमा सृजन भोकलिस्ट, गितारिस्ट र कम्पोजर थिए । ब्यान्डकै नाममा एल्बम पनि निकाले । सन् १९९६ मा देशभरका छानिएका १२ गायकहरूको स्वर समेटिएको एल्बम ‘स्टार सेन्सेसन’ निस्कियो । त्यसमा सृजनको स्वर पनि थियो । सृजन धरान फर्किएपछि धरानका गायकहरूको संयुक्त एल्बम ‘भ्वाइसेस धरान’ निस्कियो । त्यसमा सृजनले गाएका थिए भने उनका भाइ रोशनले कम्पोज गरेका थिए ।



उनी धरान फर्किएर ‘धरान रेकर्डिङ स्टुडियो’ पनि खोले । स्टुडियोमा करिब १५ सय गीत रेकर्ड भएका छन् । उनकै स्टुडियोमा कान्छा भाइ प्रशान्तको गीत ‘पन्छी...’ रेकर्ड भयो । सन् २००० मा पुरानो ब्यान्ड बाइपासका तीन नेपाली सदस्यहरू मिलेर ‘बाइपास २’ एल्बम पनि निकाले । उनले एकल गीतहरू पनि गाए । अहिले घरमै एरेन्ज गर्ने, गितार सिकाउने गर्दै आएका उनी भन्छन्, ‘जे जे गरे पनि फुलटाइम संगीत नै हो ।’


सृजनका माइला भाइ रोशनले सृजनसँगै गितार बजाउन सिके । उनी पनि एसएलसीपछि २०५१ सालदेखि ब्यान्ड बनाएर संगीतमै लागेका थिए । रोशनले शिव लामिछानेहरूसँग मिलेर स्थापना गरेको ब्यान्ड ‘द अर्थ’ थियो । त्यसमा उनी गितार बजाउँथे । भिकल्स ब्यान्डमा पनि उनको भूमिका गितारमै थियो । उनले स्थानीय रेस्टुराँहरूमा पनि बजाए । त्यसपछि काठमाडौं पुगेका रोशनले स्टुडियो म्युजिसियनका रूपमा लामो समय काम गरे । काठमाडौं ज्याज कन्जरभेटरी (केजेसी) मा पनि केही वर्ष गितार सिकाए । संगीतकै लागि ब्याडहरूसँग विदेश पनि पुगे ।

ग्रामी अवार्ड विजेता पण्डित विश्वमोहन भट्टसँग उनैले बनाएको बाजा मोहन बिना सिकेका ४१ वर्षीय रोशन अहिले यही बाजाबाट स्वदेशमा नाम कमाइरहेका छन् । नेपालमा व्यावसायिक रूपमा मोहन बिना बजाउने रोशन एक्ला हुन् । अहिले उनले धेरैलाई यो बाजा सिकाइरहेका छन् । रजिना रिमाल र मनोज राजले गाएको गीत ‘पानीको फोका’, सुरज थापाको गीत ‘बहुला’ लगायत धेरै गीतमा मोहन बिनाको धुन सुन्न सकिन्छ ।


रोशन नेपालमा ‘ऊर्जा नेपाल’ ब्यान्डमा आबद्ध छन् भने दुबईमा नेपाली र भारतीयसँग मिलेर ‘काव्या’ का लागि बजाउँछन् । उनले पाकिस्तानको चर्चित ब्यान्ड ‘स्केचेस’ मा पनि आबद्ध भएर काम गरिरहेका छन् । उनीहरूको यो ब्यान्डले पाकिस्तानी फिल्म ‘केक’ मा दिएको संगीत ओस्कार अवार्डको मनोनयनमा परेको थियो । अहिले उनी विदेशमा रहेका ब्यान्डहरूका कतिपय काम घरमै बसेर गर्छन् । आवश्यक पर्दा बजाउन विदेश पुग्छन् । पछिल्लो समय धरानमै बसेर साधनारत रोशन भन्छन्, ‘काठमाडौंमा कमाइ राम्रो थियो तर मलाई कमाइभन्दा पनि मैले राम्रो बजाएँ कि बजाइनँ भन्नेमा चिन्ता लाग्न थाल्यो । आत्मसन्तुष्टि भएन, त्यसपछि धरान फर्किएँ ।’


३७ वर्षीय कान्छा प्रशान्त मामा घर पुग्दा किशोरकुमारका गीतहरू खुब सुन्थे । ४५ वर्षीय सृजन धरान आएपछि प्रशान्तले उनीबाटै विभिन्न गायकका गीतहरू सुने । उनलाई पनि गितार बजाउन मन लाग्यो । पछि दुवै दाजुहरूसँग अलिअलि गर्दै बजाउन सिके । एसएलसीपछि उनी काठमाडौं गए । अनामनगरमा उनको सांगीतिक सर्कल बन्यो । त्यहीँका साथीहरूसँग मिलेर भूमि ब्यान्ड स्थापना गरे । २०५६–५७ सालतिर उनले त्यही ब्यान्डमार्फत ‘तिम्रो मायाको सागरमा’ गीत पनि रेकर्ड गराए । ब्यान्ड लोकप्रिय बनिरहेको थियो । उनी लागूऔषधमा फसे ।


लागूऔषधबाट बाहिर निस्किन प्रशान्तलाई निकै समय लाग्यो । लागूऔषधमुक्त बनेपछि उनी पुनः संगीतमै फर्किए । उनले डिसेवल, जंगे लगायत विभिन्न ब्यान्डसँग मिलेर काम गरे । २०७० सालदेखि उनी धरानकै द आउटसाइडर ब्यान्डमा आबद्ध भए । उनले पहिला गाएको गीत ‘पन्छी’ ब्यान्डकै गीत बनाएर गाए । चार वर्षपछि ब्यान्ड छाडेका उनले आफ्नै माइला दाजु रोशनसँग
मिलेर ऊर्जा नेपाल ब्यान्डसँग पनि काम गरिरहेका छन् । उनी गिरीश खतिवडा, गंगा वरदान लगायतसँग मिलेर पनि गीतहरू गरिरहेका छन् ।


तीनै जना दाजुभाइ संगीत क्षेत्रमा हुँदा आफूलाई धेरै सजिलो भएको बताउँछन् प्रशान्त । उनी सन्तानै संगीतमा लाग्नुलाई आमाको महत्त्वपूर्ण देन मान्छन् । ‘आमा क्लासिकल गीतहरू अहिले पनि रातभर सुन्नु हुन्छ,’ उनी भन्छन्, ‘सानोमा हामीले बरु खान राम्रो पाइनौं होला तर आमाले दाजुहरूलाई महँगो गितार किनिदिनुहुन्थ्यो । अहिले पनि भिडियो गर्न आमाले सहयोग गर्नु हुन्छ ।’
धरानमै बसेर विभिन्न कार्यक्रम गर्दै र विदेशका कार्यक्रममा सहभागी हुँदै आएका प्रशान्त यहीँ बसेर आफ्नो पहिचान बनाउन लागिरहेका छन् । ‘पहिला पो मिडियादेखि स्टुडियोसम्म काठमाडौंमा केन्द्रीकृत थिएँ र जानुपर्ने बाध्यता थियो,’ उनी भन्छन्, ‘काठमाडौंमा बस्ने सबै कलाकार हिट भएका छैनन् । बाहिरै बस्नेले पनि राम्रो गरिरहेका छन् ।’

प्रकाशित : माघ १०, २०७६ १२:४८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×