आयुष्मान भवः

बलिउडमा आयुष्मान खुरानाका फिल्म एकपछि अर्को गर्दै किन हिट भइरहेका छन् त ?
हेलो शुक्रबार

 केही दिनअघि एक भारतीय फिल्म समीक्षकले लेखे, ‘पछिल्ला दिनमा अजय देवगन र अक्षय कुमारले खेलेका फिल्म भन्नासाथ मलाई झुर कमेडी वा फाल्तुको राष्ट्रवादी फिल्म भन्ने लाग्छ  । ’

उनले यो भनाइलाई यसरी पूरा गरे, ‘तर, आयुष्मान खुरानाले खेलेको फिल्म भन्नासाथ पक्कै राम्रो होला भन्ने लाग्छ । यो समयमा आयुष्मान राम्रो फिल्मको ग्यारेन्टी भएका छन् ।’


यो भनाइ काफी छ– आयुष्मानबारे बुझाउन । हुन पनि उनले फिल्म नै त्यस्तै खेलेका छन् । एकसे एक । गत दुई वर्षकै फिल्म हेरौं– आर्टिकल १५, बधाई हो, अन्धाधुन, शुभ मंगल सावधान, बरेलीकी बर्फी । सब हिट । सब शानदार । सबै फरक विषयका । जवान छोराका बाबुआमाले फेरि बच्चा जन्माउने भएपछि त्यो जवान छोराको जीवनमा के कस्तो असर पर्ला ? यस विषयमा थियो, ‘बधाई हो ।’ दलितमाथि भइरहेका अत्याचारको बयान गर्ने ‘आर्टिकल १५’, दृष्टिविहीनको अभिनय गरिरहेको एउटा संगीतकार/गायकको संघर्ष गाथा ‘अन्धाधुन’, एउटा यौन समस्याले ग्रसित युवाको मनोविज्ञानमा आधारित ‘शुभ मंगल सावधान’ र सानो सहरको एउटा कविको प्रेमकथा ‘बरेलीकी बर्फी’ । सबै आम मानिसका कथा तर खास तरिकाले बनाइएका ।


आयुष्मानले आफ्नो पहिलो फिल्म ‘विक्की डोनर’ बाट नै आफ्नो फरक बाटोको संकेत गरेका थिए । धेरै अभिनेताले अस्वीकार गरेको वीर्यदाताको भूमिकामा उनले आफूलाई अब्बल सावित गरेका थिए । टीभी एंकरका रूपमा करिअर सुरु गरेका आयुष्मानले यसै फिल्मबाट आफूलाई राम्रो गायक पनि सावित गरेका थिए । त्यसलगत्तै भूमि पेडनेकरसँग उनको ‘दम लगा के हैसा’ ले पनि आयुष्मानलाई ‘डेरिङ’ अभिनेता बनाइदिएको थियो । एउटा कलाकारका लागि आफैंलाई चुनौती हुने भूमिकाहरूमा देखिनु आवश्यक हुन्छ । जुन फिल्ममा पनि उस्तै देखिन थाले भने ती कलाकारको समय र प्रतिभा सकिएको मानिन्छ ।


आयुष्मानले आफूलाई त्यसबाट जोगाइरहेका छन् । विक्की कौशल र राजकुमार रावजस्ता नयाँ छिमलका अभिनेतासँग कुममा कुम मिलाएर उनले बलिउडमा एउटा बीचको बाटो बनाइरहेका छन् । राजकुमारसँग उनले ‘बरेलीकी बर्फी’ मा अभिनय गरे भने विक्कीसँग उनले यस वर्ष संयुक्त रूपमा उत्कृष्ट अभिनेताको नेसनल अवार्ड पाए । आयुष्मानले ‘अन्धाधुन’ र विक्कीले ‘उरी’ का लागि यो पुरस्कार पाएका थिए । आयुष्मानका दुई वर्षमा आउने फिल्मको सूची पनि उत्तिकै तगडा छ । उनी सबभन्दा पहिले ‘ड्रिम गर्ल’ मा देखिने छन् । यो फिल्ममा उनी युवतीको भेष र आवाजमा धेरै पुरुषलाई प्रेम पासमा पार्ने छलीको भूमिकामा छन् । त्यसलगत्तै उनको नयाँ फिल्म ‘बाला’ मा देखिने छन् । गत वर्षको हिट फिल्म ‘स्त्री’ का निर्देशक अमर कौशिकको यो ब्ल्याक कमेडीमा उनी कपाल खुइलिँदै गएर समस्यामा परेका युवाको भूमिकामा देखिने छन् । सोमबार मात्रै यसको पहिलो टिजर सार्वजनिक गरिएको छ ।


स्त्रीलगत्तै उनी अमिताभ बच्चनसँग ‘गुलाबो सिताबो’ मा देखिने छन् । सन् २०२० को अप्रिलमा रिलिज हुने यो फिल्मका निर्देशक सुजित सरकार हुन् । यी तिनै सुजित हुन् जसले आयुष्मानको पहिलो फिल्म ‘विक्की डोनर’ तथा ‘पिकु’ र ‘पिंक’ को निर्देशन गरेका थिए । यो फिल्ममा बच्चन र खुराना पपेट पात्रका रूपमा देखिने छन् । त्यसपछि आउनेछ गत वर्षको हिट ‘शुभ मंगल सावधान’ को सिक्वेल ‘शुभ मंगल ज्यादा सावधान’ । यसमा भने उनी गे युवाका रूपमा देखिने छन् । ‘बाला’ जस्तै यसमा पनि उनको साथ भूमि पेडनेकर हुनेछिन् । आयुष्मानका आउने फिल्मको छोटो कथा र निर्देशकहरू हेर्दा यी सबै गम्भीर किसिमका फिल्म देखिन्छन् । विषय गम्भीर भए पनि आयुष्मानका प्रायः फिल्मको प्रस्तुति हास्य रहने भएकाले यिनले बक्स अफिसमा राम्रो व्यापार पनि गर्ने गरेका छन् । तीन खान, अक्षय कुमार र अजय देवगनका फिल्मको बजेट नै निकै धेरै हुने भएकाले सानो प्रोजेक्टमा यिनलाई लिनै मुस्किल पर्छ । यस्तोमा गतिलो विषयवस्तु भएका फिल्म आयुष्मान, विक्की वा राजकुमारकै पोल्टामा पर्ने गरेका छन् । ठूलो बजेटका धुमधडाकावाला फिल्ममा मात्रै देखिन थालेकाले ठूला स्टारहरूले आमदर्शकमा आफ्नो छाप बिस्तारै गुमाउँदै गएका छन् । यसैले बेलाबेला ऋत्विक रोशनजस्ता स्टार ‘सुपर ३०’ जस्ता फिल्ममा आउँछन् । अजय देवगन ‘रेड’ र अक्षय कुमार ‘स्पेसल २६’ मा ।


राष्ट्रवादको गफ र खोक्रा कमेडीको बीचमा मनोरञ्जक सिनेमालाई जोगाउने काम अहिले बलिउडमा आयुष्मानजस्ता अभिनेताले नै गरिरहेका छन् । जसका फिल्ममा आजको समाज र आजका युवाको समस्या पनि हुन्छ, साथमा मनोरञ्जक पनि हुन्छन् । यसैले त समीक्षकहरूले नयाँ आउने अभिनेताहरूलाई भन्न थालेका छन्– आयुष्मान भवः ।

प्रकाशित : भाद्र १३, २०७६ १२:२४
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

सप्तकोसीदेखि सिलिचुङसम्म

विकासको हिसाबले निकै पछाडि परेकाले भोजपुरलाई पूर्वको कर्णाली पनि भनिन्छ । लाखौं पर्यटक भित्र्याउन सक्ने सम्भावना भएको जिल्ला हो यो ।
विद्या राई

 मुन्धुम पदमार्गले पूर्वी पहाडी जिल्ला भोजपुरलाई नयाँ पर्यटकीय गन्तव्यको पहिचान दिएको छ  । यो क्षेत्र छोटो समयमा घुमफिरको धेरैखाले स्वाद लिन चाहनेहरूका लागि उपयुक्त छ  ।

सप्तकोसीदेखि सिलिचुङसम्म अर्थात् हिमाल, पहाड र तराईको स्वाद एउटै पदमार्गमा अनुभव गर्न सकिन्छ । यो चखेवा, धोत्रे– मैयुङ–रावाधाप–साल्पा भन्ज्याङ–सिलिचुङ–हाँकुले–हाँसपोखरी हुँदै भोजपुर सदरमुकाममा टुंगिन्छ । यसमा १४ दिन लाग्छ ।

बाह्रैमास यात्रा गर्न सकिने यहाँ मौसमअनुसारको फरक अनुभव लिन सकिन्छ । वसन्त र शरद ऋतु सबैभन्दा उपयुक्त मानिन्छ । अल्ट्रा म्याराथन, हाइकिङ, माउन्टेन साइक्लिङ, घोडचढी, प्याराग्लाइडिङ, हनी हन्टिङलगायतमा साहस देखाउन सकिन्छ । खोटाङ र भोजपुरलाई राणाकालमा क्रमशः पूर्व ३ र ४ नं. क्षेत्र भनिन्थ्यो । जहाँ किराँत राई समुदायको बाहुल्य छ । डाँडाकाँडा, खोलानाला, प्राकृतिक तथा सांस्कृतिक सम्पदाहरू किराँती मिथकसँग जोडिएकाले ‘मुन्धुम पदमार्ग’ नामकरण गरिएको हो । यसलाई सरकारले नेपालको घुम्नैपर्ने सय गन्तव्यमा समावेश गरेको छ ।

मुन्धुम पदमार्गमा पर्ने मुख्य पाँच गन्तव्य :

टेम्के–मैयुङ
भोजपुर र खोटाङको संगमस्थल टेम्के मध्य पहाडी राजमार्गसँग जोडिएको छ । टेम्के समुद्री सतहदेखि २९ सय मिटर उचाइमा पर्छ । टेम्के फेदैमा पर्ने चखेवा भन्ज्याङ २३ सय मिटरको उचाइमा अवस्थित छ । उत्तरतर्फ उकालो लागेपछि पुगिन्छ, मैयुङ (३१ सय मिटर उचाइ) । मैयुङमा हाँसपोखरी, ठूला, फराकिला चौर र हरियाली जंगल देख्न पाइन्छ । टेम्केबाट ८ हजार मिटरमाथिका सगरमाथा, ल्होत्से, सिसापाङ्मा, मकालु र चोयु गरी ५ वटा हिमाल हेर्न सकिन्छ । टेम्के–मैयुङ रेन्जबाट दोर्जे लाक्पा, गौरीशंकरलगायत थुप्रै हिमशृंखलाको दृश्यपान गर्न सकिन्छ । तिब्बत, भारतका दार्जिलिङ, कालिङपोङ, सिलिगुडी, भुटान, पूर्वी नेपालका १६ वटै जिल्लाहरू नियाल्न सकिन्छ । गुराँस फुल्ने सिजन माघ र फागुन महिनामा लालीगुराँस, चिमाललगायत प्रजाति ढकमक्कै फुल्छन् । यहाँ होटलहरूमा तोङ्बा, लाङ्सा र लोकल कुखुराको तीते खानेकुरामा विशेष मेनु मानिन्छन् ।

नयाँ वर्ष, मंसिरे बालाचतुर्दशी तथा चैतको रामनवमी मेलामा देश तथा विदेशका पर्यटक, तीर्थालुहरूको विशेष घुइँचो लाग्छ । सेप्टेम्बरदेखि अप्रिलसम्म टेम्के अवलोकनका लागि दैनिकजसो पर्यटक पुग्छन् । पर्यटकहरू प्रायः चखेवाका होटलमा बस्छन् । बिहानको सूर्योदय हेर्न ३ बजे नै उठेर झोलीतुम्बासहित उकालो चढ्छन् । केही पर्यटकहरू अघिल्लै दिन पुगेर टेन्टमा बस्छन् ।


साल्पा–सिलिचुङ


सिलिचुङ भोजपुरको सबैभन्दा अग्लो चुचुरो हो, जुन ४२ सय मिटर उचाइमा पर्छ । टेम्के–मैयुङ रेन्जदेखि देखिने हिमशृंखलाहरू यहाँबाट झनै स्पष्ट देख्न सकिन्छ । यसलाई प्राकृतिक भ्यु–टावर पनि भनिन्छ । सिलिचुङ फेदैमा साल्पा पोखरी छ । यो ३७ सय मिटर उचाइमा पर्छ । पोखरीको मूल र निकास छैन । सबै धर्मावलम्बीहरूको आस्थाको केन्द्र हो यो । साल्पा–सिलिचुङ मकालु वरुण तथा सगरमाथा राष्ट्रिय निकुञ्जको सिमानामा पर्छ ।
प्रथम सगरमाथा आरोही एडमण्ड हिलारी र तेन्जिङ नोर्गे शेर्पा यही बाटो हुँदै गएकाले तेन्जिङ–हिलारी पदमार्गले चिनिन्छ । सगरमाथा आउने–जाने बाटो पर्ने भएकाले पदमार्गमा रुचि भएका विदेशी पर्यटकहरूको रोजाइमा पर्छ । दैनिक थुप्रै विदेशी पर्यटक आवतजावत गर्छन् । यहाँ सुनपाती, भैरुङपाती दुर्लभ वनस्पति र जडीबुटी पाइन्छ ।


टक्सार


काठमाडौंबाट ५० कोस पूर्वमा रहेको टक्सार ऐतिहासिक, धार्मिक र औद्योगिक महत्त्वको बजार हो । भोजपुर सदरमुकामदेखि २ किमि दक्षिणतिरको टक्सारले काठमाडौं उपत्यकाको झल्को दिन्छ । ढुंगा छापिएका साँघुरा गल्लीका झुरुप्प घरहरू इँटाले बनाइएका पुराना भए पनि आँखीझ्याल बुट्टेदार रंगरोगनले सानदार देखिन्छन् । उस्तैगरी मठमन्दिर, विहार र चैत्य पनि । देउराली टोलदेखि गणेस्थानसम्मको बस्तीमा वास्तुकला साँच्चिकै बेजोड छ । नेवारी खानपान, धर्म–संस्कृति रहनसहन पाटनकै जस्तो लाग्छ । जिल्लाको एकमात्र विमानस्थल टक्सारमै पर्छ । बीच बजारमा पौने ४ सय किलोको करुवा र स्थानीय भीमसेन परिसरमा अढाई सय वर्ष पुरानो एक र दुईपैसे डोली पैसाको स्मारक छन् । काम विशेषले भोजपुर सदरमुकाम पुगेकाहरू टक्सारसँगै सुन्तले, सिद्धकाली मन्दिर घुम्न छुटाउँदैनन् । सदरमुकामका बजारबाट भोजपुरे खुकुरी चिनोस्वरूप किनेर लैजाने चलन छ ।


दिङ्ला


भोजपुरको उत्तरी भेगमा पर्छ, दिङ्ला । यसका मुख्य दुई चिनारी छन्– बालागुरु षडानन्द र रुद्राक्ष । एक सय ४५ वर्षअघि बालागुरु षडानन्द अधिकारीले संस्कृत पाठशाला स्थापना गरी शिक्षादीक्षाको व्यवस्था गरेका थिए । दरबार हाईस्कुलपछिको देशकै दोस्रो पाठशाला भए पनि यो जनताका छोराछोरीले पढ्न पाउने पहिलो हो । दिङ्ला बजारमा बर्सेनि अर्बौंको रुद्राक्ष दाना किनबेच हुन्छ । यसका लागि चिनियाँहरू गाउँ–गाउँ पुग्छन् । षडानन्द–सीताराम गुठी, बालागुरु षडानन्द पार्क, मठमन्दिर, बगैंचा, हाटबजार, रुद्राक्ष अवलोकन गर्न स्थानीय तथा बाह्य पर्यटक आउँछन् । बालाचतुर्दशी मेला भर्दै सतबिज छर्न देश तथा विदेशबाट आउँछन् । सती प्रथाको विरोधमा योगमायासहित महिलाहरूले आत्मदाह गरेको मझुवाबेंसी जाने बाटो यहीं पर्छ । तेन्जिङ–हिलारी पदमार्ग दिङ्ला बजार हुँदै जान सकिन्छ ।


हतुवागढी


लामो समयसम्म किराँती राजाहरूले राज्य गरेको प्राचीन थलो हो हतुवागढी । भोजपुरको दक्षिणी भेगमा पर्ने यो दरबारको भग्नावशेष रहेको छ । यहाँ राजाको पालामा प्रयोग भएका ढुंगाका जाँताहरू देख्न सकिन्छ । अवलोकनका लागि दैनिक ३० जना बढी आगन्तुक आउँछन् । यहाँबाट सूर्योदय र सूर्यास्तको आकर्षक दृश्यावलोकन गर्न सकिन्छ । हिमशृंखलासँगै तराईका फाँट देखिन्छन् । हतुवागढी काखैमा घोडेटार बजार र भविष्यवक्ता पोखरी छन् । शिरैमा ‘घोडेटार भ्यु टावर’ छ । ऐतिहासिक, धार्मिक, सांस्कृतिक इतिहास र महत्त्व बोकेका पर्यटकीय स्थलहरू रानीबास, दिमालुङ, जोर आहाल, संखामचुली, सयवृक्ष, शिला सुत्केरी, महादेव मन्दिर, छरछरे झरनालगायत छन् । मौलिक किराँती पहिरन, उँभौली–उँधौली पर्व यथावत् छन् । प्रदेश नं. १ को सप्तकोसी हुँदै अरुण नदी खण्डमा जेट बोटको जलयात्रा गर्दै हतुवागढी पुग्न सकिन्छ ।

प्रकाशित : भाद्र १३, २०७६ १२:२४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्