‘बिहार से काठमान्डु’- मनोरञ्जन - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

‘बिहार से काठमान्डु’

बिहारको एउटा युवक नेपालको राजधानी पुगेर मायाप्रेम र संघर्षको दैनिकीमा जेलिएको कथा
शंकर आचार्य

पर्सा — वीरगन्जको चिनी मिल आवास क्षेत्रस्थित पशुपति मन्दिर परिसर । सधैंको भन्दा एउटा बिहानको दृश्य अलि फरक थियो । शिवा (प्रदेशी साह) ले निराश र हतास देखिएकी निशा (रुखसाना खातुन) लाई एउटा हातले अंगालो मार्दै सान्त्वना दिँदै थिए । उनै शिवाले अर्को हातले आफ्नो पछाडि उभिएकी एलिना (एलिना बास्कोटा) को हात समातेर उनलाई कतै नजान भनेर रोक्दै पनि थिए ।

वीरगन्जमा छायांकन सुरु भएको भोजपुरी चलचित्र ‘बिहार से काठमान्डु’ को दृश्य हो यो । त्रिकोणात्मक प्रेम कथामा आधारित चलचित्रमा एलिनाको शंका गर्ने बानीले सबै पात्रले सास्ती खेप्नुपरेको कथावस्तु समेटिएको छ । कोरोना संक्रमण महामारीको प्रभाव घटेलगत्तै वीरगन्जमा चलचित्र छायांकन सुरु भएको हो । यो चलचित्र चितवन र त्यसपछि काठमाडौंमा समेत छायांकन गर्ने योजना रहेको निर्देशक रामदत्त उपाध्यायले बताए । त्यसपछि कथाअनुसार भारतको बिहारमा पनि छायांकन गरिनेछ ।

रोमान्स, थ्रिलर, सस्पेन्स र कमेडी पनि समेटिएको कथावस्तुमा कलाकारहरू नजमा खातुन, मोहन दास र मेलिना आचार्यको पनि अभिनय रहनेछ । निर्देशक उपाध्यायले पानी परेकाले छायांकनमा केही समस्या भए पनि वीरगन्जमा खिच्ने तय भएका दृश्यको काम छिटै पूरा गर्ने लक्ष्य रहेको बताए ।

आशुतोष फिल्म प्रोडक्सन प्रालि र नमस्ते नेपाल इन्टरटेन्मेन्टको ब्यानरमा निर्माण भइरहेको यो चलचित्रको प्रस्तुतकर्ता नवीनकुमार अग्रवाल हुन् । गोपाल पौडेल र किरण सरकार निर्माता रहेको चलचित्रको अनुमानित लागत ८० लाख रुपैयाँ छ । ४ वटा गीत रहेको चलचित्रमा संगीत बाबुल गिरीले भरेका छन् । नायक प्रदेशी साहले पहिलो पटक गीतसमेत गाउँदै छन् । छायांकन एक महिनाभित्र सकेर छिटै पोस्ट प्रोडक्सनमा लगेर छठमा प्रदर्शन गर्ने लक्ष्य रहेको निर्देशक उपाध्यायले बताए । चलचित्र नेपाल र भारतमा प्रदर्शन हुनेछ । उपाध्यायको यो पहिलो भोजपुरी चलचित्र निर्देशन हो । विभिन्न सर्ट मुभीमा अभिनय गरिसकेकी खातुनको ठूलो पर्दाको यो पहिलो चलचित्र हो । नायिका एलिना बास्कोटाले यो आफ्नो आठौं र भोजपुरी भाषाको पहिलो चलचित्र रहेको बताइन् ।

प्रदेशी साहले भने अघिल्ला चलचित्रहरूभन्दा यसमा फरक चरित्रमा देखिन लागेको बताए । ‘भारतको बिहार राज्यको एउटा सोझो युवक नेपालको राजधानी काठमाडौं पुगेपछि त्यहाँ कसरी माया प्रेम, अप्ठ्यारा र संघर्षले जेलिन्छ त्यो कथा छ,’ उनले भने ।

प्रकाशित : आश्विन २१, २०७८ ०९:२९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

वीरगन्जबाट हराएकी ११ वर्षीया बालिकाको दिल्लीबाट उद्वार

शंकर आचार्य

पर्सा — झण्डै तीन महिनाअघि वीरगन्जबाट अचानक हराएकी एक ११ वर्षीया बालिका भारतको नयाँदिल्लीमा फेला परेकी छन् । वीरगन्ज १५ लक्ष्मणवा घर भएकी रेखा कुमारी (नाम परिवर्तन) जुलाई १३ तारिखमा दिल्ली पुगेकी थिइन् । वीरगन्जको सीमावर्ती सहर रक्सौलबाट रेल चढेर उनी दिल्ली पुगेकी थिइन् ।

वीरगन्जस्थित भारतीय महावाणिज्य दूतावासमा बुधबार आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा उनको उद्वारमा सक्रिय संस्था तथा नेपाल तथा भारतीय महावाणिज्य दूतावासका अधिकारीहरुले रेखाको उद्वारबारे जानकारी गराएका थिए ।

उनको उद्वारमा संलग्न आफन्त नेपालका भारत प्रमुख नवीन जोशीले भारतीय प्रहरीले जुलाई १३ तारिखमा रेखालाई दिल्लीको रेल्वे स्टेशनमा बेवारिसे अवस्थामा फेला पारेर भारतीय चाइल्ड लाइन संस्थाको जिम्मा लगाएको बताए । चाइल्ड लाइनले रेखालाई दिल्लीकै अनाथ तथा बेवारिसे बालबालिकाको आश्रयस्थल चाइल्ड वेलफेयर कमिटीको कार्यालयको जिम्मा लगाएको थियो ।

आफन्त नेपालले रेखाको घरफिर्तीका लागि करिब ३ महिनासम्मको प्रयासपछि परिवारसँग पुनर्मिलन गराउन सम्भव भएको जनाएको छ । ‘यस कार्यमा थुप्रै कानूनी प्रक्रिया अघि बढाउँदा लामो समय लाग्न गयो,’ जोशीले भने, ‘नेपाल सरकार, काठमाडौंस्थित भारतीय दूतावास, वीरगन्जस्थित भारतीय महावाणिज्य दूतावास र दिल्लीस्थित नेपाली दूतावासको पनि धेरै सहयोग पाइयो ।’

जोशीले सुरुमा रेखाले आफ्नो नाम मात्र बताएको र अरु केही नबताएकाले उनको ठेगाना तथा आफन्तको पहिचान खुल्न समस्या भएको बताए । ‘हामीले सेल्टरमा उनलाई दैनिक जसो काउन्सिलिङ गर्न थाल्यौँ, बिस्तारै उनले बोल्दै गएपछि नेपालको वीरगन्ज र उनको घरको टोलसम्मको कुरो खुल्यो, त्यसपछि टोलको नामबाट उनको परिवारजनसँग सम्पर्क स्थापित भयो ।

मेडिकल जाँचपछि बालिकाको मानसिक र शारीरिक अवस्था पूर्ण रुपले ठीक भए पनि बालिका अझै पनि खुलेर बोल्न नसक्ने उद्वार संस्थाका अधिकारीहरुले बताएका छन् ।

रेखाले बताए अनुसार उनी वीरगन्जबाट अटो चढेर सिधै सीमापार भारतीय सहर रक्सौल पुगेकी थिइन् । रक्सौलबाट उनी दिल्ली रेलमा टिकट नकाटेरै चढेको पनि अनुसन्धानबाट खुलेको छ । रेल चढको भोलिपल्ट मात्रै अर्थात् जुलाई १३ तारिखमा उनी दिल्लीको रेल्वे स्टेशनमा उत्रिएकी थिइन् ।

उनको साथबाट ३ सय रुपैयाँ नेपाली र १ सय रुपैयाँ भारु फेला परेको बताइएको छ । रेल्वे स्टेशनमा प्रहरीको नजरमा नपरेको भए उनी दिल्लीमा ठूलो जोखिममा पर्नसक्ने खतरा रहेको जोशीले बताए ।

जोशीका अनुसार हरेक वर्ष एक सयभन्दा धरै नेपालीहरु भारतका विभिन्न सहरमा हराउने गर्छन् । कोरोना महामारीपछि यो क्रम झनै बढेको जोशीले बताए । भारतको गाजियावादबाट एकैपटक १९ बालबालिकाको उद्वार गरिएको जोशीले बताए ।

प्रकाशित : आश्विन २०, २०७८ २०:३१
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×