'स्ट्यान्डअप कमेडी'देखि युगल नृत्यको विश्व कीर्तिमान- मनोरञ्जन - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

'स्ट्यान्डअप कमेडी'देखि युगल नृत्यको विश्व कीर्तिमान

रीना मोक्तान

काठमाडौँ — नेप–ग्याजमले कमेडीको विधामा सुरुवातदेखि नै फरकपन पस्कँदै आएको छ । सबैभन्दा धेरै दर्शक (१४ सय) राखेर 'स्ट्यान्डअप' गरिसकेपछि नेप–ग्याजमको टिम केही नयाँ गर्न चाहन्थ्यो । अरुभन्दा केही फरक‍ । टिममा एकदिन भ्रमण वर्ष २०२० लाई लक्षित गरेर 'स्ट्यान्डअप' गर्ने योजना बन्यो । सगरमाथा आधारशिविरको उचाइमा 'स्ट्यान्डअप' गरेर विश्व कीर्तिमान राख्ने लक्ष्य बन्यो । यो सन् २०१८ कै कुरा हो । कमेडी मात्र नभइ पर्यटनलाई प्रवर्द्धन गर्ने सोचले ग्लोबल वार्मिङको विषयमाथि व्यंग्य गर्ने तयारी सुरु भयो । नारा बन्यो,'प्रदूषणरहित वातावरणको परिकल्पना, हर मुहारमा मुस्कान नेप-ग्याजमको चाहना ।'

तर टिमको यो लक्ष्य सोचेजस्तै द्रूत गतिमा अगाडि बढेन । यसबीच कोरोना महामारीको प्रवेश भयो । उनीहरुको विश्व कीर्तिमान राख्ने लक्ष्य धकेलिँदै गयो । लकडाउन खुकुलो हुनेबित्तिकै टिमले उक्त योजना पूरा गर्ने तयारी थाल्यो । वैशाख महिनामा टिमलाई थाहा भयो- सगरमाथा आधारशिविरबाट इटालियन हास्यकलाकार पाउलोले २०१९ मै स्ट्यान्डअप विधामा विश्व कीर्तिमान राखिसकेका रहेछन् । त्यसपछि नेप-ग्याजमलाई चुनौती थपियो । नेप-ग्याजमका स्ट्यान्डअप कमेडियन लेखमणी त्रिताल र उमेशकुमार गौतमले पाउलोको रेकर्ड उछिन्ने सोचे ।

गत वैशाख २० मा उनी दुईले कालापत्थर (५ हजार ३०२ मिटरको उचाईं) मा कमेडी गरेर सर्वाधिक उचाइमा स्ट्यान्डअप गर्ने विश्व कीर्तिमान कायम गरेका छन् ।उनीहरुको प्रस्तुति हेर्न महामारीका कारण गिनिज बुक अफ वर्ल्ड रेकर्डका प्रतिनिधि उपस्थित थिएनन् । करिब १० जना दर्शकबीच कमेडियनद्वयले प्रस्तुति दिए । सोको भिडियो गिनिज वर्ल्ड रेकर्डलाई पठाएको केही समयमै लेखमणी र उमेशले पाउलोको रेकर्ड तोडेका छन् । २ दिन अगाडि मात्रै गिनिज बुक अफ वर्ल्ड रेकर्डले लेखमणी र उमेशले नयाँ कीर्तिमान कामय गरेको जानकारी गराएको छ ।

'एकदमै रमाइलो लागिरहेको छ । कीर्तिमान भनेको त विश्वमै हामी त्यो विधाको अग्रपंक्तिमा छौं भन्ने हो नि । पहिला-पहिला अरुले रेकर्ड सुनेको मात्र थिएँ । तर अहिले गिनिज वर्ल्ड रेकर्डमा आफ्नै नाम र फोटो आउँदा कति खुसी छु, बयान नै गर्न सक्दिनँ । हाम्रो टिमको अहिलेसम्मको ठूलो उपलब्धि यो हो जस्तो लाग्छ,'लेखमणीले खुशी साट्दै भने, 'हामी सबैजना त्यहाँ पीसीआर परीक्षण गरेर गएका थियौं । हामी गएको भोलिपल्टबाट सबै हवाइ उडान बन्द गर्ने कुरा थियो । एकदिन पछि परेको भए सायद आजसम्म हामीले गिनिज बुकमा नाम लेखाउन सक्दैनथ्याैं होला । तर हाम्रो योजना अहिले पूरा भएको छ ।'

लेखमणी अन्य टिम सदस्यसहित कालापत्थर पुगेका थिए । त्यहाँको मौसमको जानकारी पहिल्यै लिइसकेका थिए । त्यसैले न्यानो कपडामा पहिरेका थिए । त्यहाँ पुगेका टिम नै उनको दर्शक बन्यो । हेलिकप्टरका पाइलट पनि दर्शकमा मिसिए । उनले ३० मिनेटको प्रस्तुति दिए । प्रस्तुति दिँदै गर्दा हिउँ पनि परिरहेको थियो । स्ट्यान्डअप कमेडीमा त्यहाँ उनले जीवनकै नौलो अनुभव बटुले ।

'कालापत्थरमा मानिसहरु पुगेर एकदेखि डेढ घण्टा बस्नुहुँदो रहेछ । तर हाम्रो कार्यक्रम सक्न तीन घण्टा बस्नु पर्‍यो । बोल्दै जाँदा गाह्रो हुन्थ्यो । तर त्यहाँ गइसकेपछि जसरी नै गर्नुपर्छ भन्ने उर्जा थियो मनमा । जति सोचेका थियौं त्यति सजिलो पनि भएन । जति गाह्रो होला भन्ने सोचेका थियौं त्यतिसम्मको गाह्रो भएन,'उनले आफ्नो अनुभव सुनाए,'चिसो एकदमै थियो । प्रस्तुति दिँदै गर्दा हिउँ पनि परेको थियो । जीवनकै नौलो अनुभुति थियो त्यो ।'

अर्का स्ट्यान्डअप कमेडियन उमेशकुमार गौतमलाई भने प्रस्तुति दिइसकेपछि ३० सेकेन्ड निकै गाह्रो बनायो । 'त्यहाँ ३ घण्टा बस्दा केही साथिहरुलाई अक्सिजनको कमी भयो । उहाँहरुले अक्सिजन लिनुभयो,'उनले सुनाए,'मलाई त्यहाँ पुगेपछि छुट्टै किसिमको उर्जा आयो । मेरो लागि मात्र होइन पूरा देशको लागि गर्दैछु भन्ने सोचेर डराइनँ । तर त्यहाँबाट फर्केको २ मिनेटमा एकदमै गाह्रो भयो । अक्सिजन पुगेन । ३० सेकेन्ड एकदमै गाह्रो भयो । त्यसपछि खासै गाह्रो भएन ।'

प्रस्तुतिका लागि कालापत्थर टिममा एक किसिमको डरसँगै उत्साह थियो । लेखमणी वा आफूमा कसैलाई सास फेर्न गाह्रो भएमा कार्यक्रम सम्पन्न हुन्थेन भन्ने डर थियो । तर त्यही चुनौतीबीच उनी दुईले कमेडी गर्ने साहस राखे । उनी मनमनै कामना गरिरहेका थिए,'हामी दुवैलाई गाह्रो नभइदियोस् ।'

आफूहरुले सबै मापदण्डहरु पछ्याएका कारण नयाँ कीर्तिमान बनाउनेमा उमेश ढुक्क थिए । उनी सुनाउँछनु,'एकदम खुसी लागिरहेको छ । हामीलाई मात्र होइन विश्वमा नेपाली कला चिनाउन पाउँदा एकदमै गर्विलो अनुभव गरेको छु । हामीले सुरुदेखि नै सोचेको कुरा महामारीबीच पनि गर्न सक्‍यौं । सुरक्षाका मापदण्ड अपनाएर प्रस्तुति दिएका थियौं । कठिनाइहरुका बीच पनि काम गर्न पायौं । भाग्यले साथ दियो।'

महामारीबीच नै किर्तिमान कायम गर्ने अर्का व्यक्ति हुन् फुर्वा शेर्पा । गायक, निर्देशक तथा संचारकर्मी शेर्पाले सर्वोच्च उचाइमा कीर्तिमानको प्रमाणपत्र हासिल गर्ने किर्तिमान कामय राखेका छन् । शेर्पाले आफूले पाएको प्रमाणपत्र विश्वकै सर्वोच्च स्थानमा लिने व्यक्तिका रुपमा फेरि अर्को किर्तिमान कायम गरेका हुन् । उनले सन् २००४ मा 'गीत एक अक्षर' को एल्बममा देवनागरी लिपिको एक अक्षर 'म' मात्रै प्रयोग गरि गीत गाएर 'बुक अफ वर्ल्ड रेकर्ड्स'मा नाम लेखाउन सफल भएका थिए । युकेको 'वर्ल्ड बुक अफ रेकर्ड्स' ले हालै उनको गीतलाई कीर्तिमानको रुपमा स्वीकार गरेको छ ।

यसैको आधिकारिक प्रमाणपत्र 'वर्ल्ड बुक अफ रेकर्ड्स' ले फुर्वा शेर्पालाई सगरमाथाको आधारशिविरमा प्रदान गर्दा विश्वकै सर्वोच्च स्थानमा प्रमाण पत्र पाउनेको रेकर्ड समेत शेर्पाले राख्न सफल भएका हुन् ।

२ वर्ष अगाडि युगल नृत्यमा रुबिसा श्रेष्ठ र एलिसा श्रेष्ठले पनि ४१ घण्टा ५ मिनेटसम्म नृत्य गरेर गिनिज बुक अफ वर्ल्ड रेकर्डमा विश्व कीर्तिमान कायम गरेका थिए । एक वर्ष अगाडि मात्रै दिदीबहिनीले राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीको हातबाट विश्व कीर्तिमानको प्रमाणपत्र पाएका थिए । सानैदेखि नाच्न भनेपछि हुरुक्कै हुन्थिन् रुबिसा । दिदीबहिनी डान्स रियालिटी सोहरुमा पनि भाग लिइरहन्थिन् । उनीहरू दुवै नृत्यमै केही गरौं भन्ने चाहन्थे । त्यसैअनुरुप २ वर्ष अगाडि उनी दुईले विश्व किर्तिमानका लागि प्रक्रिया थाले ।

यसअघि अमेरिकाले युगल विधामा राखेको रेकर्डलाई उनी दुईले तोडेका हुन् । अमेरिकाले ३८ घण्टा ३० मिनेटको युगल नृत्यको रेकर्ड कायम गरेको थियो । 'हामी अमेरिकाको त्यो रेकर्ड ब्रेक गर्न ३२ घण्टासम्म अभ्यास गर्थ्यौं । परिवारको साथ थियो । वर्ल्ड रेकर्ड राखिसकेपछि धेरैले राम्रो प्रतिक्रिया दिनुभयो,' रुबिसाले सुनाइन् ।

गर्मीको मौसममा ४१ घण्टा कार्पेटमा नाचिरहँदा खुट्टा पोलेर गाह्रो हुँदा आइसमाथि नाच्दै रुबिसा र एलिसाले वर्ल्ड रेकर्ड राख्न सफल भएका हुन् । म्युजिक भिडियोतिर सक्रिय यी दुई दिदीबहिनी अहिले स्नातक पढ्दै छन् ।

प्रकाशित : जेष्ठ १४, २०७८ १७:४९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

अस्पतालको लापरबाहीले बाबालाई गुमाउनु पर्‍यो : कमेडियन आदर्श मिश्र

'एनएमसी र नारायणी अस्पतालले मिलेर खाइदिए एउटा मान्छेको जीवन । अब कतिजनाको खान्छन् मलाई थाह छैन ।'
रीना मोक्तान

काठमाडौँ — कमेडियन आदर्श मिश्रले वीरगन्जको नेसनल मेडिकल कलेज र नारायणी सरकारी अस्पतालको लापरबाहीले आफ्ना पिता विनोद मिश्रको ज्यान गएको आरोप लगाएका छन् । 

सामाजिक सञ्जालमा भिडियो सार्वजनिक गर्दै उनले दुई अस्पतालको लापरबाहीले बुबाको ज्यान गएको आरोप लगाएका हुन् । 'बाबा हुनुहुन्न अब । अनि मेरो बाबाको अवस्था यस्तो हुनुको पुरै जिम्मेवार म नेसनल मेडिकल कलेज ‍(एनएमसी) र नारायणी सरकारी अस्पताललाई मान्छु । किनभने बाबालाई दुई हप्ताअघि डायलसिसका लागि लैजाँदा एसपीओ टु (अक्सिजन स्याचुरेसन) ९० छ, तपाईंको डायलसिस यहाँ हुँदैन भनेर अस्पतालबाट निकालिदिएको हो,' उनले भनेका छन्, 'चार वर्ष मेरो बाबाले एनएमसीमा डायलाइसिस गराउनुभएको हो । डायलसिसबापत ३५ सय सरकारबाटै तिनीहरुले उठाएको हो । कमाउने बेला तिमीहरूले कमाउने ? बिरामीलाई गाह्रो भएको बेला धपाइदिने ? त्यहाँ मेसिन र डायलुजर केही पनि काम लाग्दा छैनन् ।'

एनएमसीको डायलसिस मेसिनलगायतको कन्ट्याक्ट लिएको नेफ्रो प्लस (भारतीय कम्पनी)ले पैसा बचाउन धाँधली गरेको पनि उनले आरोप लगाएका छन् । 'गर्त वर्ष नारायणीमा कोभिड वार्ड बनाउँदा त्यहाँको डायलसिस बिरामीलाई एनएमसीमा सिफ्ट गरिएको थियो । एक महिनाभित्र पाँचजना बिरामी मरेका थिए, डायलुजर मेसिन नफेरेर । नेफ्रो प्लसले पैसा बचाउन अत्यन्तै धाँधली गरिरहेको छ,' उनले भनेका छन्, 'एनएमसी अस्पतालाई गत वर्ष केन्द्रबाट २० प्रतिशत बेड कोभिड संक्रमित बिरामीका लागि छुट्याइदिनु भनेर निर्देशन आएको थियो । तर, एनएमसीले ‘म केन्द्रको आदेश मान्दिनँ’ भन्यो । किनभने एनएमसीको फाउन्डर बसुरिद्धिन अन्सारी हो । अनि, बसुरिद्धिन अन्सारी लास्टै नै पावरफुल मान्छे हो । उहाँको गुन्डागर्दी अति नै धेरै चल्छ । उहाँलाई केरमेट गर्ने कोही पनि छैन । बसुरिद्धिन यति पावरफुल मान्छे हो कि गत वर्ष केपी ओलीको मिर्गौला प्रत्यारोपणमा जति पनि खर्च भएको हो, व्यक्तिगत रुपमा सबै बसुरिद्धिनले व्यहोरेको हो ।'

एनएमसीको गुन्डागर्दीले आफूले बुवा गुमाउनु परेको उनको आरोप छ । 'अब हुनुहुन्न मेरो बाबा आज । यसको कुनै सुनुवाइ छैन । कोही पनि माथि छैन । छानबिन हुन्छ, हुँदैन । काठमाडौंबाट आएर ‘तँ एउटा मेडिकल कलेज चलाउनलाई योग्य छस् कि छैनस्’ भनेर चेक गर्ने कोही पनि छैन,' उनले भने,'पैसामात्रै भएर हुन्छ ! पैसा मात्र हुने भए त पैसैको त्यस्तो कमी थिएन मलाई । मान्छे हुन्थ्यो अहिले मेरो घरमा नि ! नारायणी अस्पतालले यस्तो बेलामा प्रतिशोधको कार्ड खेलिरहेको छ । नारायणी अस्पतालले के गरिरहेको छ भने यदि एनएमसीले आफ्नो बिरामीको डायलसिस आफै गर्दैन भने हामी किन गर्ने ?'

एनएमसीको नर्सको लापरबाहीलाई पनि उनले भिडियोमा उल्लेख गरेका छन् । 'एउटा मेसिन बिग्रिँदा त्यहाँ काम गर्ने नर्स दिदीले फोन गरेर भाइ दुवै मेसिन बिग्रियो भनेर अफवाह फैलाउनेलाई कारबाही हुने कि नहुने ?' भाइ, सूचना नै निकालिसक्यो । सूचना त आएकै थिएन,' उनी भन्छन्, 'डाक्टरले ब्रेनमा युरिया पुगिसक्यो चार घण्टा डायलसिस गर्दिनु भन्दाखेरी डाक्टरको अगाडि चार घण्टाको समय सेट गर्ने अनि डाक्टर गइसकेपछि तीन घण्टा बनाइदिने त्यसलाई । दिदी हजुरलाई छिटो घर पुग्नु थियो होला । तर, कोही मान्छे घर पुगेनन्, तपाईंको एक घण्टाको हतारले गर्दा ।'

रातभर डाक्टरलाई गुहार्दा पनि बुबा बचाउन नसकेको आदर्श बताउँछन् । 'बाबालाई बचाउन सकिन्थ्यो होला । गलत निर्णय लिए हुँला । काठमाडौं लिएर जानुपर्ने थियो होला । भरतपुर अस्पतालमा रातभरी डाक्टरलाई ‘सर १ सय ५ ज्वरो छ सर, बाबालाई होस छैन सर’ भनिरहें,' अवरुद्ध गलामा अस्पतालको समय उनी सम्झन्छन्,' उहाँले, ‘एसपीओ ठीक छ, भाइटल्स ठीक छ' भन्नुभयो । आईसीयूमा राख्दिनुन सर भन्दाभन्दै बिहानको १० बजे बुबा बित्नुभयो ।' एसपीओटुमात्रै ठीक भएर यदि कोभिडको उपचार हुने भए त अक्सिमिटर लिएर म नि डाक्टर हुन्थे नि सर, किन स्ट्यान्डअप गरिरहन्थे !'

किड्नी फेल भएको अवस्थामा पनि बुवा मिश्राले नवल विद्यालय सुविधायुक्त बनाएको उनको दाबी छ । त्यसैले उनी प्रधानमन्त्री केपी ओलीलाई कुर्सी छाड्न चुनौती दिन्छन् । 'केपी ओलीले त छोड्दिए हुन्छ नि कुर्सी । मेरो बाबा हप्ताको दुई दिन डायलसिस गराउन स्कुटर पछाडि बसेर गएको हो । तर पनि मेरो बाबाले चलाएको विद्यालय हेर अनि तिमीले चलाएको देश । अनि पनि लाज लाग्दैन भने मलाइ भन ।' थपे, 'काम गर्न दिएनन् मलाई भन्छौं । काम गर्न मन कहाँ छ तिमीलाई ? त्यो पर्दैन भन्दै बस्ने काम हो तिम्रो । भेडाहरू पछाडि जम्मा गर्‍या छौ । त्यही हुल बोकेर भारतको विरुद्धमा बोलेर ‘ब्याक अफ मोदी’ भन्नेबित्तिकै एक हुल नेपाली पछाडि लागिहाल्छन् । त्यही सेन्टीमेन्टमा जित्यौं तिमीले चुनाव । मधेसी नेताहरुभन्दा राम्रो छु भन्ने मात्र प्रमाणित गरेको हो तिमीले । तर, तिमी इत्ति नि राम्रो नेता होइनौं ।'

बाबा बितिसकेपछि परिवारसामु उनको मृत्युबारे ढाँट्न बाध्य भएको दु:ख उनले भिडियोमा पोखेका छन् । 'मैले धेरै ढाट्या छु घरमा । अनि यसपाली ढाट्नचाँहि जरुरी थियो । यसपाली ढाँट्दा समातिएको भए धेरै गाह्रो हुन्थ्यो । मेरो ममीले भित्तामा हात हान्ने टाउको ठोक्ने गरिसक्नुभएको थियो । अहिले पनि डिप्रेसनको औषधि खानुहुन्छ उहाँ,' उनले भनेका छन्, 'बाबाको शव जितपुर लिएर आउनुपर्ने भयो । बाबा बित्नुभयो भन्ने थाह पाउनुहुन्छ भनेर ममीलाई ‘यहाँ भेन्टिलेटर छैन, नारायणी अस्पतालमा व्यवस्था भएको छ, त्यहाँ जाऔं बाबाको उपचार त्यहाँ हुन्छ भनेर बाबाको शव लिएर गयौं ।'

प्रज्ञा प्रतिष्ठानमा बाबाको अघि स्ट्यान्डअप कमेडी गर्ने सपना अपूरो भएको भन्दै आदर्शले फेरि आफू खाँचोमा परेकाहरुको सहयोगमा जुट्ने प्रण गरे । 'एनएमसी र नारायणी अस्पतालले मिलेर खाइदिए एउटा मान्छेको जीवन । अब कतिजनाको खान्छन् मलाई थाह छैन। तर, लड्न प्रयास जारी राखौं । जति जीवन बचाउन सकिन्छ, बचाऔँ,' उनले भने, 'मबाट जति हुन्छ, म गर्न तयार छु । मलाई १०–१२ दिनको समय चाहिन्छ होला । किरियाकर्महरु सकिएर तपाईंहरुको सहयोग पोस्टहरु, अक्सिजन आवश्यकता पूरा हुन्छ ।'

प्रकाशित : जेष्ठ १२, २०७८ २०:११
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×