छिटो पैसा कमाउ, नेपाल जाउ

गोकुल थोकर

काठमाडौँ — सँगै काम गर्ने कोरियन बुढा छन् । उमेरले साठी काटेका । अनुहार हेर्दा त्यति धेरै उमेर भयो होला भन्ने अनुमान हुँदैन । दाँत पुरै छ । सेतै फुलेको कपाललाई मेहेन्दीले कालो वनाएका । सधै चिटिक्क भएर हिड्ने उनले निधारमा हल्का जुल्फी राखेका छन् ।

कोरियामा काम गर्न जानका लागि दिइने भाषा परीक्षाको फारम भर्न राजधानीमा लाम लागेका युवाहरु । फाइल तस्बिर ।

काम गर्दै थाक्ने बेलामा यसो जुल्फी हल्लाउँछन् । कोरियन स्टाइलमा भित्रैबाट स्वास निकालेर ‘सिस्स’ गर्छन् । नेपाली भएको भए बुढेसकाल धर्मकर्म भन्थे होलान् । जिन्दगीमा जे गर्नु गरियो अब भगवानको लागि भन्थे होलान् । कोरियन न परे कताको धर्मकर्म हुनु ? ‘सकुन्जेल आफै काम गर्छु । नसकेको दिन देखा जाएगा’ युवा जोशमा उनी भन्छन् ।

उनले जिन्दगीका सबै रंग देखेका छन् । दु:खको चरम देखेका छन् । भोगेका छन् । उनका दु:खका कुरा सुने हामी नेपालीले के दु:ख भेगेका रहेछौं र भन्ने लाग्छ । सत्तरीको दशकमा उनी युवा थिए । ज्यानमा बल थियो । परे ढुंगा खाएर पचाउने उमेर थियो । देशमा द्वन्द्व सकिएको त थियो तर अभाव र गरिबी चरम रुपमा थियो । त्यो बेला समुद्रको माछा र लेउ खाएर परिवार चलाउनुको बिकल्प थिएन । ‘समुद्रमा माछा मार्न पनि सजिलो थिएन । माछा मार्न नसकेको बेला समुद्रको किनारा छेउछाउ पाइने बिभिन्न किराहरु खाने बानी नै पर्‍यो । त्यो पनि भेटाइन भने लेउ मात्रैले पनि कति छाक टर्‍यो टर्‍यो । कतिदिन त भोक भोकै पनि बित्यो । त्यसको के हिसाब गर्नु ?’ पुराना दिनहरु सम्झदा उनका चिम्सा आँखा झन चिम्सिन्छन् ।
उनी टुटे फुटेका अंग्रेजी बोल्छन् । बिदेशमा काम गर्न जाँदा सिकेका रहेछन् । कुरा गर्न त्यसैले पनि सजिलो भएको छ । बुढा बेला न कुबेला गफिन्छन् । अनि कति खेर हामीले गरेको काम चित्त नबुझे झनक्क रिसाउँछन् । बुढेस काल भएर होला । हामी मन बुझाउँछौं । हुन त उनी कम्पनीका हकिम झैं हुन् । पद केही नदिए पनि उनलाई कोरियनहरुले पनि केही भन्दैनन् । मन लागे काम गर्छन् । मन लागे आराम । सबैले हराबजी अर्थात हजुरबा भनेर सम्मान गर्छन् । सानाले ठूलालाई सम्मान गर्ने संस्कार भएर हो कि?
पुरानो कोरियाको कथा हामीसँग ठ्याक्कै मिल्छ । ‘देशमा काम थिएन । खानाको समस्या उस्तै थियो । अरु साथीहरु बिदेशमा काम गर्न जान्थे । म पनि लाउँलाउँ खाउँखाउँ भन्ने उमेरमा थिएँ । बिदेशमा गएर केही कमाउने रहर थियो' त्यसैले नेपालीहरु अहिले गए जस्तै मलेसिया गएर काम गरेका थिए बुढाले । ‘गर्मी खुब हुने त्यता कोरियामा त चिसो पनि हुन्छ नी । त्यहाँ त गर्मीका गर्मी’ उनी थप्छन् ।

‘अलिअलि पैसा कमाएँ । देशमा आएर एउटा सानो प्लास्टिकको झोला बनाउने कम्पनी खोलेँ । दिन रात नभनि काम गरेँ । कम्पनी नाफाको नाफामा गयो । जिन्दगीमा नसोचेको पैसा देखियो । जता गयो । त्यतै आनन्द । नोरेवाङ – गीत गाउन पाइने रेष्टुरेन्ट गयो केटीहरु लाइन लाग्थे । साथीभाइ आफन्त सबै थिए । रक्सीको खोला बगाइयो । गाडी किनेँ । बजारमा घर किने । बिहे गरेँ । भाइ यो पैसा भनेको कहिले सकिन्छ थाहै नहुने’ बुढा सुनाई रहन्छन् ।

‘जिन्दगी भनेको घडी जस्तै रहेछ । घुम्दै जाँदा एक दिनमा एक पटक घन्टा, सेकेन्ड र मिनेटका सुई एकै ठाँउमा पुग्ने’ छ दशकको जिन्दगी बाँचेपछि उनले बुझाई हो यो । बुढाको जिन्दगीमा फेरि दु:ख सुरु भो । ‘ब्यापार घाटा भो । भएका जोडेका सम्पति सकिंदै गयो । हुँदा आफन्त बन्नेहरुले छाडे । हुँदाहुँदा भएकी श्रीमतीले पनि डिभार्स गरिन् । जिन्दगीका कुरा हुन् भोलि के हुन्छ यसै भन्न सकिन्न’ उनी हामीलाई सम्झाउँछन् ।
‘हरेस कहिल्यै नखानु । पहिले के खाऊ ? के लाऊ भन्ने बेलाथ्यो । मैले श्रीमती छोड्दा दु:खले बनाको घर पनि छाडेँ । रक्सी खुब खान्थे । रक्सी छाडे । अहिले कोक खान्छु ।’ हो पनि उनी कोकको फ्यान हुन् । मल्टिनेसनल कल्चर पनि हुन सक्छ । जति खेर पनि कोक खान्छन् । ‘म आजकाल गेम खेल्छु’ कोरियामा खुब फेमस छ बेस बल । उनी त्यही खेल्छन् । हातमा बेस बल क्लबको नामभएको फित्ता बानेका छन् ।
‘पैसा हुनेहरुले मैले जसरी नै कम्पनी खोले । कामको अभाब भएन । हाम्रो देशको उत्पादन विदेश जान लाग्यो । देशको आर्थिक अबस्था राम्रो भो । मेरो कम्पनी घाटामा गए पनि
मलाई काम खोज्न गाह्रो छैन । हामीले कस्तो कस्तो दु:ख खेपेका छौं । मलाई कुनै काम पनि गाह्रो लाग्दैन । गर्छु भन्नेलाई कामको अभाव छैन । जीवन चलाउन सक्ने पैसा त जसले जसरी पनि कमाउन सक्छ ।’ हो पनि । कोरियामा कामको अभाव छैन । कामदारको अभाव छ । त्यसैले त बिदेशी कामदार डाक्छन् ।
‘बिदेशमा जति काम गरे पनि आफ्नो देशमा गरे जस्तो हुँदैन । जे भएपनि आफ्नै देशमा गर्नु पर्छ । मेरो पनि मनमा फेरि एउटा कम्पनी चलाउने रहर छ । अहिले पैसा छैन । अपार्ट किनें । गाडी नयाँ लिएँ । अझै कमाउन सके कम्पनी खोल्छु होला । विदेशमा पैसा कमाउनु पर्छ । अनि आफ्नै देशमा सदुपयोग गर्नु पर्छ । 'थोन मानी फर । नेपालखा । त्यसैले छिटो पैसा कमाउ र नेपाल जाउ ।’

प्रकाशित : भाद्र ३, २०७५ १३:४३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

१८ औं एसियाली खेलकुद : नेपाल पुरुष ब्याडमिन्टनको क्वाटरफाइनलमा

चीनलाई पहिलो स्वर्ण, निमाको प्रदर्शनमा सुधार
ध्रुव तुलाधर

जकार्ता — १८ औं एसियाली खेलकुदको ब्याडमिन्टन पुरुष टिम इभेन्टमा आइतबार विजयी हुँदै नेपाल क्वाटरफाइनलमा पुगेको छ । नेपाली खेलाडीले पाकिस्तानलाई ३–१ गेमले हराएका छन् ।

टिममा नेपालका रत्नजित तामाङ, दीपेश धामी, नवीन श्रेष्ठ र विकास श्रेष्ठले टिम इभेन्टमा प्रतिस्पर्धा गरेका थिए ।
रत्नजितले मोहम्मद इरफान सइद भाटी २–०, दीपेशले अजिम सरवारलाई २–०, नवीनले रिजवान अजमलाई २–१ को सेटमा हराए भने सिंगलतर्फ खेल्दा दिपेश र रत्जजितको जोडी रिजवान र कसिफ अली सुलेरीको जोडीसँग २–१ को सेटमा हारेको थियो ।

महिला टिम इभेन्टको अन्तिम १६ मा नेपाल आइतबारै माल्दिभ्ससँग ३–२ को सेटमा पराजित भएको थियो । नेपालबाट नङसल तामाङ, अमिता गिरी, जेसिका गुरुङ र रसिला महर्जनले प्रतिस्पर्धा गरेका थिए ।

निमाको प्रदर्शनमा सुधार
१८ औं एसियाली खेलकुदको पहिलो स्वर्ण पदक चीनका उसु खेलाडी पेइयुयान सनले जितेका छन् । आइतबार पुरुष छान छ्वानबाट स्वर्ण जितेका हुन् । सनले ९ दशमलब ७५ अंक बटुल्दै इन्डोनेसिया एसियाडको पहिलो स्वर्ण आफ्नो देशमा भित्र्याएका छन् ।

आयोजक राष्ट्रका इडगर जाभियर मार्भेलोले ९ दशमलब ७२ अंक र चाइनिज ताइपेईका सेमिन तिसाईले ९ दशमलब ७० अंक बटुल्दै रजत र कांस्य पदक जितेका थिए ।

यसै इभेन्टमा प्रतिस्पर्धा गरेका नेपाली खेलाडी विजय सिन्जली १४ औं स्थानमा रहे । १७ खेलाडीले प्रतिस्पर्धा गर्दा विजयले ८ दशमलब २५ अंक बटुलेर उक्त स्थान हासिल गरे । उनीभन्दा पछाडि अफगानिस्तान, यमन र पाकिस्तानका खेलाडी रहे ।

१२ औं साग खेलकुदमा रजत जित्दा विजयले ८ दशमलब ८० अंंकको प्रदर्शन गरेका थिए । त्यतिखेर श्रीलंकन खेलाडीले ८ दशमलब ८६ अंक ल्याएर स्वर्ण जितेको थियो ।

सागकी स्वर्ण विजेता निमा घर्तीमगर ११ औं स्थानमा रहिन् । महिला नान छ्वानमा उनी पुछारबाट दोस्रोमा रहेकी छन् । उनले ८.७० अंक बटुलेकी थिइन् । उनको अलराउन्डको प्रतिस्पर्धा बाँकी नै छ । उक्त इभेन्ट सोमबार हुनेछ । दुवैको प्रदर्शनपछि मात्र उक्त इभेन्टको नतिजा आउनेछ ।

१२ औं साग खेलकुदमा उनले कुल १६ दशमलब ९१ अंकबाट स्वर्ण जितेकी थिइन् । उनले नानछ्वानमा ८.४३ र अलराउन्डमा ८.४६ अंक ल्याएकी थिइन् । भारतमा सम्पन्न सागमा नेपालका लागि निमाले नै पहिलो स्वर्ण जितेकी हुन् । उनले नान्छ्वानमा सागको प्रदर्शन सुधार गरेकी छन् । सागमा ८.४३ अंक बटुल्दा यहाँ ८.७० अंक ल्याएकी हुन् ।

उनको इभेन्टमा चीनकी लु ताङ ९.७५ अंक बटुलेर अगाडि छिन् ।

प्रकाशित : भाद्र ३, २०७५ १३:१३
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्